به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه استاندارد در مطلبی به بحران‌های روزافزون در فرانسه پرداخته و نوشت: برای سال‌ها و شاید باید گفت دهه‌ها فرانسه بیش از پیش در مشکلات اقتصادی، سیاسی و زیرساختی مانور داده است. اما در واقع مشکل چیست؟
نویسنده با اشاره به اعتراضات دانشجویی و تظاهرات بزرگ و ناآرامی‌های اخیر در این کشور نوشت: فرانسه هفته‌هاست که در یک آشفتگی سیاسی به سر می‌برد.
در ادامه به دلایل بن بست ایجاد شده در این کشور پرداخته شده و آمده است:
1. در فرانسه پولی برای دغدغه‌های دانشجویی وجود ندارد
حتی سباستین لکورنو، نخست وزیر فرانسه هم پذیرفته است که خواسته های دانش آموزان دبیرستانی تا حد زیادی موجه است. بسیاری کلاس های مدارس ماه ها منتظر معلمان جدید هستند و بسیاری از مدارس در کشور نیاز به نوسازی دارند. در پاسخ به این شرایط وزارت آموزش و پرورش فهرستی از 200 فوریت بازسازی مدارس را در هفته گذشته منتشر کرد که هزینه آن چهار میلیارد یورو می شود.
اما معلوم نیست این پول از کجا خواهد آمد. مجلس ملی در حال بررسی بودجه 2027 است. پرداخت سود بدهی وحشتناک ملی به تنهایی (3600 میلیارد یورو) سنگین تر از کل بودجه آموزش است. صرف میلیاردها دلار برای نوسازی دبیرستان ها باعث افزایش حفره در خزانه دولت می شود؛ به خصوص که دانش آموزان حتی به این هم راضی نیستند و می خواهند به اعتراضات در مدارس خود ادامه دهند.
2. خواسته‌های اتحادیه‌ها قابل برآورده شدن نیست
روز چهارشنبه، صدها هزار نفر در شهرهای فرانسه به خیابان ها آمدند تا به کاهش قدرت خرید ناشی از تورم اعتراض کنند. اتحادیه ها خواهان افزایش حداقل دستمزد هستند که در فرانسه خالص 1478 یورو است. اتحادیه ها و احزاب چپ خواهان افزایش تا 1700 یورو هستند.
ژان پیر فاراندو، وزیر کار فرانسه این درخواست را رد می‌کند، زیرا به زعم وی نمی‌تواند تامین مالی شود.
فاراندو پیشنهاد افزایش حداقل دستمزد به 1500 یورو را ارائه کرده اما اتحادیه ها، آن را کافی نمی دانند.
در این شرایط بن بست، دولت امروز دوشنبه یک کنفرانس اجتماعی با کارگران و کارفرمایان برگزار می کند.
اما اگر نخست‌وزیر فرانسه واقعاً می‌خواهد معترضان را جذب کند، باید در جیب‌هایش فرو برود و چیزی جز یک سوراخ عمیق در آنجا باقی نمانده است.
دست یابی به یک راه حل در شرایطی که بحران اقتصادی در فرانسه در حال شکل‌گیری است، فوری‌تر به نظر می رسد. بیکاری در این کشور در حال افزایش و قدرت اقتصادی رو به کاهش است. دومین اقتصاد بزرگ اتحادیه اروپا با کاهش رشد تنها 0.4 درصدی هر چه بیشتر به رکود نزدیک می شود.
3. تندروهای سیاسی به بحران دامن می‌زنند
ناآرامی‌ها، غارت و اقدامات خرابکارانه در حاشیه تظاهرات عموما مسالمت آمیز دانشجویان، فضای متشنجی را در فرانسه ایجاد کرده است. اولین ذینفع این اوضاع مارین لوپن، پوپولیست دست راستی فرانسه است که همچنان در نظرسنجی‌ها به موفقیت دست می‌یابد و در انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2027 به عنوان نامزد پیشتاز مطرح است.
ژان لوک ملانشون، رهبر حزب چپ نیز با گفتمان ضد پلیسی در میان جوانان و سایر گروه‌ها، در حال تبدیل شدن به شماره دو در نظرسنجی‌ها است.
در اینجا این پرسش مطرح است که آیا لوپن و ملانشون برای دور دوم انتخابات ریاست جمهوری آماده شده‌اند؟ به نظر می رسد در حال حاضر هیچ درمانی برای این صورت فلکی سمی از نظر سیاسی و اقتصادی وجود ندارد.
4. بحث مهاجرت، جو را مسموم می‌کند
در جریان این اعتراضات بحث های ضد مهاجرتی در فرانسه و در عرصه سیاسی شکل گرفته است.
5. ماکرون به عنوان رئیس جمهور قدرت را از دست داده است
درگیری ها و ناآرامی های اجتماعی و دانش آموزی که به طور فزاینده ای سیاسی شده است اکنون چنان سخت شده است که احتمال سقوط لکورنو به عنوان نخست وزیر فرانسه در اواسط دسامبر به دلیل بحث بودجه وجود دارد.
در این صورت امانوئل ماکرون باید در میانه یک بحران جدی ملی، دولت جدیدی را منصوب کند. رئیس جمهور به هر حال به دلیل فقدان اکثریت پارلمانی محکوم به انفعال است.
این واقعیت که چهره‌های حاشیه‌ای سیاسی بر این بحث ها تسلط دارند، به‌ویژه برای ماکرون به عنوان کسی که در اولین انتخابات خود در سال 2017 قول داده بود تمام تلاش خود را خواهد کرد تا اطمینان حاصل کند که دیگر دلیلی برای رأی دادن به افراط‌گرایان سیاسی وجود ندارد تلخ است.
اکنون لوپن و ملانشون در نظرسنجی‌ها پیشتاز هستند، در حالی که رئیس جمهور فرانسه تنها می‌تواند در کاخ الیزه روزها را بشمارد تا قدرت را به یک چهره راست یا چپ افراطی واگذار کند.
میزان محبوبیت ماکرون اخیراً در یک نظرسنجی به پایین‌ترین حد تاریخی 13 درصد کاهش یافته است که پایین‌تر از هر رئیس جمهور جمهوری پنجم از سال 1958 است.
انتهای پیام/