به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری تسنیم، عباس سروش رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در مراسم تکریم و معارفه رئیس دانشکده مهندسی مواد و متالورژی این دانشگاه با اشاره به تجربه چند دهه فعالیت دانشگاهی خود اظهار کرد: وقتی فردی مسئولیت میپذیرد، واقعبینتر میشود. ثبات مدیریت مهم است اما از آن مهمتر، ثبات سیستم و سازوکارهای دانشگاهی است.
وی با اشاره به روند جدایی و شکلگیری مستقل دانشکده مهندسی مواد و متالورژی گفت: در زمان تصمیمگیری اگرچه نگرانیهایی وجود داشت، اما امروز نتایج آن تصمیم روشن است و آمارها نشان میدهد این دانشکده مسیر درستی را طی کرده و با شتاب خوبی در حال رشد و درخشش است.
سروش با اشاره به انسجام و رضایت درونی اعضای دانشکده مهندسی مواد و متالورژی تصریح کرد: در این مدت نشانهای از گسست یا نارضایتی در این دانشکده ندیدهام و این رضایت جمعی، بهنظر من نعمت بزرگی است.
وی با تأکید بر رعایت عدالت در تصمیمگیریها خاطرنشان کرد: اعتقادی ندارم که چون فردی در مجموعه مدیریتی حضور دارد، الزاماً باید به یک جریان خاص متمایل باشد؛ عدالت و انصاف باید معیار اصلی تصمیمگیریها باشد.
رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر با اشاره به تغییر اولویتهای دانشگاه در سالهای اخیر، گفت: اگرچه کیفیت آموزش و پژوهش همچنان اهمیت دارد، اما امروز اولویت اول حفظ نیروی انسانی است؛ اعم از دانشجو، استاد و کارمند. در این میان، دانشجو مهمترین عنصر دانشگاه است، چراکه هم ابزار اصلی تولید علم و هم خروجی نهایی دانشگاه محسوب میشود.
وی گفت اگر استاد و مدیر دانشگاه نتواند بهعنوان مرجع فکری پذیرفته شود، حتی اگر نیتها خیر باشد، اثرگذاری لازم حاصل نخواهد شد.
سروش با اشاره به ساختار گسترده دانشگاه صنعتی امیرکبیر، شامل دانشکدهها، پژوهشکدهها و پردیسهای مختلف، تصریح کرد: این گستردگی نیازمند بازنگری جدی در نظام مدیریت فضا، امکانات و تمرکززدایی منطقی است؛ استفاده از آزمایشگاههای مشترک و پرهیز از موازیکاری باید در دستورکار قرار گیرد.
وی با اشاره به محدودیتهای بودجهای آموزش عالی گفت: بودجه کل وزارت علوم ایران در مقایسه هر یک از با دانشگاههای برتر دنیا کمتر است و آنچه امروز در آموزش عالی کشور جریان دارد، نوعی «معجزه آموزش عالی» است که با تلاش استادان و دانشگاهیان رقم میخورد.
رئیس دانشگاه امیرکبیر با قدردانی از اعضای هیئت علمی، مدیران و حامیان دانشگاه اظهار کرد: آنچه من را امیدوار میکند، انگیزه، همدلی و همراهی اساتید و حامیان دانشگاه است و امیدوارم با گفتوگو، انصاف و توجه به دانشجو، بتوانیم مسیر رو به جلوی دانشگاه را تقویت کنیم.
انتهای پیام/