به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه اتریشی استاندارد نارضایتی جوانان از وضعیت نابسامان موجود که منجر به اعتراضات گسترده دانشجویی در فرانسه شده است را تنها مختص به این کشور ندانسته و آن را مسئله ای دانست که بسیاری از کشورهای اروپایی درگیر آن هستند.
این روزنامه در مطلبی نوشت: در فرانسه، اعتراضات دانش آموزی به درگیری‌های وحشیانه پلیس با دانشجویان منجر شده است. اما جوانان فقط در این کشور اروپایی علیه سیاست‌های فعلی اعتراض نمی‌کنند.
در یک ویدئوی اینستاگرامی، یک دانشجوی فرانسوی خواستار حمایت از طرف جوانانی شده که «علیه آنچه اکنون اتفاق می‌افتد» اعتراض می‌کنند. وی اعلام کرد: «اگر می‌خواهید چیزی را تغییر دهید، باید بسیج شوید.» در این ویدئو، دانشجویان اعتصاب‌کننده و معترض، همسالان خود را از سراسر جهان به اعتراض در 20 نوامبر، که سازمان‌های مختلف چپ‌گرا آن را روز اعتصاب جوانان اعلام کرده‌اند، فرا می‌خوانند.
جوانان خشمگین فرانسوی که از اواسط سپتامبر به خیابان‌های سراسر فرانسه آمده‌اند، خواسته‌هایشان چیزی فراتر از معلمان بیشتر و امکانات بهتر مدارس است. «ماکرون، برو بیرون»، تنها یکی از شعارهای روی پلاکاردهای آنهاست.
این جنبش اعتراضی، نارضایتی عمومی جوانانی را به تصویر می‌کشد که به دلیل افزایش هزینه‌های زندگی و مسکن، چشم‌انداز شغلی ضعیف به دلیل گسترش هوش مصنوعی، بحران‌های ژئوپلیتیکی و تغییرات اقلیمی پیش‌رونده، با آینده‌ای نامعلوم روبرو هستند.
در این میان بر اساس گزارش های منتشر شده شرکت‌کنندگان در اعتراضات نیز متنوع شده‌اند. آتش‌نشانان، اعضای اتحادیه ها، کارگران بارانداز، معلمان، دانش‌آموزان و والدین اکنون به تظاهرکنندگان پیوسته‌اند.
این جرقه اکنون به کشور همسایه فرانسه، بلژیک، نیز سرایت کرده است، جایی که سیستم آموزشی با مشکلات مشابهی روبرو است. این امر منجر به درگیری‌های خشونت‌آمیز بین دانش‌آموزان و پلیس در بسیاری از شهرهای بلژیک شده است - که منجر به هزاران دستگیری و ده‌ها زخمی شده است.
در اینجا این پرسش مطرح است که آیا اعتراضات برای شرایط بهتر در زندگی روزمره مدرسه می‌تواند به یک جنبش جدید جوانان منجر شود که از مرزهای فرانسه فراتر رود؟
نویسنده در پاسخ نوشت: شرایط قطعاً مناسب است، زیرا دانش‌آموزان در چندین کشور اروپایی از سیستم آموزشی ضعیف و زیرساخت‌های ناکافی شکایت دارند.
در یونان، تقریباً نیمی از نوجوانان 15 ساله مورد بررسی از کمبود تهویه مطبوع، گرمایش، روشنایی و سایر ملزومات شکایت دارند. به ویژه، امکانات بهداشتی ناکافی است؛ یک مدرسه در نزدیکی آتن فقط دو توالت برای 70 دانش‌آموز دارد.
وضعیت به ویژه برای مدارس جزایر یونان وخیم است. کمبود معلم به حدی شدید است که یک مدرسه در جزیره کیتیرا مجبور شد سال تحصیلی را بدون هیچ معلم ریاضی، شیمی یا اقتصاد آغاز کند. نظرسنجی‌ها به وضوح نشان دهنده نارضایتی و نیاز به اقدام در سیستم آموزشی است. در هفته‌های اخیر، چندین ویدئو از اعتراضات گسترده ادعایی در یونان به صورت آنلاین منتشر شد، اما مشخص شد که این ویدئوها جعلی بوده است.
