خبرگزاری تسنیم، گروه فرهنگی ـ مجتبی برزگر: فضای مجازی به بستری تبدیل شده که هرکس می‌خواهد بیشتر دیده شود، از آن استفاده می‌کند. قبلاً بیشتر افراد عادی و برخی سلبریتی‌ها سراغ چنین فضایی می‌رفتند، اما حالا این ماجرا به سیاسیون هم سرایت کرده است؛ غافل از اینکه بی‌سند صحبت کردن می‌تواند برای آنها دردسرساز شود.
پیش از این، در برنامه اینترنتی علی ضیاء، یکی از مهمانان ادعایی درباره دولت شهید رئیسی مطرح کرد که با واکنش‌هایی همراه شد و کار به مراجع قضایی کشید. این بار هم یک چهره سیاسی ادعایی را مطرح کرده که انتظار نمی‌رفت از یک سیاستمدار باسابقه سر بزند. یک فرد سیاسی باید با استدلال، منطق و اشراف بر موضوع اظهارنظر کند، نه اینکه صرفاً به شنیده‌های خود تکیه کند.
ماجرا به صحبت‌های محمدرضا باهنر برمی‌گردد؛ چهره‌ای که سال‌ها نامش در راهروهای بهارستان و این روزها در مجمع تشخیص مصلحت نظام و محافل سیاسی شنیده می‌شود. او را به‌عنوان یکی از مردان ادوار مجلس می‌شناسند، اما ادعای اخیرش درباره زینب ابوطالبی، مجری تلویزیون، واکنش‌برانگیز شده است. باهنر در یک برنامه اینترنتی مدعی شد که زینب ابوطالبی از ایران رفته است؛ ادعایی که این مجری آن را تکذیب کرد.
باهنر در توضیح ماجرا گفته بود: «هفت، هشت سال پیش، خانمی در تلویزیون آمد و گفت مملکت مال حزب‌اللهی‌هاست و هرکس نمی‌خواهد، برود. اتفاقاً خود آن خانم هم از ایران رفت. من پیگیری کردم و متوجه شدم مدت‌هاست که از ایران رفته است. من گفتم تو اصلاً چه‌کاره‌ای که می‌گویی هرکس حزب‌اللهی نیست، از ایران برود؟ ما به هر 80 میلیون شهروند ایرانی نیاز داریم.
این مجری کمی تند و تیز بود و یک‌خرده هم سر به سر ما گذاشت. من هم خودم را به لودگی زدم و وسط مصاحبه، به شوخی گفتم: راستی، رئیس صداوسیما کیست؟ گفت آقای دکتر جبلی! گفتم نه، من شنیده‌ام جبلیلی است. بعد از اینکه بحث تمام شد، به او گفتم برو تحقیق کن تا متوجه شوی جبلیلی است. از آن به بعد هم این بنده‌خدا را از اجرا کنار گذاشتند.»
با نگاهی به ویدئویی که از این صحبت‌ها منتشر شده، کاملاً می‌توان به این واقعیت پی برد او روی موضوع اشرافی نداشته و هیچ راستی‌آزمایی انجام نداده است. چرا که به راحتی در این اظهارات می‌گوید خانم ابوطالبی در ایران نیست و تأکید دارد این موضوع را پیگیری کرده! به نظر می‌رسد آقای باهنر به سندروم وایرال شدن دچار شده است.
سندرومی که این روزها گریبان بسیاری را گرفته است؛ بدون راستی‌آزمایی حرف بزن، دقت نکن و فقط به دیده شدن فکر کن! ساعتی از انتشار این اظهارات نگذشته بود که زینب ابوطالبی روی خط خبرگزاری تسنیم آمد و این ادعا را به‌طور کامل تکذیب کرد. او در ایران بود و از شنیدن چنین حرفی ابراز تعجب می‌کرد.
ابوطالبی همچنین اعلام کرد که موضوع را از مراجع قانونی پیگیری می‌کند و این پرسش را مطرح کرد که چرا چنین افتراهایی زده می‌شود و چرا به این راحتی، بدون سند و مدرک، درباره افراد اظهارنظر می‌کنند. به نظر می‌رسد مراجع قانونی باید به این موضوع ورود کنند. این حاشیه‌سازی‌ها و جنجال‌پراکنی‌ها با چه هدفی انجام می‌شود؟ آیا تریبون‌داران، فارغ از اینکه چه جایگاهی دارند، از پاسخ‌گویی درباره اظهارات خود مصون‌اند؟
دلیل اهمیت این ماجرا، جایگاه سیاسی محمدرضا باهنر است. او سیاستمداری باسابقه است و انتظار می‌رود در بیان چنین ادعاهایی دقت بیشتری داشته باشد. طرح حرف‌هایی از این دست، بدون ارائه سند و مدرک، در شأن یک چهره سیاسی باسابقه نیست. سؤال مهم از آقای باهنر این است که پیش از بیان این خبر، درباره صحت آن راستی‌آزمایی کرده و از کسی درباره‌اش سؤال پرسیده است یا خیر؟ شاید هم «شنیده‌ها» برای حاشیه‌سازی درباره یک شخصیت حقیقی کافی بوده‌اند!
حالا که موضوع به پیگیری قضایی کشیده شده، بد نیست به این نکته توجه کنیم که شکایت، بیش از آنکه موضوعی برای انتقام‌گیری باشد، می‌تواند راهی برای مطالبه پاسخ‌گویی باشد؛ اینکه تریبون‌داران بدانند هر حرفی را نمی‌توان بدون سند مطرح کرد. فارغ از اینکه این شکایت چه نتیجه‌ای خواهد داشت، اصل ماجرا اهمیت دارد که هیچ‌کس نباید آبروی خود را بازیچه اظهارنظرهای بی‌سند دیگران ببیند.
آقای باهنر! حضور در برنامه‌های اینترنتی مجوزی نیست که هر حرف یا اتهامی را بدون سند مطرح کنید. اگر سندی دارید، ارائه کنید؛ اگر نه، سکوت بهترین راه است.
انتهای پیام/