سیدحمیدرضا صانعی معاون هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم درباره تعداد بالای ایرلاینها در کشور، اظهار کرد: شکلگیری سیستم هوانوردی در کشور یکشبه نبوده است و در حملونقل هوایی یکی از اصلیترین پارامترها برای بروز این اتفاق (تأسیس ایرلاینهای متعدد در کشور) آن است که بههرحال محدودیتهای سرمایهگذاری و بودن سرمایهدار در کشور است.
وی ادامه داد: سرمایهداران بهدلیل ریسکها و محدودیتهای ناشی از تحریمها نمیتوانند فعالیتها را گسترش دهند و ریسک افزایش مییابد، ضمن اینکه سرمایهگذاری هم در این وضعیت اقتصادی کار را سخت میکند و آورده اولیه که بتوانیم یک ایرلاین بزرگ را تأسیس کنیم، سختتر است.
صانعی با اشاره به نقش سیاستهای اقتصادی گفت: در برخی مقاطع شرایط اقتصادی کشور مزایایی را برای فعالان اقتصادی در نظر میگیرد و بهگونهای مردم و سرمایهگذاران را ترغیب میکند که خودشان از این مزایا بهرهمند شوند.
وی تأکید کرد: از سوی دیگر تضامین لازم در قوانین بالادستی برای سوق دادن مردم بهسمت تشکیل هلدینگها و سرمایهگذاریهای مشارکتی با مشکلاتی مواجه است. با وجود مزایای متعدد تجمیع کسبوکارها، سرمایهگذاران بهدلیل مخاطرات و ریسکها ترجیح میدهند وارد این حوزه نشوند.
معاون هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری تأکید کرد: یکی از اصلیترین مؤلفههای توسعه صنعت هوانوردی در دنیا، نقش فاینانسورها و لیزورهاست. در بسیاری از کشورها از چین گرفته تا آمریکا، شرکتهایی وجود دارند که مالک تعداد زیادی هواپیما هستند و آنها را متناسب با نیاز کسبوکارها بهصورت "لیز خشک" یا "لیز تر"در اختیار ایرلاینها قرار میدهند.
به گزارش تسنیم، در لیز خشک (Dry Lease) اجاره هواپیما بدون خدمه پروازی، تعمیر و بیمه است و فقط خود هواپیما تحویل ایرلاین میشود، این در حالی است که در لیز تر (Wet Lease) اجاره هواپیما همراه با خدمه پروازی، تعمیرات و بیمه است و ایرلاین فقط مسیر و فروش بلیت را مدیریت میکند.
صانعی اضافه کرد: شرکتهای هواپیمایی منطقه مانند ترکیشایر یا پگاسوس نیز غالباً مالک تمام ناوگان خود نیستند و از سرمایهگذاران و لیزورها استفاده میکنند، اما بهدلیل محدودیتهای موجود در کشور، چنین امکانی برای ایرلاینهای ایرانی فراهم نیست.
وی گفت: فاینانسورها معمولاً با نرخ بهره بانکی بسیار پایین، حتی تا 90 درصد هزینه خرید هواپیما را تأمین مالی میکنند و بازپرداخت وام از محل درآمد همان هواپیما انجام میشود، اما این روش بهدلیل محدودیتها در کشور ما عملاً غیرممکن است.
معاون هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری تصریح کرد: در نتیجه سرمایهگذار ایرانی با وجود تمام مخاطرات، ناچار است بهصورت نقدی و با دور زدن محدودیتها، ناوگان هوایی تهیه کند؛ در حالی که در دنیا با 5 میلیون دلار و کمک فاینانسور میتوان یک هواپیمای 50 میلیون دلاری خرید، اما سرمایهگذار ایرانی همان هواپیمای 5میلیوندلاری را نیز با دشواری وارد کشور میکند.
به گزارش تسنیم، چندی قبل رئیس کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی با اعلام اینکه "در کشور 35 ایرلاین داریم." و ابراز تعجب بابت این تعداد شرکت هواپیمایی، گفت: کشورهای بزرگ دنیا 2 تا 3 شرکت هواپیمایی دارند، اما در کشور هر کسی با هر شغلی میآید و مجوز تأسیس ایرلاین دریافت میکند.
انتهای پیام/+