به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، در روزهایی که جنگ تحمیلی بر مشاغل و زندگی عادی مردم سایه انداخته بود و بسیاری از کسبوکارها، خود را با واژه جدیدی بهنام «دورکاری» وفق داده بودند، کارکنان برخی مشاغل همچنان در لیست شغلهایی بودند که باید در میدان حاضر میشدند، گروهی از کارکنان که واژه «دورکاری» در قاموسشان راه نداشت کادر درمان و امداد بودند.
در حالی که صدای انفجارها بسیاری را نگران و روانه منزل میکرد، بیمارستانها و مراکز درمانی نهتنها تعطیل نشدند، بلکه به مرکز ثقل مقاومت در حوزه سلامت تبدیل شدند،
کادر درمانی که میدانستند هر لحظه ممکن است سقف بالای سرشان فرو بریزد، اما باز هم دست از تلاش برنداشتند و از خانوادههای خود دور ماندند تا ایران، بماند.
در آن روزها و شبهای آتشین، کادر درمان، همپای رزمندگانی که پای لانچرها بودند و مردمی که در خیابانها میماندند، در خط مقدم نظام بهداشت و درمان کشور، برای سلامت مردم میجنگیدند.
انجام اعمال جراحی مجروحان در کمتر از 24 ساعت
دکتر عبدالرحمان رستمیان، رئیس مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، ایستادگی و آمادگی کادر بهداشت و درمان در جنگ رمضان را اینگونه روایت میکند: "همکاران حوزه بهداشت و درمان بهخوبی پای کار هستند و همیشه بودهاند، همانطور که در زمان دفاع مقدس، در مناطق جنگی حضور داشتند، هم در دوران کرونا و هم در جنگ 12روزه پای کار بودهاند، اکنون در جنگ اخیر نیز بهخوبی ایستادگی کردند، این ایستادگی و مقاومت، حاصل مسئولیتپذیری، دوست داشتن مردم و مهربانی آنهاست."
وی میافزاید: "در جنگ اخیر وقتی مجروحان به بیمارستان امام خمینی(ره) منتقل میشدند، همکاران برای درمان آنها پای کار میایستادند و تقریباً ظرف 24 ساعت همه عملهای موردنیاز انجام میشد. هر بیماری اگر نیاز به آیسییو داشت، نیز به بخش مراقبتهای ویژه منتقل و در آنجا درمان میشد این ایستادگی و مقاومت کادر درمان بیمارستان، هم باعث ایجاد آرامش در بیماران شده بود و هم حتی خاطر بنده را بهعنوان مسئول بیمارستان راحت کرده بود."
از دانشجویان تا اساتید، همه پای کار وطن بودند
وی ادامه داد: "حتی گاهی شبها بعضی از متخصصان آنکال ما در بیمارستان مقیم میشدند. رزیدنتهای ما همگی پای کار بودند و پرستاران بهخوبی در شیفتهای خود حاضر میشدند، حتی خدمات نگهبانی ما طوری بود که کنار مردم بودند و میخواستند هر کاری از دستشان برمیآید انجام دهند، داوطلبان زیادی هم اعلام آمادگی کرده بودند که در صورت بحرانی شدن شرایط، به درمان مجروحان بپردازند اما خوشبختانه نیاز به استفاده از آنها نشد و روند درمان بیماران و مجروحان با پرسنل حاضر، بهخوبی طی شد. داوطلبان از رشتههای مختلف پزشکی و پیراپزشکی و پرستاری بودند، میان داوطلبان، اساتید بازنشسته و دانشجویانی حضور داشتند و بسیاری از اساتید قدیمی دانشگاه علوم پزشکی تهران برای حضور بر بالین مجروحان و بیماران اعلام آمادگی کردند اما بهلطف خدا نیازی به حضور نیروهای داوطلب نشد."
درمان رایگان مجروحان جنگی در بیمارستانها
یکی از نکات برجسته در درمان مجروحان جنگی، هزینههای رایگان درمان مجروحان بود، دکتر رستمیان دراینباره نیز گفت: "هزینههای درمان مجروحان بر اساس بخشنامههای وزارت بهداشت، رایگان بود که اقدام بسیار خوبی برای خدمترسانی به این مجروحان بود."
جنایت دشمنان علیه سلامت، زخم جنگ بر تن نحیف بیماران!
با وجود همه تلاشها و ایستادگیها، ارائه خدمات درمانی در شرایط جنگی و زیر حملات شدید دشمنان صهیونی و آمریکایی به پایتخت، چندان کار آسانی نبود، هم برای کادر درمان و هم بیماران، چرا که صدای انفجارها و عدم رعایت قوانین بینالمللی از سوی دشمنان و حملات جنایتکارانه به بیمارستانها و مناطق مسکونی، باعث شده بود برخی بیماران مزمن، درمان خود را از ترس تجاوزات دشمن به مراکز درمانی، به تعویق بیندازند، دکتر رستمیان با اشاره به این موضوع نیز تصریح کرد: "متأسفانه با وجود تلاشهایی که صورت میگیرد در شرایط جنگی، بیماران آسیبهایی هم میبینند. وقتی چنین اتفاقاتی میافتد، دیگر بیمارستان نمیتواند بهخوبی کار کند زیرا بهدلیل بمباران مسیرهای مواصلاتی به بیمارستان، مجروحان نمیتوانند مراجعه کنند. برخی بیماران مزمن در این شرایط میترسند و نمیآیند، در نتیجه درمانشان به تأخیر میافتد. الآن اوضاع در حال برگشتن به حالت عادی است، اما بههرحال در شرایط جنگی نوبتها به هم میخورد. این تعطیلیها و اختلالها، نوبتدهی را بههم میزند و بهخصوص تأخیر در مراجعه، عواقب جبرانناپذیری دارد."
