به گزارش خبرگزاری تسنیم از بندرعباس، بابک خواجهپاشا، کارگردان سینمای ایران، شامگاه چهارشنبه در ویژهبرنامه «ستارههای میناب» از تصمیم برای ساخت فیلمی درباره شهدای مدرسه شجرهطیبه خبر داد و تأکید کرد که تولید چنین اثری بدون پژوهش عمیق و شناخت دقیق از قربانیان، نمیتواند حق مطلب را ادا کند.
وی با بیان اینکه داغ شهادت کودکان میناب همچنان برای او سنگین است، اظهار کرد: رنج این کودکان هر روز قلبم را به درد میآورد و اگر نسبت به این اتفاق بیتفاوت باشیم، باید در غیرت و احساس مسئولیت خود تردید کنیم.
کارگردان فیلم «موقعیت مهدی» در ادامه نسبت به تبدیل موضوعات ارزشمند تاریخی و دفاع مقدس به آثار شعاری هشدار داد و گفت: در معرفی شخصیتهایی مانند مهدی باکری، همت و کاوه به نسلهای بعد، آنگونه که شایسته بود موفق عمل نکردیم و نباید اجازه دهیم همین ضعف در روایت شهدای میناب نیز تکرار شود.
خواجهپاشا افزود: ساخت آثار سینمایی درباره موضوعات مقدس، بدون شناخت جهان هنر، قصه و درام و با رویکردهای تبلیغاتی و سطحی، به اصل موضوع آسیب میزند. انتخاب فیلمساز برای پرداختن به چنین سوژههایی باید با حساسیت و سختگیری همراه باشد؛ زیرا این مضامین ظرفیت اثرگذاری بر تاریخ و حافظه نسلهای آینده را دارند.
وی با اشاره به تجربه ساخت فیلم «موقعیت مهدی» خاطرنشان کرد: ماندگاری یک اثر به تعداد تولیدات و تکرار یک موضوع وابسته نیست، بلکه ساختار هنری و کیفیت کارگردانی است که میتواند به آن جایگاه ببخشد. نباید با تولید آثار متعدد اما کمعمق، حرمت موضوعات دینی و ارزشی را مخدوش کرد.
این فیلمساز با اشاره به سفرهای اخیر خود به توکیو و هیروشیما گفت: در دیدار با افرادی از کشورهای دیگر، وقتی خود را ایرانی معرفی میکردم، موضوع 168 شهید میناب را پیش میکشیدند. این واکنشها نشان میدهد حادثه میناب در سطح جهانی بازتاب داشته، اما هنوز آنطور که باید، برای روایت هنری و عمیق آن اقدام نکردهایم.
خواجهپاشا ظرفیت داستانی این واقعه را بسیار گسترده دانست و تأکید کرد: برای ساخت اثری درباره شهدای میناب باید ابتدا هر یک از آنها را بهدرستی شناخت و کار را به هنرمندانی سپرد که توانایی پرداختن به چنین موضوعی را دارند. این واقعه از نظر ظرفیت دراماتیک، یادآور کربلا و عاشوراست؛ روایتی که با وجود تلاش برای خاموش کردن آن، در طول تاریخ زنده مانده است.
وی در بخش دیگری از سخنانش با تأکید بر اینکه عدد 168 بهتنهایی بیانگر ابعاد این فاجعه نیست، گفت: پشت این عدد، 168 زندگی، آرزو و جهان متفاوت قرار دارد. باید نام، علایق، خصوصیات اخلاقی، خواستهها و مسیر زندگی تکتک این کودکان بررسی شود؛ چراکه هر کدام قصهای دارند که باید به شکلی شایسته روایت شود.
این کارگردان در پایان توجه به هویت فردی قربانیان را شرط اثرگذاری روایتهای سینمایی دانست و تأکید کرد: پرداختن به زندگی و ویژگیهای انسانی هر یک از شهدای مدرسه شجرهطیبه میتواند این روایت را از ثبت صرف یک واقعه تاریخی فراتر ببرد و آن را در حافظه جمعی ماندگار کند.
انتهای پیام/864/.