به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، نتایج چند نظرسنجی میدانی جدید درباره میزان رای و محبوبیت احزاب سیاسی ترکیه، موجب نگرانی مقامات حزب حاکم شده است.
این نظرسنجیها میگویند: درست در شرایطی که بحران اقتصادی در ترکیه و انتقادات از ناکارآمدی اقتصادی دولت اردوغان بالا گرفته، «حزب نو» به رهبری اوزگور اوزل به یک چالش جدید برای آکپارتی تبدیل شده و در اغلطب نظرسنجیها، چند قدم از حزب اردوغان جلو افتاده است.
حزب نو به رهبری اوزل که به تازگی از حزب جمهوری خلق (ج.ه.پ) منشعب شده، حالا در پارلمان ترکیه از مجموع 600 کرسی، 91کرسی را در اختیار دارد و به عنوان مهمترین حزب اپوزیسیون شناخته میشود.
با این حال، این حزب برای پیروزی در انتخابات آتی، راه ناهمواری در پیش رو دارد. چرا که اردوغان هنوز هم میتواند با بهرهگیری از همراهی حزب حرکت ملی گرا به رهبری دولت باغچلی و چند حزب کوچک دیگر در ائتلاف جمهور، شانس بیشتری برای گریز از مهلکه در اختیار داشته باشد.
از این گذشته، تحلیلگران اقتصادی ترکیه معتقدند که با وجود بحران معیشتی مشهودی که در ترکیه وجود دارد، تیم اقتصادی کابینه اردوغان توانسته ذخایر ارزی بانک مرکزی را به 165 میلیارد دلار برساند و بر اساس رویه و مشی حزب عدالت و توسعه، چنین چیزی به این معنی است که دولت به دنبال ثروت اندوزی برای ولخرجی در انتخابات آتی است.
آکپارتی در همه نظرسنجیها عقب افتاد
روزنامه نفس چاپ آنکارا در گزارشی درباره نظرسنجی عمومی موسسه ANK-AR در ژوئیه 2026 میلادی، میگوید: در این نطرسنجی از شرکتکنندگان پرسیده شد: اگر فردا انتخابات عمومی برگزار شود، به کدام حزب رأی میدهید؟ پاسخها از این قرار است:
حزب نو به رهبری اوزگور اوزل 34.8 درصد.
حزب عدالت و توسعه به رهبری اردوغان 29.4 درصد.
دمپارتی (اقماری پ.ک.ک) 7.6 درصد.
حزب حرکت ملی گرا 6.9 درصد.
حزب راست افراطی ایی پارتی یا حزب خوب 4.5 درصد.
حزب جمهوری خلق 4 درصد.
حزب راست افراطی ظفر 3.7 درصد.
حزب رسات افراطی کلید یا آناحتار 3.2 درصد.
حزب دوباره رفاه 2.3 درصد.
حزب کارگر ترکیه 1.3 درصد.
سایر احزاب 2.4 درصد.
حالا حزب حاکم در جایگاه دوم قرار دارد و اختلاف بین دو حزب 5.4 درصد است.
همچنین نظرسنجی موسسه SONAR نشان میدهد که حزب نو در جایگاه اول قرار دارد و از حزب اردوغان، فاصله گرفته است. این نظرسنجی با جامعه آماری 1004 نفری در در 28 استان ترکیه و به شکل مصاحبه حضوری انجام شد.
از دیگر سو در نظرسنجی میدانی شرکت معتبر دیگری به نام «گوندمار» (Gündemar) که در پایان ژوئن انجام شد، حزب نو با 34.92 درصد در جایگاه اول قرار گرفت، در حالی که حزب عدالت و توسعه در سطح 30.46 درصد باقی ماند.
اغلب تحلیلگران سیاسی ترکیه بر این باورند که بحران اقتصادی، تورم روز افزا و ناکارآمدی حزب حاکم، از اصلیترین دلایل کاهش محبوبیت اردوغان و حزب اوست.
