به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، در ادامه تحلیل‌های محافل منطقه‌ای و بین المللی درباره معادلات مربوط به جنگ منطقه‌ای و باتلاقی که آمریکا مقابل ایران گرفتار آن شده، محمد یاغی، نویسنده و تحلیلگر عرب در مطلبی در روزنامه فلسطینی «الایام» که در تارنمای «عربی 21» نیز بازنشر شد، به تمسخر ادعاهای دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا درباره سیطره بر تنگه هرمز پرداخته و نوشت: روزی نیست که مقامات آمریکایی، در رأس آنها ترامپ، درباره کنترل ایالات متحده بر تنگه هرمز و بازگشت نفت به بازارهای جهانی مانند قبل از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران در 28 فوریه صحبت نکنند.
ادعاهای دروغین آمریکایی‌ها درباره تنگه هرمز
بسیاری از تحلیلگران سیاسی در کانال‌های ماهواره‌ای عربی به این کمپین آمریکا می‌پیوندند و ادعا می‌کنند که استفاده مداوم ایران از تنگه هرمز به عنوان ابزاری برای تحمیل شرایط خود، اهمیت آن را کاهش داده است و نفت هنوز هم با وجود ادعاهای ایران مبنی بر کنترل تنگه هرمز ، از طریق این تنگه جریان دارد.
با وجود این، مقامات آمریکایی (و همچنین تحلیلگران) همچنان بر درخواست خود مبنی بر باز کردن بدون قید و شرط تنگه هرمز توسط ایران، مطابق با اصل آزادی دریانوردی، اصرار دارند.
پس حقیقت کجاست: آیا تنگه هرمز باز است یا بسته؟ آیا نفت مانند قبل از جنگ جریان دارد؟ یا ادعای باز بودن تنگه، روش‌ها و هزینه‌های مربوط به خروج نفت از طریق آن را پنهان می‌کند؟
در 27 سپتامبر، الکساندر استال، سرمایه‌گذار، متخصص مالی و بنیانگذار شرکت کالایی سوئیسی Burggraben Holding، مقاله‌ای را در X (توییتر سابق) با عنوان «ایران کنترل تنگه را از دست داده است» منتشر کرد. ترامپ این مقاله را در پلتفرم اجتماعی Truth خود بازنشر کرد تا تأکید کند که تنگه باز و تحت کنترل آمریکا بوده است.
نویسنده این مقاله ادعا می‌کند که نفت از طریق سیستمی که او «شاتل هرمز» می‌نامد، از تنگه هرمز عبور می‌کند، که شامل تانکرهایی است که نفت را از خلیج فارس به دریای عمان منتقل می‌کنند. این تانکرها سپس محموله خود را به کشتی‌های دیگر منتقل می‌کنند که برای بارگیری محموله‌های جدید به خلیج فارس بازمی‌گردند و این روند ادامه دارد.
الکساندر استال همچنین در ادامه مقاله خود گزارش داد که شرکت ADNOC امارات متحده عربی اجرای این مدل را از ماه مه گذشته با استفاده از یازده تانکر شاتل که متعلق به آن بود یا اجاره و اداره می‌کرد، آغاز کرد. عربستان سعودی و کویت متعاقباً این سیستم را پذیرفتند و تعداد تانکرهای فعال در این سیستم را تا سپتامبر گذشته به حدود 116 رساندند.
بیشتر این نفتکش‌ها به جای مسیر مرکزی یا مسیر نزدیک به ساحل ایران، از مسیر جنوبی در امتداد ساحل عمان استفاده می‌کنند و اغلب با سیستم شناسایی خودکار (AIS) خاموش از تنگه هرمز عبور می‌کنند.
استال ادعا می‌کند که این فرآیند توسط ارتش ایالات متحده هماهنگ می‌شود. مالکان کشتی درخواست‌هایی را به مرکز هماهنگی دریایی نیروی دریایی ایالات متحده ارسال می‌کنند که به هر نفتکش یک مسیر و زمان عبور خاص اختصاص می‌دهد. هواپیماها و کشتی‌های نیروی دریایی ایالات متحده در طول عبور، بدون اسکورت جداگانه هر نفتکش، پوشش دفاعی متمرکزی ارائه می‌دهند.
بر اساس این ادعاها، دوره‌های عبور نفتکش‌ها از پنجره‌های عریض شبانه به دوره‌های مشخص روزانه محدود شده‌اند و امکان استقرار قابلیت‌های نظامی موجود در طول عبور نفتکش‌ها را فراهم می‌کنند. پس از عبور از تنگه، محموله از نفتکش‌ها به کشتی‌های باری در دریای عمان منتقل می‌شود تا سفر خود را به بازارهای جهانی ادامه دهد، در حالی که نفتکش‌ها برای بارگیری نفت به خلیج فارس باز می‌گردند.
ترامپ دروغ‌های خودش را درباره تنگه هرمز باور کرده است
در اینجا یک ضرب المثل معروف وجود دارد با عنوان «دروغ بگو، بعد دوباره دروغ بگو، بعد دوباره دروغ بگو تا مردم حرفت را باور کنند، و بعد خودت خودت را باور کنی» که به جوزف گوبلز، رئیس تبلیغات آلمان نازی، نسبت داده می‌شود و شاید این همان چیزی باشد که در مورد ترامپ اتفاق افتاده است.
