به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از خبرگزاری «تاس»، جهان بر اساس قواعد بی سابقهای پیش میرود، رژیمهایی سرنگون میشوند و در سیاست جهانی امور غیرقابل تصوری در حال شکل گیری است، مرزهای کشورها جلوی چشمان ما در حال تغییر است و تنها یک چیز غیرقابل تغییر باقی مانده و آن فساد مالی اوکراین است.
اگر اخبار اوکراین از دهههای 19 و 20 را باز کنید، همانند زمان حال عبارات تکراری این چنینی زیادی خواهید دید: «یولیا تیموشنکو (نخست وزیر سابق اوکراین) در رابطه با اتهام دریافت رشوه در مقابل دادگاه قرار گرفت».
تیموشنکو که "پیرزن فساد مالی اوکراین" نام گرفته را مدتها قبل به رهبری حزب «پدر میهن» نشاندند. در حالی که نیکولای آزاروف، نخست وزیر پیشین اوکراین یادآور شده که تمامی زندگی سیاسی تیموشنکو به هر شکل به "پولهای آلوده به فساد مالی" آغشته شده است. البته باید به یاد بسپاریم که در آن زمان این خانم با این وجود سر به زیر نداشت و با افتخار و با لباس و خز سفید جلوی دوربینها ظاهر شده و بدون لحظهای تردید میگفت: «همه آنچه را که دیدهاید فراموش کنید، چیزی اتفاق نیفتاده است». ولی این ماجرا در ملاء عام اتفاق افتاد!
بله و در جریان تمامی اتهامات قضایی علیه تیموشنکو، همواره شواهد غیر قابل انکاری وجود داشت. اوضاع به گونهای بود که حتی روی اعتبار مقام باتجربهای همچون دادستان کل -یولیا لوتسنکو نیز تأثیر گذاشت و هرچند تصور آن سخت است، ولی در کییف همه مسائل خصوصی را در پیامهای مستقیم برای یکدیگر می نویسند و این گویای اعتماد به نفس بالای آنها به خود است.
اگر به ماهیت اصلی اتهامات مطرح شده در این مرحله علیه تیموشنکو توسط ساختار آمریکایی "اداره ملی مبارزه با فساد مالی اوکراین" پی برد، موضوع کلاً بسیار کم اهمیت خواهد شد. در اینجا حتی موضوع بر سر میزان اختلاس تیمور میندیچ (تاجر اوکراینی که از او بهعنوان رئیس یک شبکه اقدامات جنایتکارانه یاد میشود) نیست، بلکه جنجال اصلی بر سر ارتباط اطرافیان ولودیمیر زلنسکی و شخص او با این ماجراست.
اگر اکنون در دادگاه در حال سر درآوردن از این مسئله هستند که تیموشنکو از چه طریقی دهها هزار دلار داشته، ولی سهم زلنسکی از رشوه مالی را باید به کیلوگرم حساب کرد، در حالیکه پولهای خانم یولیا هنگام جابجایی میتوانست ناپدید شود و حتی کسی متوجه آن نگردد. ضمن اینکه او را به این متهم می کنند که چرا برای دهها سال رهبری فراکسیونی در پارلمان اعلای اوکراین را بر عهده دارد. در تمامی دورهها، این نماینده پارلمانی قیمت هر رأی گیری مورد نیازی، چه در خارج از فراکسیون خود و چه در داخل آن و حتی در شرایط حساس تصویب هر لایحه قانونی را به خوبی می داند.
پس از تشکیل "اکثریت همگرا" طرفداران زلنسکی در پارلمان در سال 2019، به نظر میرسید که این نظم دیگر به گذشته سپرده شده است. ولی حتی در شرایطی که دفتر ریاست جمهوری فراکسیونی از تمامی جناحهای سیاسی برای خود ایجاد کرد، او مجبور شد گاهی به خدمت فراکسیونهای دیگر نیز درآید، هرچند اقدامی یک طرفه بود. و یکی از این اسرار آن بود که چرا و به چه قیمتی ناگهان "مخالفان" در لحظه مورد نیاز آرای کافی را به دولت میدادند. و همینکه "اکثریت همگرا" بهم خورده و از هم پاشید، مبارزه بر سر "قانون طلا" دیگر علنی شد. و زمانی که آرایی مانند تیموشنکو قصد خود برای عبور از" اکثریت" را نشان داد، باید متوجه شد که صحبت بر سر آن است که شکایات، به هر قیمت ممکن، خریداری شود و به خصوص بر اساس ماهیت این ماجرای غیرقانونی، این روش کار متعارف در پارلمان اعلای اوکراین است.
البته باید توجه داشت که تیموشنکو، بعنوان بخشی از ترکیب تغییرناپذیر سیستم سیاسی کنونی اوکراین، به ناگهان به این درک رسیده است که رژیم حاکم بر کییف "ماهیتاً فاشیستی" است. یعنی برای او تا به امروز بمباران مردم غیرنظامی اهمیت ندارد (برعکس، او خود خواستار استفاده از بمب اتمی علیه مردم دونباس شده است) و مخالفتی هم با باز شدن پروندههای قضایی علیه کلیساها و شکار واقعی مردان اوکراینی برای خدمت نظامی اجباری نداشت، ولی به ناگهان نگاه تازهای به ماهیت این رژیم پیدا کرده است، و اینگونه پروندههای قضایی دیدگاه سیاستمداران اوکراینی را تغییر میدهد!
