به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، همزمان با روز خانواده و تکریم بازنشستگان، نگاهی به زندگی روزمره بازنشستگان در بیرجند نشان میدهد که با وجود اهمیت قشر معظم بازنشسته، فضاهای تفریحی و سرگرمی مناسب برای این گروه سنی، بهویژه بانوان، در این شهر بسیار محدود است و پارکها تنها محل گردهمایی آنها محسوب میشوند.
روزهای تکراری در پایتخت تاریخ
شهر بیرجند، با پیشینهای غنی و فرهنگی، روزگاران بازنشستگی را برای بسیاری از ساکنانش به روزهایی تکراری و فاقد تحرک کافی تبدیل کرده است. بازنشستگان، سالهای عمر خود را وقف خدمت به جامعه کردهاند و اکنون شایسته آن هستند که دوران پس از بازنشستگی را با آرامش، نشاط و رضایت سپری کنند. اما در بیرجند، یافتن مکانی مناسب برای تفریح، سرگرمی و گذراندن اوقات فراغت برای این قشر، به چالشی جدی بدل شده است.
پارکها؛ تنها پناهگاه گردهمایی بازنشستگان
در حال حاضر، پارکهای سطح شهر بیرجند، بهویژه پارک توحید، تنها فضاهای عمومی هستند که بازنشستگان برای گردهمایی، گفتوگو و گذراندن ساعاتی از روز خود به آنها پناه میبرند. این پارکها، گرچه نقش مهمی در فراهم کردن فرصتی برای تعاملات اجتماعی ایفا میکنند، اما فاقد امکانات تخصصی و فضاهای اختصاصی برای نیازهای ویژه بازنشستگان، بهخصوص بانوان، هستند.
خلأ فضاهای فرهنگی و تفریحی تخصصی برای بانوان بازنشسته
یکی از نکات قابل توجه، کمبود شدید مکانهایی است که بتوانند پاسخگوی نیازهای فرهنگی، تفریحی و اجتماعی بانوان بازنشسته باشند. فضاهایی مانند «پارک توحید» که پتانسیل تبدیل شدن به مرکزی برای بازیهای فکری مانند شطرنج، بازیهای رومیزی و فعالیتهای ذهنی را دارد، در حال حاضر فاقد توجه کافی به این قشر، بهویژه بانوان، است. این خلاء باعث میشود تا بسیاری از بانوان بازنشسته، علیرغم تمایل به فعالیتهای اجتماعی و ذهنی، با محدودیتهای جدی روبرو شوند.
خانم احمدی، بازنشسته فرهنگی (70 ساله با بیان اینکه ما تمام عمرمان را کار کردیم و حالا دلمان میخواهد در دوران بازنشستگی کمی راحت باشیم و تفریح کنیم. ادامه می دهد: پارکها خوب هستند، ولی تنوع ندارند. دلمان یک جا میخواهد که بتوانیم برویم و مثلاً شطرنج بازی کنیم یا با دوستانمان گپ بزنیم. مخصوصاً برای ما خانمها، اگر یک فضای مناسبتر بود خیلی بهتر بود.
خانم مرادی، 67 ساله، بازنشسته آموزش و پرورش هم با بیان اینکه بازنشستگی فقط یعنی پایان کار اداری نیست، یعنی شروع یک فصل تازه از زندگی؛ فصلی که اگر برایش برنامه و امکانات نباشد، یادآور می شود: خیلی زود به تنهایی و یکنواختی تبدیل میشود. ما بازنشستگان، مخصوصاً خانمها، نیاز داریم در طول هفته جایی داشته باشیم که بتوانیم با همسنوسالهای خودمان دور هم جمع شویم، حرف بزنیم، کتاب بخوانیم، شطرنج بازی کنیم یا حتی فقط در فضای امن و آرامی قدم بزنیم.
وی با اشاره به اینکه الان در بیرجند بیشتر به پارکها محدود شدهایم. پارک هم خوب است، اما فقط نشستن روی نیمکت و دیدن رفتوآمد مردم، برای کسی که سالها فعال بوده، کافی نیست، تاکید می کند: ما به فضاهایی نیاز داریم که هم نشاطآور باشد و هم ذهن را درگیر کند. مثلاً پارک توحید اگر بخشی برای بازیهای فکری، دورهمیهای بازنشستگان یا فعالیتهای فرهنگی بانوان داشته باشد، قطعاً خیلی از خانمهای بازنشسته استقبال میکنند. احساس میکنیم در این سالها کمتر دیده شدهایم، در حالی که هنوز هم میتوانیم فعال، مفید و اجتماعی بمانیم.
امکانات تفریحی بیشتر برای جوانان است
آقای رضایی، بازنشسته کارمند (68 ساله) هم عنوان می کند: بیرجند شهر قشنگی است، اما امکانات تفریحی برای ما کم است. بیشتر جوانها را در نظر میگیرند. ما هم دوست داریم فعال باشیم و ذهنمان را درگیر کنیم. اگر مکانی برای بازیهای فکری یا حتی یک کلاس آموزشی ساده باشد، استقبال میکنیم.
آقای حسینی، 71 ساله، بازنشسته اداری نیز با اشاره به اینکه بزرگترین مشکل ما بازنشستهها این است که بعد از سالها کار، ناگهان از یک زندگی پرمشغله وارد روزهایی میشویم که اگر برنامهای برایشان نباشد، ادامه می دهد: تبدیل به تکرار و سکون میشود. من و خیلی از دوستانم هر روز یا در خانهایم یا اگر هوا خوب باشد، به پارک میرویم و چند ساعتی با هم صحبت میکنیم. همین. اما واقعیت این است که این سبک زندگی، برای همه کافی نیست. به گفته وی بعضیها دوست دارند شطرنج بازی کنند، بعضیها به کتاب و مطالعه علاقه دارند، بعضیها هم فقط میخواهند در یک محیط مناسب با همسنوسالهای خودشان وقت بگذرانند.
این بازنشسته هم شهری با بیان اینکه در بیرجند متأسفانه مکان مشخص و مجهزی برای بازنشستگان وجود ندارد. خاطر نشان می کند: اگر مثلاً یک مجموعه یا حتی بخشی از یک پارک به این کار اختصاص پیدا کند، خیلی خوب میشود. مخصوصاً برای بانوان بازنشسته که معمولاً امکانات کمتری در اختیارشان هست. وقتی یک شهر برای سالمندان و بازنشستگانش برنامه نداشته باشد، در واقع بخشی از هویت اجتماعی خودش را نادیده گرفته است. بازنشسته فقط نیاز به احترام در حرف ندارد؛ به فضا، برنامه و توجه عملی هم نیاز دارد.
ضرورت توجه به نیازهای قشر بازنشسته
با توجه به جمعیت رو به رشد بازنشستگان و اهمیت حفظ شادابی و سلامت جسمی و روانی آنان، ضروری است که مسئولین شهری نگاهی ویژه به این قشر داشته باشند. ایجاد و توسعه فضاهای تفریحی، فرهنگی و ورزشی مناسب، برگزاری برنامههای متنوع و اختصاصی برای بازنشستگان، و توجه به نیازهای خاص بانوان بازنشسته، میتواند گام مهمی در جهت ارتقای کیفیت زندگی این عزیزان و پاسداشت جایگاه ارزشمندشان در جامعه باشد. روز خانواده و تکریم بازنشستگان، فرصتی مغتنم برای بازنگری در این کاستیها و اقدام عملی برای رفع آنهاست.
انتهای پیام/257