به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، علیرضا مجیدی کارشناس مسائل غرب آسیا، معتقد است که فروپاشی سریع مقاومت نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) موسوم به قسد در شرق فرات در برابر حملات نیروهای دولت موقت دمشق بهرهبری احمد الشرع، یک تحول نظامی صرف نبود، بلکه نتیجه تغییر محاسبات ژئوپولیتیکی حامی اصلی آنها بود.
.
بهگفته علیرضا مجیدی، کارشناس مسائل غرب آسیا، نکته محوری در این تحولات، درک این موضوع بود که «توان نظامی دولت مرکزی سوریه در برابر قسد قابل توجه نبوده است؛ قدرت بازدارندگی اصلی، ضمانت امنیتی واشنگتن بود.»، از عملیاتهای پیشین مشخص بود که تا زمانی که آمریکا حضور و ضمانت را حفظ میکرد، امکان تجاوز به قلمروهای تحت کنترل نیروهای کردی وجود نداشت.
تحلیلگر مذکور تصریح میکند که جرقه اصلی این تحولات پس از درگیریهای شهر حلب زده شد. همزمان با آزادسازی محلات تحت کنترل معارضان توسط نیروهای دمشق در حلب، بهطور غیررسمی این پیام به مقامات سوری رسید؛ «ضمانت آمریکا مشروط به عبور از خط رود فرات است و شامل مناطق شرقی نمیشود.»
این درک استراتژیک بلافاصله به عمل تبدیل شد. مجیدی اشاره میکند که نیروهای سوری پس از تثبیت مواضع در غرب فرات، مستقیماً بهسمت شرق حرکت کردند، نقطهای که کفه ترازو بهنفع دمشق سنگینی کرد، درگیری بر سر شهر طبقه بود. این منطقه بهدلیل حضور پایگاه هوایی آمریکا اهمیت بالایی داشت، با این حال، عدم مداخله یا «بستن چشمها» توسط ایالات متحده در حین حملات و پشتیبانی هوایی ترکیه، عملاً چراغ سبز نهایی برای پیشروی بود.
کارشناس مسائل غرب آسیا تأکید میکند که پس از سقوط طبقه، سرعت تحولات شتاب گرفت. نیروهای عشایری که توسط دمشق سازماندهی شده بودند، از دیرالزور رود فرات را با موفقیت پشتسر گذاشتند، و نکته مهم این بود که «عقبنشینی نیروهای آمریکایی» مقابل این نفوذ بسیار سریع بود، این امر راه را برای ورود فاتحان به رقه هموار ساخت.
مجیدی در تحلیل سقوط قسد اشاره میکند که این عملیات تنها متکی به نیروهای دمشق نبود. او خاطرنشان میسازد که «بخشهای عربتبار در ساختار قسد» بهسرعت از رهبری کردی جدا شده با نیروهای عشایری دمشق متحد شدند.
این شکاف داخلی، عامل اصلی سرعت سقوط مناطق و تسهیل ورود نیروهای دولتی به استان حسکه شد. در زمان حاضر، نگرانی اصلی نه بر سر قلمرو، بلکه بر سر وضعیت زندانیان بزرگ داعش در اردوگاههای این منطقه متمرکز شده است.
انتهای پیام/+