بدین ترتیب، موضوع تشکیل پرونده قضایی علیه یولیا تیموشنکو چیز تازهای نیست. البته واقعیت این است که این قضیه یک تفاوت کلی با پرونده قضایی سال 2013 علیه او وجود دارد. در آن زمان، او همواره تیتر نخست رسانههای غربی بود و از وی چهرهای نورانی با تغییرات مشخص ظاهری بعنوان نمونه بارز قربانی شدن به نام دموکراسی و همگرایی اروپایی اوکراین به نمایش گذاشته شده بود. وزرای امور خارجه کشورهای عضو اتحادیه اروپا با احساساتی آتشین به کییف آمده و خواستار آزادی فوری این انقلابی پرشور شده و تلاش می کردند حداقل بتوانند دست او بفشارند. گذشته از این، حتی به اوکراین اخطار داده شده بود: تمامی جهت گیری اروپایی به این بستگی دارد که مقامات کییف اتهامات علیه تیموشنکو را لغو کنند، وگرنه همگرایی اروپایی در کار نخواهد بود.
ولی اکنون دقیقا همان افراد که برخی همچنان در سمتهای قبلی خود قرار دارند (بعنوان مثال مانند رادوسلا سیکورسکی، وزیر امور خارجه لهستان) وانمود می کند که بطور کلی هیچ چیزی از اتهامات علیه همتای آن دوران خود نمی داند! درباره طرح اتهامات علیه تیموشنکو هیچیک از مطبوعات غربی چیزی نمی نویسند، جز برخی اخبار یک خطی در خبرهای کوتاه. ما حتی یک بیانیه از سوی طرفداران حقوق بشر در این باره ندیدهایم. کمیسیون اروپا نیز سکوت کامل اختیار کرده است.
و این در حالی است که اطلاعاتی به نقل از منابع خبری متعددی پدیدار شده که حاکی از آن است که در بروکسل به صورت اضطراری در حال تهیه طرحی برای پذیرش فوری اوکراین در اتحادیه اروپا هستند. البته نه در اتحادیه اروپا، بلکه در گزینه "سادهتر" آن- یعنی اتحادیه اروپا ضعیف. ضمن اینکه مخالفان این نظریه در این رابطه این طرح را "تلهای ترتیب داده شده از سوی پوتین و ترامپ" تلقی می کنند. یعنی اروپا همچنان طرحهای مختلفی را تهیه کرده و همان آنها را تله روسیه معرفی می کند!
همه دیگر فراموش کردهاند که این ایده نخستین بار بهار سال گذشته از سوی ژان-کلود یونکر، رئیس وقت کمیسیون اروپا مطرح شده بود. دقیقا او در آن زمان و در مصاحبه با شبکه "یورونیوز" چنین فرمولبندی را مطرح کرد که این نظریه چگونه اجرا خواهد شد: «اوکراین هچ حق رأی در شورا ندارد، ولی در مباحثات اتحادیه اروپا در خصوص مسائل مورد علاقه و چالشهای مربوط به این کشور شرکت خواهد داشت.»
در آن زمان هیچکس این نظریه را جدی تلقی نکرد. هرچند به این دلیل ساده که اوکراین، بدون این فرمولبندی نیز در تمامی مباحثات کشورهای روپایی در رابطه با مسائل این کشور در عرصه های بسیار متفاوت مشارکت دارد. یعنی هیچ تشریفات خاصی برای این منظور مورد نیاز نیست، ولی با این وجود این نظریه «اتحادیه اروپای محتاط» را ساخته و پرداخته کردند و وانمود می کنند که این مسئله گویا می تواند به رژیم حاکم بر کییف کمک کند تا به مردم خود ضرورت "واگذاری منطقه دونباس به روسیه" را توضیح دهد. همانطور که روزنامه ایتالیایی "il Fatto Quotidiano " نوشته: «جامعه دسته دوم اروپا بلافاصله اوکراین را می پذیرد، البته چندان بزرگ نیست.»
لازم به تکرار است که این نظریات در مباحثات مربوط به تحقیقات قضایی یولیا تیموشنکو شنیده میشود، در حالیکه هیچکس در اروپا- نمی دانیم به چه دلیل- سرنوشت این پرونده قضایی با همگرایی اروپایی اوکراین مرتبط نمی داند! بله، ستاره "پیرزن فساد مالی اوکراین" در نگاه اروپاییها دیگر خاموش کرده است. واقعیت این است که اگر به سخنان کارول ناوروتسکی، رئیس جمهور لهستان بتوان اعتماد کرد، خود اروپا نیز در این اوضاع و احوال به ستارهای در حال افول تبدیل شده است. بنابراین می توان نتیجه گرفت: راه دو ستاره در حال خاموشی دیگر از یکدیگر جدا شده است.
انتهای پیام/