به گزارش خبرگزاری تسنیم از کردستان، شامگاه پنجشنبه میدان آزادی سنندج حال‌وهوای دیگری داشت؛ گویی زمان برای ساعاتی ایستاده بود تا مردم با مسافرانی وداع کنند که سال‌ها پیش، بی‌نام و نشان، جان خود را برای آرامش و امنیت این سرزمین فدا کردند.
سه تابوت، سه پیکر آرمیده در سکوت و هزاران حرف ناگفته؛ مردانی که شاید خانواده‌هایشان هنوز چشم‌انتظار بازگشتشان باشند، اما امشب در میان جمعیتی از مردم کردستان، غریب نبودند. دست‌هایی برای استقبال به سویشان دراز شده بود و چشم‌هایی که با دیدن تابوت‌ها بارانی می‌شد.
میدان آزادی سنندج پنج‌شنبه‌شب فقط محل برگزاری یک مراسم نبود؛ قرارگاه دلدادگی مردمی بود که آمده بودند به میهمانان آسمانی خود خوشامد بگویند؛ به مردانی که روزگاری از همین خاک دفاع کردند تا امروز چراغ امنیت در خانه‌های مردم روشن بماند.
در میان جمعیت، چهره‌های متفاوتی دیده می‌شد، از نسل‌هایی که روزهای دفاع مقدس را به یاد داشتند تا جوانانی که جنگ را ندیده‌اند، اما نام شهدا را با احترام بر زبان می‌آورند. اینجا فاصله نسل‌ها رنگ می‌باخت و همه در یک نقطه به هم می‌رسیدند؛ احترام به کسانی که برای ماندن ایران، از جان خود گذشتند.
سه شهید گمنام آمده بودند تا بار دیگر یادآوری کنند امنیت امروز، میراثی بی‌هزینه نیست؛ پشت آرامش خیابان‌ها، پشت زندگی عادی مردم و پشت هر طلوع بی‌دغدغه، روزگاری خون‌هایی بر زمین ریخته شده است.
مردم سنندج آمده بودند تا بگویند اگر چه نام این مسافران آسمانی هنوز برایشان روشن نیست، اما جایگاهشان در قلب این سرزمین محفوظ است؛ آنان شاید برای بسیاری ناشناس باشند، اما برای ملتی که امنیت و سربلندی خود را مدیون ایثار فرزندانش می‌داند، هرگز غریبه نیستند.
این وداع پایان یک دیدار نبود؛ تجدید پیمانی بود با آرمان‌هایی که با خون شهدا نوشته شد و مسئولیتی که امروز بر دوش نسل‌های تازه قرار دارد.
.
انتهای پیام/481