به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بازار سهام در هفته‌های اخیر با وضعیتی روبه‌رو شده که در آن میان واقعیت‌های بنیادی شرکت‌ها و رفتار سرمایه‌گذاران فاصله قابل‌توجهی وجود دارد. از یک سو، گزارش‌های عملکرد شش‌ماهه بسیاری از شرکت‌ها از وضعیت مناسب فروش و سودآوری حکایت دارد و از سوی دیگر، تداوم نگرانی‌های سیاسی و اقتصادی مانع از تبدیل این ظرفیت به تقاضای پایدار در بازار شده است.
این در شرایطی است که عقب‌نشینی شاخص کل از کانال 8 میلیون واحدی و ثبت دو هفته بازدهی منفی متوالی، در کنار خروج حدود 15 هزار میلیارد تومان پول حقیقی در هفته گذشته، نشان می‌دهد بخشی از سرمایه‌گذاران ترجیح داده‌اند در شرایط فعلی با احتیاط بیشتری معامله کنند.
ریسک سیاسی؛ مانع انعکاس ارزندگیِ بورس
کارشناسان مهمترین عامل تضعیف معاملات در هفته‌های اخیر را افزایش نااطمینانی‌های سیاسی و نگرانی از تشدید تنش‌ها می‌دانند، و معتقدند با وجود انتشار گزارش‌های مطلوب شش‌ماهه شرکت‌ها، ریسک‌های بیرونی اجازه نداده‌اند ظرفیت بنیادی بازار به‌درستی در قیمت سهام منعکس شود.
همپنین تا زمانی که ابهام‌های سیاسی برطرف نشوند، نمی‌توان انتظار داشت ارزندگی سهام به‌تنهایی محرک قدرتمندی برای رشد بازار باشد.
از سوی دیگر، سطح 8 میلیون واحدی شاخص کل نیز اهمیت روانی و معاملاتی در تالار شیشه‌ای دارد، از این رو تثبیت شاخص بالاتر از این محدوده می‌تواند زمینه ارزیابی مجدد سناریوی صعودی را فراهم کند؛ در مقابل، تداوم نوسان زیر این سطح، احتمال ادامه فضای منفی و پرنوسان را افزایش می‌دهد.
این دیدگاه نشان می‌دهد که در شرایط فعلی، سرمایه‌گذاران علاوه بر بررسی سودآوری شرکت‌ها، تحولات سیاسی را نیز در محاسبات خود وارد کرده‌اند؛ عاملی که می‌تواند حتی در حضور فرصت‌های بنیادی، افق سرمایه‌گذاری را کوتاه‌تر کند.
دوام تقاضا در گرو ثبات اقتصادی
در مقابل این دیدگاه، برخی می‌گویند وضعیت بنیادی شرکت‌ها همچنان از ظرفیت مناسبی برخوردار است و گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهند بخشی از بنگاه‌های بورسی توانسته‌اند عملکردی فراتر از انتظارات ثبت کنند.
همچنین وجود خریدار در معاملات و جمع‌شدن صف‌های فروش، حتی در روزهای منفی بازار سهام، نشانه‌ای از باقی‌ماندن تقاضا در برخی نمادها است. با این حال، این تقاضا برای تبدیل‌شدن به یک روند صعودی پایدار به کاهش ریسک‌های سیاسی و اقتصادی نیاز دارد.
این در حالی است که برخی عوامل موثر بر تشدید عرضه‌ها از جمله ابهامات صنعت پالایشی و تغییرات مربوط به ضوابط اعتباری سرمایه‌گذاران است؛ در این زمینه کاهش ضرایب اعتباری و الزام برخی معامله‌گران به تسویه اعتبار می‌تواند آنها را به فروش بخشی از دارایی‌هایشان وادار کند. ضمن این که چنین اتفاقی در بازاری که همزمان با ریسک‌های سیاسی مواجه است، فشار عرضه را افزایش می‌دهد.
چه عواملی رونق را بازمی‌گردانند؟
مجموع دیدگاه‌های کارشناسان نشان می‌دهد بازگشت رونق به بورس را نمی‌توان تنها به انتشار گزارش‌های مالی مطلوب یا پایین‌بودن قیمت برخی سهام وابسته دانست؛ چرا که بازار سهام برای شکل‌گیری روندی پایدار به مجموعه‌ای از شرایط از جمله کاهش نااطمینانی‌های سیاسی، ثبات تصمیمات و مقررات اقتصادی، رفع ابهامات صنایع و بهبود جریان نقدینگی نیاز دارد.
در کنار این عوامل، بازگشت اعتماد سرمایه‌گذاران و ورود مستمر تقاضای حقیقی نیز اهمیت دارد؛ و افزایش ارزش معاملات به‌تنهایی نشانه رونق نیست و باید دید این معاملات با ورود خالص سرمایه همراه هستند یا همچنان خروج پول بر بازار غلبه دارد.
در نهایت، کانال 8 میلیون واحدی می‌تواند یکی از معیارهای ارزیابی وضعیت کوتاه‌مدت بورس باشد، اما بازپس‌گیری این سطح به‌تنهایی تضمین‌کننده تغییر روند نیست. در این میان آنچه می‌تواند رونق را به تالار شیشه‌ای بازگرداند، همگرایی متغیرهای بنیادی، ثبات سیاست‌گذاری و کاهش ریسک‌هایی است که در حال حاضر بر تصمیم سرمایه‌گذاران سایه انداخته‌اند.
انتهای پیام/