به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، معاهده عدم گسترش سلاحهای هستهای (NPT) توافقی بینالمللی است که سه هدف اصلی؛ جلوگیری از گسترش سلاحهای هستهای، پیشبرد خلعسلاح هستهای و حمایت از استفاده صلحآمیز انرژی هستهای تحت نظارت بینالمللی دارد. این معاهده کشورها را به دو گروه دارای سلاح هسته ای و فاقد سلاح هستهای تقسیم میکند و هند، پاکستان، اسرائیل و کره شمالی چهار کشوری هستند که دارای سلاح هسته ای بوده و عضو NPT نیستند.
دلایل راهبردی و سیاسی عدم پیوستن رژیم جعلی و غاصب اسرائیل به معاهده NPT که تاکنون با سیاست ابهامی در حوزه هسته ای برخورد نموده و آژانس انرژی هسته ای را به رسمیت نشناخته را میتوان به سیاست کلان آن رژیم در خصوص گسترش جغرافیا و آئین و فرهنگ برتری جویانه و خوی وحشیانه اش اشاره کرد و به همین دلیل چون برای رسیدن به خاورمیانه بزرگ دائما باید در حال جنگ باشد لذا تقویت توان جنگ و لزوم داشتن و گسترش سلاح های هسته ای برای رسیدن به اهداف خود را ضروری میداند و تحت پادمان قرار گرفتن خود را محدود شدن در این امر تلقی میکند.
بنابراین جریان فراماسونری فعال در این رژیم و دیگر کشورها بهدلیل خوی جنگ طلبانه و ژن برتر متوهمانه، بدنبال تسلط و سلطه بر تمام جهان بوده و از طریق تساحب منابع مالی کشورهای سرمایه دار بالاخص در حوزه نفت و انرژی این سلطه جویی را گسترش داده است و تنها ابزار تحکم و فشار داشتن بر این کشورها ابزار جنگی بهویژه بمب هستهای است.
در جنگ 12روزه به وضوح عیان شد که حضور بازرسان آژانس انرژی اتمی در ایران صرفاً برای نظارت بر صلح آمیز بودن انرژی نیست بلکه بخشی از مراکز حساس و دانشمندان ما را در این حوزه شناسایی و به کشورهای متخاصم و استکبار از جمله آمریکا و اسرائیل معرفی کردند که تعدادی از این مراکز در جنگ 12روزه مورد اصابت قرار گرفت و همچنین چندنفر از دانشمندان در خردادماه سال جاری ترور شدند و بخشی از این مراکز و دانشمندان نیز در جنگ رمضان آسیب دیده و مورد ترور قرار گرفتند. بنابراین نقش آژانس و مدیرکل و بازرسان آن در ایران صرفاً نظارتی نیست و جنبه جاسوسی بهخود گرفته که میبایست به این موضوع توجه کرد و محدودیتهایی را نظر به سابقه عملکرد آژانس ایجاد کرد.
در متن حقوقی ماده 10 معاهده میگوید؛ اگر هر کشوری منافع عالی ملی آن به خطر بیافتد می تواند با اعلام رسمی و 3 ماه مهلت از این معاهده خارج شود که معروفترین این نمونه کشور کره شمالی بود که بعد از خروج حتی آزمایش هستهای نیز انجام داد. بنابراین با تشخیص مجلس شورای اسلامی و تأیید رهبری معظم انقلاب بهدلیل تهدیدات موجود و عدم سلامت عملکرد آژانس انرژی اتمی و متأثر بودن آژانس از سیاستهای خصمانه رژیم کودککش اسرائیل و آمریکای جنایتکار و عدم استقلال آن در موضعگیریها و حمایتهای حقوقی، میتواند زمینه خروج ما را از NPT و پروتکل الحاقی آن فراهم آورد.
بهنظر میرسد برای مدیریت فضای بینالملل در حال جنگ، خروج از پروتکل الحاقی که یک توافقنامه جانبی و داوطلبانه است و به کشورها اجازه میدهد تا دسترسی و اختیارات بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) را فراتر از آنچه در پیمان پادمان (Safeguards Agreement) که برای همه اعضای NPT لازمالاجراست، در اولویت باشد تا تعهدات و دسترسیهای زیر قطع شود.
- بازرسی از مراکز و تأسیساتی مانند مراکز تحقیق و توسعه، تولید فلزات خاص، یا حتی برخی مراکز نظامی مرتبط با مواد هستهای
- دریافت اطلاعات بیشتر درباره برنامههای هستهای و مواد هستهای یک کشور
- امکان نمونهبرداری محیطی
اگر کشوری پروتکل الحاقی را امضا و تصویب کرده باشد، میتواند اجرای آن را تعلیق یا متوقف کند.این اقدام به معنای بازگشت به وضعیت حقوقی قبل از تصویب پروتکل است. یعنی تعهدات آن کشور به همان مواردی محدود میشود که در پیمان پادمان پایه (Safeguards Agreement) ذکر شده و NPT ایجاب میکند. این خروج، تعهدات اصلی ذیل NPT را لغو نمیکند.
در پایان به نظر میرسد برای خروج کامل از NPT باید دو گام تعریف کرد؛ ابتداً خروج فوری از پروتکل الحاقی، تا محدودیت های لازم برای عملیات جاسوسی دشمن از مراکز هستهای و انتشار اطلاعات دانشمندان ایرانی را اعمال کنیم و سپس خروج کامل از NPT برابر ماده 10 معاهده برای حفظ منافع ملی بدلیل عدم رعایت تعهدات آژانس و عدم موضع گیری های بیطرفانه و مستقل علیرغم گزارش های منتشره مبنی بر صلح آمیز بودن استفاده از این انرژی در جمهوری اسلامی ایران باید بسرعت مدنظر قرار گیرد.
این خروج متوجه عدم حمایت از ایران در جنگ 12 روزه و جنگ رمضان در خصوص اصابت موشک و پرتابه به مراکز هسته ای با اسناد جعلی توسط رییس جمهور دیوانه آمریکای جنایتکار بوده که هیچ تضمین برای حفظ و حراست از این اماکن و دانشمندان را متصور نیستیم.
یادداشت از: امیر فریدنیا، کنشگر سیاسی - اجتماعی
انتهای پیام/282