سدات بوزکورت از تحلیلگران ترکیه با لحنی کنایی میگوید: «یک ربع قرن از زمامداری حزب عدالت و توسعه سپری شده است. حالا ما مانند مهاجرانی شدهایم که در افغانستان سوار کامیون شدند و سعی کردند به طور غیرقانونی وارد فرانسه شوند، اما یک روز صبح در دشت قونیه از خواب بیدار شدند! وعدههای دولت عملی نشد و هزینه زندگی با 42 درصد، عامل اصلی تأثیرگذار بر ترجیحات رأیدهندگان در فاصله گرفتن از حزب حاکم است. پس از آن افزایش قیمت انرژی و بحران مسکن با 41 درصد در صدر قرار دارند».
این تحلیلگر ترکیه در ادامه میگوید: «در طول دوره سه ساله تصدی وزیر دارایی مهمت شیمشک، قیمت گازوئیل در ترکیه بیش از 200 درصد افزایش یافت، در حالی که این افزایش در رومانی 40 درصد و در یونان 7.7 درصد بود. قیمت انرژی در سراسر اروپا در همین مدت 6.7 درصد افزایش یافت، در حالی که در ترکیه 277 درصد افزایش یافت. همچنین در زمان شیمشک، قیمت مواد غذایی در سطح جهانی 6 درصد افزایش یافت، در حالی که در ترکیه 190 درصد افزایش یافت».
در نظرسنجی میدانی دیگری که موسسه اوزدمیر ریسرچ انجام داده، از شهروندان ترکیه پرسیده شد: آیا وضعیت اقتصادی کشور، بهتر خواهد شد؟ پاسخها از این قرار است:
بدتر خواهد شد: 54.9 درصد.
تغییری نخواهد کرد: 26.6 درصد.
بهتر خواهد شد: 18.7 درصد.
به باور ناظران سیاسی در ترکیه، برای سالیان طولانی، یکی از مهمترین مزیتهای اردوغان این بود که حتی بسیاری از مخالفانش درباره امکان واقعی شکست دادن او تردید داشتند. اما حالا این انحصار شکسته شده و اردوغان درباره انتخابات آینده نگران است.
در شرایطی که یک حزب جدیدالتاسیس میتواند از آکپارتی سبقت بگیرد، باید پذیرفت که این رویداد سیاسی – اجتماعی، برای اردوغان یک پیام بسیار مهم دارد و حاکی از این است که اگر نارضایتی اقتصادی و انرژی اعتراضی جامعه در یک ظرف انتخاباتی واحد جمع شود، فاصله میان «رئیسجمهور شکستناپذیر» و «رئیسجمهوری که میتوان شکستش داد» میتواند بسیار سریع از بین برود.
با این حال، عده دیگری از تحلیلگران بر این باورند که حتی با وجود آرای بالای حزب نو، شرایط هنوز هم برای رئیس جمهور شدن اوزگور اوزل، تضمین نشده است. چرا که در یک انتخابات دو مرحلهای، اردوغان به عنوان یک سیاستمدار قدیمی و باتجربه، میتواند در مرحله دوم، با اعطای امتیازات گسترده، چند حزب کوچک را پشت سر خود جمع کند و دوباره اپوزیسیون را شکست دهد.
کما این که در انتخابات قبلی، اردوغان برای شکست دادن کمال قلیچدار اوغلو در مرحله دوم، حتی امتیازات طلایی بسیاری به سینان اوغان داد و این در حالی بود که اوغان در صحنه سیاسی ترکیه، ظرفیت رای کمی در حد 3 درصد از آرای جامعه را در اختیار داشت.
در چنین شرایطی، اوزگور اوزل به تنهایی قادر به شکست دادن اردوغان نیست و اوزل اگر بخواهد اردوغان را شکست دهد، نمیتواند صرفاً روی رأی خودش حساب کند.
او باید بتواند آرای بخشی از محافظهکاران ناراضی، آرای کردها، رأی جوانان و رأی شهری را به دست بیاورد.
در همین حال، خانم سدا دمیرالپ، دانشمند علوم سیاسی از دانشگاه ایشیک معتقد است که حزب نو در شبیهسازی پارلمانی، اکثریت تک حزبی را در اختیار دارد و میتواند اختلاف آرای خود را با حزب اردوغان به 11 درصد برساند.
البته در این میان، رای دهندگان مردد، نقش بسیار مهمی دارند و اگر اردوغان بتواند آنها را اقناع کند، پیروزی برای اوزل دشوار خواهد شد.
انتهای پیام/