به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، تنها یک روز پس از آغاز عملیات اداری گسترده وزارت کشور سوریه به منظور صدور شناسنامه برای کردهای فاقد مدارک در این کشور، نتانیاهو یک بار دیگر وارد میدان شد و درباره وضعیت کردها اظهار نظر کرد.
آتش تند اظهارات نخست وزیر رژیم صهیونیستی علیه رئیس جمهور ترکیه، بازتاب گسترده ای در رسانه های این کشور و شبکه های اجتماعی داشت. چرا که نتانیاهو، در اظهارات خود، اردوغان را «هیتلرِ زمانه» نامیده و به این اشاره کرده که او ستیز و خصومت دیرینه با کردهای منطقه و کردهای کشور خودش دارد.
اما چرا نتانیاهو وانمود می کند که سرنوشت کردهای منطقه برایش مهم است؟ آیا همان گونه که نهادهای امنیتی و رسانه های ترکیه می گویند، هدف اصلی رژیم صهیونیستی، برهم زدن روند مذاکرات صلح بین ترکیه و گروه تروریستی و منحله پ.ک.ک است؟
آیا قرار است علاوه بر به بن بست رساندن مذاکرات صلح در ترکیه، رژیم صهیونیستی به عزم سوء استفاده از وضعیت جنگی ایران و منطقه، نقشه هایی برای به کارگیری گروه های تجزیه طلب داشته باشد؟
بررسی این موضوع از این جهت اهمیت دارد که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا نیز قبلاً درباره همین موضوع صحبت کرده بود. ولی مقامات ترکیه، در برابر او سکوت کردند.
اگر چه دعوا و جدل سیاسی و توییتری بین ترکیه و اسرائیل تازه نیست اما دعوای نتانیاهو با اردوغان، این بار صرفاً مربوط به روابط دوجانبه یا پرونده حماس و فلسطین نیست و علاوه بر تنش و اختلاف جدی در خط ترکیه – اسرائیل، از برخی جهات، با جنگ آمریکا علیه ایران و چندین رویداد منطقه ای دیگر، ارتباط دارد.
به همین خاطر، تنها ظرف چند ساعت، علاوه بر معاون رئیس جمهور ترکیه و وزرای کابینه او، تقریباً تمام معاونین، کادرهای بالا و روسای میانی حزب عدالت و توسعه در برابر نتانیاهو واکنش نشان دادند.
ترکیه دقیقاً از چه می ترسد؟
مرور تاریخچه مواضع مقامات، نهادها و رسانه های ترکیه درباره روابط گروه منحله پ.ک.ک و رژیم صهیونیستی، گویای این واقعیت است که آنکارا همواره از احتمال به کارگیری افراد پ.ک.ک توسط رژیم صهیونیستی، نگرانی و دغدغه امنیتی داشته و دارد. گروه منحله و تروریستی پ.ک.ک، نه تنها روابط خود با رژیم صهونیستی را انکار کرده، بلکه همواره به این اشاره کرده که در سال 1999 میلادی و در جریان دستگیر شدن عبدالله اوجالان در کنیا، سرویس جاسوسی موساد نیز با سرویس های سیای آمریکا و میت ترکیه، هماهنگی و همکاری کرده است.
ولی مقامات صهیونیستی این موضوع را تکذیب و اعلام کرده اند که هیچ ارتباطی با این موضوع نداشته اند.
در مجموع می توان سه فضای همکاری بین پ.ک.ک و اسرائیل دسته بندی کرد که هر سه آنها، از دغدغه های امنیتی مهم مقامات ترکیه قلمداد می شوند:
الف) همکاری بین گروه های کم شمار شاخه اروپایی پ.ک.ک در شرق اروپا و بالکان در همکاری میدانی با موساد.
ب) اثرگذرای رژیم صهیونیستی بر ذهن شورای رهبری گروه منحله پ.ک.ک در کوهستان قندیل.
ج) استفاده از ظرفیت نهادهای اقماری پ.ک.ک در شمال سوریه شامل «قسد» و «ی.پ.گ» در همراهی با دروزیان و علویان سوریه در مسیر حفظ منافع رژیم صهیونیستی.
اگر چه هنوز هم زمینه هایی برای همکاری اعضای پ.ک.ک و موساد در بالکان و شرق اروپا وجود دارد، اما پیداست که عرصه جغرافیایی سوریه در حال حاضر اهمیت بیشتری دارد و آنکارا نگران است که هدف گذاری جدید نتانیاهو، بخشی از معماری امنیتی و توافق بین ترکیه و پ.ک.ک را از بین ببرد.