وقتی روزانه 150 بیمار زیر بمباران شیمیدرمانی میشدند!
وی به ارائه خدمات رایج و درمان بیماران صعبالعلاج علیرغم شرایط جنگی نیز اشاره و بیان کرد: "در این ایام جنگ حدوداً روزانه 150 مورد شیمیدرمانی در بیمارستان انجام میشد، همچنین خدمات رادیوتراپی را تا ساعت 19 ارائه میدادیم. جراحیهای اورژانسی را هم کنار درمان مجروحان جنگی داشتیم. سعی میکردیم تا حد امکان جراحی داشته باشیم اما بهطورکلی مراجعه به بیمارستان خیلی کمتر شده بود. درمانگاههای ما در آن ایام حساس یکچهارم حالت عادی بود، و ظرفیت اورژانس ما نصف ایام قبل از جنگ پر شده بود زیرا بسیاری از بیماران نیز از شهرستانها برای درمان به مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) مراجعه میکنند. آمار کلی کمتر بود و بهتبع آن تعداد بستریها هم کاهش یافت اما الآن ظرفیت بیمارستان تقریباً کامل شده است. الآن تختهای ما تقریباً فعال و کامل شدهاند، شاید آن زمان یکپنجم بیمارستان پر بود، اما الآن سهچهارم آن پر است، در زمان حاضر یکهزار و سیصد تخت بستری در بیمارستان داریم."
وی با تأکید بر اینکه طبق قوانین و مقررات بینالمللی نه خود بیمارستانها و نه اطراف آنها نباید هدف قرار گرفته شود، بیان کرد: "اگرچه خود بیمارستان ما را نزدند، اما وقتی اطراف بمباران میشد، بیماران آشفته میشدند و میگفتند؛ "ما را مرخص کنید."، و برخی میترسیدند، این استرسها ایجاد و باعث آشفتگی میشد، گاهی حتی پرسنل خودمان هم استرس میگرفتند، اما این شرایط باعث نشد دست از کار بکشند."
روایتی از انتقال بیماران از بیمارستانهای تخلیهشده
علیرغم ممنوعیت صریح حمله به مراکز درمانی و بیمارستانها در کنوانسیونهای ژنو و معاهدات بینالمللی، دشمنان با نقض آشکار قواعد بینالمللی، به بیش از 360 زیرساخت امدادی و درمانی بهطور مستقیم و غیرمستقیم حمله و به آنها آسیب وارد کردند، چند بیمارستان تهران نیز در این حملات آسیب دید و تخلیه شد.
رئیس بیمارستان امام خمینی(ره) به انتقال بیماران از بیمارستانهای مورد اصابت به بیمارستان امام خمینی نیز اشاره و تصریح کرد: از چند بیمارستان که موردحمله قرار گرفته بود، بیماران به بیمارستان امام خمینی(ره) مننقل شدند. در روزهای قبل از آتشبس که دشمن تهدید به حمله به راهآهن کرده بود، بیمارستان بهارلو بهدلیل نزدیکی جغرافیایی به راهآهن تهران مجبور به تخلیه شد و 11 بیمار آیسییو از بهارلو به اینجا آمدند، این در حالی است که جابهجایی بیمار آیسییو واقعاً سخت و خطرناک است. در پی اصابت موشک به بیماران گاندی هم تعدادی از بیماران به بیمارستان امام آمدند. بیمارستان زنان آرش نیز در این ایام تعطیل و تخلیه شد و بیمارانش بین بیمارستانهای پایتخت از جمله بیمارستان امام خمینی(ره) تقسیم شدند. بعضی از بیمارستانهای دیگر از شهرستان هم مراجعین بیمار داشتند که به ما مراجعه کردند.
برق برای نجات جان بیماران حیاتی است
او با اشاره به اینکه دشمنان تجاوزکار، علاوه بر جنگ، با تحریم اقتصادی نیز در حق سلامت مردم جنایت میکنند، گفت: وقتی جاده را میزنند، رفتوآمد بیمار سخت میشود. وقتی استرس ایجاد میکنند و پستهای برق را مورد حمله قرار میدهند، در بیمارستانها التهاب و آشفتگی ایجاد میشود، برای مثال زمانی که دشمنان تهدید به حمله به زیرساختهای نیروگاهی کرده بودند ما سریعاً جلسهای برگزار کردیم با مسئولین فنی، تا تدارکات، ژنراتور و سوخت آماده کنیم. چون بیمار آیسییو را نمیتوان از دستگاه ونتیلاتور جدا کرد. اتاقهای عمل هم نیازمند برق دائمی هستند و در کل، سختیهای زیادی با این حرکات و اقدامات جنایتکارانه داشتیم.
وی با اشاره به عبور دشمنان از خطوط قرمز معاهدات و قوانین بینالمللی در جنگها خاطرنشان کرد: باید در جهان قوانین سختگیرانهتری وضع شود که هیچ کشوری نتواند از خطقرمزها عبور کند، متاسفانه دشمنان آمریکایی و اسرائیلی با حمله به مدارس و بیمارستانها این خطوط قرمز را زیرپا گذاشتهاند و در این شرایط که بدیهیات اصول جنگی رعایت نمیشود، از سلاح هستهای برخوردارند! باید جهان بهسمتی برود که تنها برخورداری از انرژی و صنعت هستهای و دانش آن در کشورها محترم شمرده و دستیابی این کشورها به سلاحهای کشتار جمعی ممنوع شود.
انتهای پیام/+