الکساندر استال در مقاله خود که ترامپ به آن استناد کرده، هزینه حمل نفت خام از خلیج فارس و از طریق تنگه هرمز به کشتی‌های باری بزرگ را تقریباً 28 تا 30 دلار برای هر بشکه یا حدود 58 میلیون دلار برای یک محموله دو میلیون بشکه‌ای تخمین می‌زند.
این بدان معناست که هزینه کل محموله این کشتی، حتی قبل از ترک دریای عمان، به این میزان افزایش یافته است.
استال تخمین می‌زند که سفر تانکرهای ترانزیتی بین بارگیری در خلیج فارس، عبور از تنگه و تخلیه بار به کشتی‌های باری، ده تا پانزده روز طول می‌کشد.
این توصیفی که استال ارائه می‌دهد، شبیه یک عملیات قاچاق نفت از طریق تنگه هرمز است.
قاچاق مداوم نفت از طریق تنگه هرمز-اگر این ادعاها واقعا درست باشد- نشان می‌دهد، که آمریکایی‌ها علیرغم تهدیدهای ایران برای مسدود کردن آن، راهی برای خارج کردن نفت پیدا کرده‌اند، اما ثابت نمی‌کند که ایران توانایی ایجاد اختلال در عبور ایمن از تنگه هرمز را هر زمان که بخواهد از دست داده است.
از طرف دیگر، حتی اگر ادعای آمریکایی‌ها درباره عبور نفت از طریق تنگه هرمز درست هم باشد، روشی که آنها از آن صحبت می‌کنند، از دو جهت پرهزینه است: اول، هزینه اضافی به قیمت هر بشکه نفت به دلیل سرویس رفت و برگشت، به این معنی که بازگشت نفت به بازار در سطوح قبل از جنگ به کاهش قیمت آن کمکی نمی‌کند، زیرا نفت از قبل به طور قابل توجهی گران‌تر به بازار می‌رسد. دوم، هزینه‌های مربوط به حفاظت نظامی آمریکا وجود دارد که در نهایت توسط مالیات‌دهندگان آمریکایی پرداخت می‌شود.
اما موضوع فراتر از این است. طبق داده‌های شرکت کپلر، شرکتی متخصص در داده‌ها و تحلیل بازار کالا و انرژی، و ردیابی حرکت کشتی‌ها و جریان‌های تجارت جهانی، گزارشی که در 29 سپتامبر منتشر شد، بیان می‌کند که صادرات نفت خام و میعانات گازی منطقه خلیج فارس حداقل 16.5 میلیون بشکه در روز است که معادل میانگین قبل از جنگ، به استثنای ایران، است.
با این حال، این گزارش می‌افزاید که تنها 60 درصد از این صادرات، یا حدود 9.9 میلیون بشکه در روز، از تنگه هرمز عبور می‌کند در حالی که قبل از جنگ 83 درصد بود.
کپلر همچنین اشاره می‌کند که جریان‌های تایید شده نفت خام از طریق این تنگه هنوز بیش از 25 درصد کمتر از سطح قبل از جنگ است. بنابراین، بهبود نسبی صادرات کلی خلیج فارس نشان‌دهنده افزایش استفاده از مسیرهای جایگزین است و نمی‌توان آن را شاهدی بر بازگشت به جریان عادی نفت از طریق تنگه هرمز دانست.
عبور امن از تنگه هرمز همچنان تحت کنترل ایران است
علاوه بر این، عبور نفت خام لزوماً به معنای عبور فرآورده‌های نفتی تصفیه‌شده مانند گازوئیل، بنزین، سوخت جت، گاز طبیعی مایع، محصولات پتروشیمی، کود و سایر محموله‌های تجاری، از جمله مواد غذایی، ماشین‌آلات و کالاهای تولیدی نیست.
همچنین وقتی ترامپ از اروپا می‌خواهد 100 میلیون بشکه گازوئیل و نفت خام از ذخایر استراتژیک خود را برای کاهش قیمت‌ها در ایالات متحده آزاد کند، به این معنی است که حداقل گازوئیل از تنگه هرمز خارج نمی‌شود، یا مقدار خارج شده محدود است.
حالا سوال می‌کنیم که آیا واقعاً تنگه هرمز باز است؟ پاسخ قطعی این است که "نه، تنگه باز نیست." آیا نفت از تنگه خارج می‌شود؟ پاسخ قطعی این است که "بله، خارج می‌شود، اما با هزینه بسیار بالایی که مانع از کاهش قیمت آن در بازارهای جهانی می‌شود و همچنین میزان آن هرگز به قبل از جنگ نمی‌رسد."
این بدان معناست که ایران هنوز «عبور امن» از تنگه هرمز را کنترل می‌کند - به طوری که حتی غیرفعال کردن سیستم‌های شناسایی کشتی، حفاظت نظامی ایالات متحده یا استفاده از تانکرهای وقت‌گیر برای بارگیری و تخلیه بار قبل از حمل و نقل هم فایده‌ای ندارد.
بنابراین عبارت «دروغ بگو، سپس دروغ بگو، سپس دوباره دروغ بگو تا مردم تو را باور کنند و سپس تو خودت را باور کنی» دقیقاً درباره ترامپ صدق می‌کند.
انتهای پیام/