به عبارتی دیگر، در اثنای تحولات سوریه، یک بار دیگر فرصت جدیدی به وجود آمد تا رژیم صهیونیستی، مسیرهای نوینی را برای استفاده از ظرفیت کردها در سوریه و ترکیه در پیش بگیرد.
ابراهیم کالین رئیس سرویس اطلاعاتی میت، هاکان فیدان وزیر امور خارجه، یاشار گولر وزیر دفاع و افغان آلا معاون اردوغان در حزب عدالت و توسعه، چهار چهره مهم تیم اردوغان هستند که به منظور خنثی سازی اهداف و نقشه های اسرائیل در سوریه، دست به کار شده اند و می خواهند با تثبیت و تحکیم توافق بین دمشق و نهادهای اقماری پ.ک.ک، ثبات شمال سوریه را حفظ کنند.
کردها و نقطه مشترک ترامپ نتانیاهو
اظهارات جنجالی دونالد رامپ رئیس جمهور آمریکا درباره ارسال سلاح برای ایجاد طرح آشوب در ایران، موضوع مهمی بود که توجه نهادهای امنیتی ترکیه را نیز به سوی خود جلب کرد.
ترامپ گفته بود «به برخی گروه های کُرد سلاح و مهمات داده تا آنها را به دست معترضین در داخل ایران برسانند. اما این گروه ها سلاح ها را برای خودشان برداشته اند و بعداً تاوان آن را پس خواهند داد».
بسیاری از تحلیلگران ترکیه این مساله را مهم ارزیابی کرده و به این موضوع اشاره کردند که بخشی از اهداف ضد امنیتی ترامپ، در آنِ واحد، امنیت و ثبات ترکیه و ایران را به خطر می اندازد.
احمد تاشگتیرن یکی از تحلیلگران مشهور ترکیه است که به عنوان یک نویسنده محافظه کار منتقد اردوغان، در روزنامه قرار گازته قلم می زند.
او درباره نگرش سیاسی آمریکا به کردها و اشاره ترامپ به تسلیح آنان می گوید: «جهان ما با سیاستمداری روبروست که در ظاهر به عنوان رهبر یک ابرقدرت بر سر کار آمده است. اما در باطن، او فردی است با یک روان پریشان و فاقد تعادل که ادعا کرده بود می تواند تنها ظرف سه روز ایران را به زانو دربیاورد! نه تنها به هدف خود دست نیافت، بلکه به مدارس، کودکان، خانه ها و پل ها حمله کرد و متحمل چنان شکست های بزرگی شد که عملاً مورد تمسخر تمام جهانیان قرار گرفت. همین رهبر ناسالم و بی تعادل، پس از آن که نتوانست ایران را در میدان جنگ شکست دهد، صراحتاً اعلام کرد که به واسطه گروه های کُردی، برای معترضین ایرانی، سلاح و مهمات فرستاده است. یادمان باشد او در سالیان اخیر، بارها برای نهادهای اقماری پ.ک.ک همچون قسد و ی.پ.گ در شمال سوریه، سلاح فرستاد و بعید نیست که بخواهد در ایران هم با پژاک کار کند. ترامپ حالا با طرح ادعایی جدید در مورد تسلیح کردها، می خواهد بگوید که یک پروژه کُردی را رقم زده است. می دانید چرا کل این داستان توجه مرا جلب کرد؟ چون برخی از روزنامه نگاران و نویسندگان رادیکال کُرد، با طرح انتقادات بسیار، عبدالله اوجالان را فردی سازشکار قلمداد کرده و توافق او برای انحلال پ.ک.ک و هماهنگی با ترکیه را، شرم آور می دانند. آن هم در شرایطی که برخی از سناتورهای آمریکایی، به دنبال آن هستند که تضمین حمایت دولت آمریکا از کردها را به عنوان یک قانون، به تصویب برسانند».
این تحلیلگر محافظه کار ترکیه، در پایان به این اشاره کرده که ضرورت حفظ مفاد توافق صلح بین پ.ک.ک و ترکیه و ممانعت از هر گونه سوء استفاده رژیم صهیونیستی، یک اقدام حیاتی و ضروری است.
انتهای پیام/