به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، آلون بن دیوید خبرنگار ارشد مسائل نظامی شبکه 13 تلویزیون رژیم صهیونیستی در مقاله‌ای که در وب سایت معاریو منتشر شد، اعتراف کرد: بعید می‌داند که شکایت قضایی رئیس سابق شاباک علیه نخست وزیربتواند به جایی برسد و این مشکل از این طریق حل شود با این حال صرف این افشاگری‌ها بیانگر شرایطی است که اسرائیل قبل از 7 اکتبر(طوفان الاقصی) در آن به سر می‌برد.
وی در مقاله خود افزود: اینکه شکایت قضایی پرسر‌وصدایی که رئیس پیشین سازمان امنیت عمومی اسرائیل (شاباک)، رونین بار، این هفته علیه نخست‌وزیر مطرح کرده است، در دادگاه به نتیجه برسد یا نه، محل تردید است.
بار که به‌شدت از فشار افتراها و دروغ‌ها متأثر شده بود، کیفرخواستی تند علیه نتانیاهو را در دستورکار افکار عمومی قرار داد و برای او مهم بود که این کار را پیش از انتخابات انجام دهد.
بار نیز مانند دیگران، طی هفته‌های اخیر به ابعاد واقعی جعل و تحریفی پی برد که در دفتر نخست‌وزیری جریان دارد و هدف آن تحریف تاریخ است.
آخرین ضربه‌ای که رئیس پیشین سازمان امنیت عمومی اسرائیل (شاباک) را واداشت سکوت خود را بشکند، مطلبی بود که بنیامین نتانیاهو در 28 سپتامبر منتشر کرد. او در این مطلب، بار را به «پنهان‌کاری درباره حقایق و ارتکاب جرایم» متهم و نظریه‌های توطئه‌ای را تکرار کرد که مدعی بودند بار و رئیس وقت ستاد کل ارتش، هرتسی هالیوی، وقایع شب 6 تا 7 اکتبر را طراحی کرده و تصمیم گرفته بودند اطلاعات را از نخست‌وزیر پنهان کنند.
در شکایت قضایی بار به اسناد محرمانه استناد شده، اما محتوای این اسناد به‌طور کامل افشا نشده است.
در این شکایت، درخواستی برای رفع محرمانه مکالماتی مطرح شده که بار در سال پیش از (شکست در عملیات طوفان الاقصی) با نتانیاهو انجام داده بود. در این مکالمات، سازمان امنیت عمومی اسرائیل (شاباک) بارها درباره جنگ و تقویت جنبش حماس در غزه هشدار داده بود؛ هشدارهایی که نتانیاهو نادیده گرفت.
اگر اسناد افشا شود، ترجیع بند مورد استفاده نتانیاهو برای به‌تعویق‌انداختن تصمیم‌ها آشکار خواهد شد.
نتانیاهو در هر جلسه، هنگامی که شاباک توصیه می‌کرد رهبران حماس کنار گذاشته شوند، سخنان خود را با این عبارت به پایان می‌رساند: «دستور می‌دهم اجرای توصیه‌ها ادامه یابد».
او سال‌هاست از این روش برای طفره‌رفتن از تصمیمی که تمایلی به اتخاذ آن ندارد استفاده می‌کند، بی‌آنکه در صورت‌جلسات مخالفت خود را با توصیه‌های مقام‌های امنیتی آشکار کند.
همان‌طور که آوی گیل، سرتیپ بازنشسته وزارت جنگ توصیف کرده است، نتانیاهو در نیمه نخست سال 2023 به این باور رسیده بود که دستگاه امنیتی علیه او توطئه می‌کند. این باور سبب شد مجموعه‌ای از هشدارهای تکان‌دهنده‌ای را که در آن سال به او داده شد، نادیده بگیرد؛ اما درک اینکه چرا او در واکنش به این هشدارها چنین احساس رضایتی از خود داشت، دشوار است. روشن شد که امنیت شخصی خود را بیش از امنیت کشور مورد توجه قرار می‌داد.
هنگامی که بار در فوریه 2011 درباره وقوع «طوفانی تمام‌عیار» هشدار داد که در آن دشمن از شکاف داخلی اسرائیل به‌عنوان فرصتی مناسب برای حمله استفاده خواهد کرد، نتانیاهو خواستار تقویت تدابیر امنیتی برای خود و خانواده‌اش شد.
در آوریل، بار دو هشدار درباره تمایل حماس به آغاز یک کارزار نظامی در چند جبهه علیه اسرائیل روی میز نخست‌وزیر گذاشت، اما نخست‌وزیر هر دو را نادیده گرفت. بار، فرمانده پیشین خود در یگان ویژه ستاد کل ارتش اسرائیل، ینون مگال، را به جلسه‌ای دعوت کرد، به این امید که نگرانی او را درباره آنچه در انتظار ما بود برانگیزد. مگال روز بعد، در مصاحبه‌ای، درباره هشدارهای جنگ از نتانیاهو پرسید. نتانیاهو پاسخ داد: «در این مسائل اغراق می‌شود.».
نویسنده در پایان مقاله خود نتیجه گیری می‌کند: هیچ‌یک از این موارد از شدت شکست شاباک در شناسایی خطر حمله‌ای که حماس برای آن آماده شده بود و اجرای آن نمی‌کاهد. بار مسئولیت کامل این شکست را پذیرفت و حتی مورد بازخواست قرار گرفت. او و همکارانش در دستگاه امنیتی، شب و روز با پیامدهای این شکست زندگی می‌کنند. برخی تنها با مصرف قرص می‌توانند بخوابند و برخی دیگر روزهای خود را در دیدارهای طاقت‌فرسا با خانواده‌های داغدار می‌گذرانند و در پایان، از پا می‌افتند.
تنها یک نفر مسئولیت نهایی این فاجعه را بر عهده دارد، هرچند مسئولیت کامل آن متوجه او نیست؛ کسی که تصمیم گرفته است هرگونه نشانه‌ای از احساس گناه و مسئولیت را از میان ببرد. این، جوهره این انتخابات است. موضوع نه سیاست امنیتی است و نه تشکیل کشور فلسطین، بلکه ارزش‌هاست: ارزش مسئولیت‌پذیری و ارزش حقیقت.
انتهای پیام/