دانش‌آموزان در رومانی هم با مشکلات مشابهی روبرو هستند. معلمان و دانش‌آموزان رومانیایی نیز در سال 2023 با تمرکز بر حقوق، کار زیاد، شرایط کاری، بورسیه‌ها و سرمایه‌گذاری در آموزش، اعتراض کردند. معلمان رومانیایی مجددا در سال 2025 هم اعتراضاتی را برگزار کردند و خواستار رسیذگی به وضع موجود شدند.
در ماه‌ها و سال‌های اخیر، اعتراضات جوانان در سراسر اروپا رو به افزایش بوده است.
در آلمان، جوانان تقریباً حدود یک سال است که علیه بازگشت خدمت سربازی اجباری، تحویل اسلحه و روند ارتقاء تسلیحات تظاهرات می‌کنند.
از طرفی ابتکاری در آلمان که خواستار اعتصاب مدارس بود، ویدئوی معترضان فرانسوی را به اشتراک گذاشت.
دانش‌آموزان صربستانی هم مدتی است که علیه رژیم فاسد الکساندر ووچیچ، رئیس جمهور کشورشان اعتراض می‌کنند و در نتیجه با خشونت پلیس روبرو شده‌اند.
اعتراضات دانشجویی در آلبانی نیز روز چهارشنبه منجر به درگیری‌های خشونت‌آمیز با پلیس شد و حتی وزارت آموزش و پرورش این کشور آتش گرفت. دانش‌آموزان نیز به این تظاهرات پیوستند. دلایل این اعتراضات سیاست‌های آموزشی، چشم‌انداز شغلی ضعیف و یک پروژه ساختمانی در یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی آلبانیایی است که توسط جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ، تأمین مالی می‌شود.
در اتریش هم تظاهرات مسالمت‌آمیز دانشجویی علیه کاهش بودجه دانشگاه‌ها از آغاز سال تحصیلی بارها و بارها برگزار شده است و از آن زمان، مردم علیه ممنوعیت حجاب برای دختران تا سن 14 سالگی هم اعتراض کرده‌اند.
در این میان معترضان فرانسوی با انتقاد از نظام سرمایه‌داری غربی، می‌توانند به طور بالقوه یک جنبش جدید جوانان را، تا حدودی با حمایت سیاستمداران چپ‌گرا، شعله‌ور کنند. خشم عمومی، به ویژه در میان جوانان، از دولت‌های فعلی به وضوح در اروپا مشهود است، و این خشم در نظرسنجی‌های انتخاباتی که احزاب راست‌گرا عملکرد فوق‌العاده‌ای دارند نیز منعکس شده است.
تاکنون، اعتراضات در کشورهای مختلف اروپایی دلایل مختلفی داشته‌اند و دلایل و تمایل به استفاده از خشونت از کشوری به کشور دیگر متفاوت بوده است. همه این اعتراضات ناشی از نارضایتی‌های محلی خاص بوده است.
اینکه آیا اعتراضات در فرانسه منجر به افزایش همبستگی و هماهنگی بین جوانان در اروپا خواهد شد، همانطور که در مورد راهپیمایی‌های جمعه‌ها برای آینده اتفاق افتاد، هنوز مشخص نیست.
این موضوع احتمالاً تنها در 20 نوامبر مشخص خواهد شد، زمانی که 20 سازمان چپ‌گرا در سراسر اروپا خواستار اعتصاب شده‌اند. در هر صورت، نسلی که مدت‌ها غیرسیاسی تلقی می‌شد، از طریق اقدامات اعتراضی متعدد، خلاف این را ثابت کرده است.
انتهای پیام/