به گزارش «لما ابوحلو»، خبرنگار تسنیم در کرانه باختری، در حالی که آمریکا از سازش سخن میگوید رنج فلسطینیان همچنان در سایه محاصره اسرائیل ادامه دارد. در هفتههای اخیر واشنگتن تحت رهبری «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور جاه طلب آمریکا از نهادی بینالمللی با عنوان«شورای صلح» در چارچوب طرحی 20 ماده ای برای مدیریت مرحله پس از جنگ در غزه رونمایی کرد؛ طرحی که شامل آتشبس فوری، بازسازی زیرساختها و ایجاد سازوکارهای ثباتبخش در غزه پس از بیش از دو سال و نیم جنگ خانمانسوز است.
.
این شورا از اختیارات گسترده بینالمللی برخوردار است و دارای جایگاه حقوقی مستقل است. در این بین ترامپ مستقیماً بر انتصاب اعضا و روند تصمیمگیریهای آن نظارت میکند.
شورای صلح متشکل از 60 کشور است که دوره عضویت آنها به سه سال محدود شده است، اما در صورت تأمین مالی فعالیتهای شورا، امکان عضویت دائم این کشورها وجود دارد. شورای اجرایی این نهاد نیز شامل هفت عضو ازجمله «مارکو روبیو»، وزیر امور خارجه ایالات متحده، «استیو ویتکاف»، فرستاده ویژه ترامپ، «جارد کوشنر»، داماد ترامپ و «تونی بلر»، نخستوزیر پیشین انگلیس است.
«رمزی رباح»، عضو کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین در رابطه با تاثیر و کارآمدی این شورا در برقراری آتش بس و آغاز روند بازسازی غزه می گوید: شورای صلح که در چارچوب طرح ترامپ و قطعنامه 2803 شورای امنیت سازمان ملل متحد تشکیل شد قرار بود به اشغالگری صهیونیستها در سراسر غزه پایان دهد و ضمن عقبنشینی نیروهای اشغالگر از نوار غزه، نیازهای انسانی و پشتیبانیهای لازم را برای تابآوری و مقاومت مردم تامین کند و به جنگ غزه پایان دهد. اما امروز ترامپ و متحدانش اعلام کردهاند که تمرکز شورای صلح پایان دادن به درگیریها در سراسر جهان است. در نتیجه مسئله فلسطین و غزه دیگر اولویت اصلی این شورا محسوب نمیشود؛ این یعنی شورای صلح از مسیر و هدف اصلی خود که به خاطر آن تشکیل شده، عدول کرده است.
تحلیلگران معتقدند شورای صلح امروز چیزی فراتر از یک نمایش سیاسی آمریکایی با ویترین بینالمللی نیست که به دنبال مدیریت نتایج جنگ است در سایه اختیارات شبه مطلق ترامپ در انتخاب اعضا و اعمال نفوذ بر روند تصمیم گیریها است، و نه پایان دادن به جنگ.
البته در میان هیاهوی گسترده رسانههای غربی در تمجید از این به اصطلاح ابتکار دیپلماتیک ترامپ، عضویت بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اشغالگر اسرائیل، در این ساختار هم ابهامات زیادی را ایجاد کرده است، رژیم فاسدی که متهم به ارتکاب جنایات جنگی در نوار غزه و نقض توافقنامههای آتشبس است.
«خالد صبارنه»، خبرنگار و تحلیلگر فلسطینی با تقبیح این مسئله می گوید: رئیس این شورا دونالد ترامپ است، مردی که هوادار جنگ است، نه صلح. از سوی دیگر تمامی کشورهای عضو این شورا یا اکثریت 69 کشور، از جمله نتانیاهو که در این شورا عضویت دارند، همگی رهبران جنگ طلب هستند. سوال افکار عمومی جهان این است که شخصی مثل نتانیاهو که به دلیل ارتکاب جنایات جنگی در غزه تحت پیگرد دادگاههای بینالمللی قرار دارد، چگونه میتواند عضو شورای صلح باشد؟
وی در ادامه در تشریح اهداف پشت پرده رئیس جمهور آمریکا از تاسیس این نهاد ساختگی گفت: معتقدم تشکیلاتی که ترامپ ایجاد کرده و با زورگویی، ریاکاری و دروغ آنرا شورای صلح نامیده در واقع شورای جنگ است و میتواند مقدمهای برای آغاز جنگ جدیدی علیه ایران با همکاری کشورهای عضو در قالب یک ائتلاف بینالمللی باشد.این موضوع یاد آور اقدامی است که بوش پسر در سال 2003 میلادی انجام داد. در آن سال جرج بوش، رئیسجمهور وقت آمریکا ائتلافی بینالمللی متشکل از 28 کشور را برای حمله به عراق و سرنگونی نظام صدام حسین، دیکتاتور وقت این کشور تشکیل داد. در نتیجه به نظر میرسد تاریخ در این لحظات حساس و سرنوشتساز بار دیگر در حال تکرار شدن است و حال رئیس جمهور آمریکا میخواهد ائتلافی بینالمللی تشکیل دهد تا اقدامات نظامی احتمالی خود را که در آینده نزدیک علیه سایر کشورها توجیه کند؛ اما او طبق معمول در سخنانش از کلمه سازش، شورای صلح و مانند اینها استفاده میکند.
در عرصه بین الملل، تعدادی از متحدان و کشورهای همسو با دعوت ترامپ برای پیوستن به شورای صلح موافقت کردند. از جمله کشورهای مشارکت کننده میتوان به مجارستان، آرژانتین و رژیم اشغالگر اشاره کرد؛ در حالی که برخی کشورهای اروپایی، به ویژه فرانسه و نروژ به دلیل ابراز نگرانی نسبت به خطر تضعیف نقش سازمان ملل متحد در روند صلح و امنیت جهانی از مشارکت در این شورای ساختگی ترامپ خودداری کردند.
در سمت مقابل تعدادی از کشورهای عربی و اسلامی از جمله اردن، امارات، عربستان، قطر، مصر، مراکش، ترکیه، اندونزی و پاکستان با وجود انتقادات گسترده دعوت ترامپ را پذیرفتند.
پیشنهاد تشکیل شورای صلح در سایه جنگ مستمر در غزه و وضعیت سیاسی نابسامان فعلیبه مرحله اجرا درآمده است. در این میان پرسش ملت فلسطین این است که آیا این شورا مسیری تازه برای پایان دادن به تجاوز اسرائیل است یا اینکه صرفا چارچوب ظاهری جدید بدون قابلیت ایجاد هرگونه تغییری در عرصه واقع است؟
انتهای پیام/