به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، در اسفند ماه و طی آگهی سازمان خصوصی سازی، 24.172 درصد مجتمع صنایع آلومینیوم جنوب عرضه شد. ارزشگذاری سهام 24 درصدی مورد اشاره به طور رسمی و برابر قیمت 65.3 هزار میلیارد تومان انجام گرفت.
براساس اطلاعات منتشر شده سرمایه این شرکت 25.000.000 (با مقیاس میلیون ریال) تعیین شد. تعداد سهام بلوکی مجتمع صنایع آلومینیوم جنوب 5 میلیارد و 511 میلیون و تعداد سهام ترجیحی 290 میلیون و 61 هزار تعیین شد.
تعداد کل سهام قابل عرضه نیز 5 میلیارد و 801 میلیون سهم تعیین شد.
فروش 21 هزار میلیاردی آلومینا
در همان بازه زمانی نیز شرکت آلومینای ایران پس از طی مراحل قیمتگذاری وارد فرآیند واگذاری شد. بعد از شش نوبت مزایده ناموفق از سال 1393 عرضه عمده 53 درصد از سهام متعلق به دولت در شرکت آلومینای ایران با قیمت پایه هر سهم 205.940 ریال مطابق اطلاعیه عرضه در روز سهشنبه مورخ 1404/11/21 از طریق بورس انجام و با ارزشی بیش از 21 هزار میلیارد تومان به فروش رسید.
گفتنی است،که این معامله پس از 20 روز کاری، بعد از تاریخ انجام معامله که منوط به پرداخت ثمن نقدی معامله و سایر شرایط و الزامات مربوطه بود، قطعیت یافت.
تحقق قطعی حدود 84 هزار میلیارد تومان واگذاری+جدول
اطلاعات مربوط به این دو واگذاری، در فروردین ماه به طور عمومی منتشر شد. این اطلاعات نشان داد که هر دو شرکت براساس ارزشگذاری تعیین شده به فروش رسیدهاند. در عین حال باید توجه داشت که شرکت مجتمع صنایع آلومینیوم جنوب به صورت 100 درصد نقدی به فروش رسیده است.
مجموع واگذاری دو شرکت آلومینای ایران و مجتمع صنایع آلومینیوم جنوب 838,988,350,713,062 ریال است که برابر 83 هزار و 898 میلیارد تومان خواهد بود.
جهش خصوصیسازی و مولدسازی در سه سال اخیر
در حالیکه فرآیند خصوصیسازی و مولدسازی داراییهای دولتی سالها با چالشهای اجرایی، حقوقی و ساختاری روبهرو بود، گزارشهای رسمی نشان میدهد که طی سه سال گذشته روند واگذاریها با سرعتی بیسابقه پیش رفته و نهتنها از توقف تاریخی خارج شده، بلکه توانسته است بیش از رقم تعیینشده در بودجه سالانه منابع ایجاد کند.
عبور از بنبستهای قدیمی؛ واگذاریهایی که زمانی ناممکن به نظر میرسید
برای سالهای طولانی، بسیاری از پروژهها و داراییهای دولتی به دلیل پیچیدگیهای حقوقی، مقاومتهای نهادی، ابهام در قیمتگذاری یا نبود خریدار واقعی، عملاً در مرحله واگذاری متوقف مانده بود.
بسیاری از این پروندهها به نماد ناکارآمدی خصوصیسازی تبدیل شده بودند. اما از سه سال گذشته، با تغییر رویکرد در سازوکارهای اجرایی و اصلاح فرایندها، پروندههایی که سالها مسکوت مانده بود، دوباره فعال شد و برخی از آنها برای نخستینبار به مرحله معامله واقعی رسید.
بررسیها نشان میدهد که تعداد واگذاریها نسبت به دورههای قبل افزایش محسوس داشته، داراییهای راکد یا کمبازده وارد چرخه تولید، بهرهبرداری یا فروش شدهاند، و مهمتر از همه، مجموع منابع حاصل از این واگذاریها از رقم پیشبینیشده در قوانین بودجه عبور کرده است.
این اتفاق در شرایطی رخ داده که در سالهای گذشته حتی رسیدن به حداقل اهداف بودجهای نیز دشوار بود.
تأمین منابع فراتر از انتظار
تحقق منابع بیش از سقف تعیینشده در بودجه، برای دولت به معنای افزایش توان تأمین مالی طرحهای توسعهای، کاهش فشار بر منابع عمومی، و جلوگیری از انباشت بدهیهای جدید است.
بهعلاوه، ورود داراییهای راکد به چرخه مولدسازی، به بهبود بهرهوری و کاهش هزینههای نگهداری اموال بلااستفاده کمک کرده است.
عبور از دوران رکود واگذاریها؛ ورود به مرحله بهرهوری
روند سهساله اخیر خصوصیسازی و مولدسازی نشان میدهد که مسیر پرچالش واگذاریها از بنبست خارج شده و با ایجاد سازوکارهای مؤثر، منابعی فراتر از انتظار بودجهای بهدست آمده است.
به این ترتیب، میتوان گفت فرآیندی که سالها با کندی و شکست همراه بود، اکنون با سرعت و کارآمدی بیشتری پیش میرود و آثار مالی آن نیز در عملکرد بودجهای دولت قابل مشاهده است.
انتهای پیام/