آیتالله سیدمجتبی محقق بهشتی، استاد حوزه علمیه نجف اشرف، در گفتوگو با خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، با اشاره به آثار و برکات حضور امام خمینی در نجف (بهعلت تبعید) از جمله سوق دادن حوزه علمیه نجف بهسمت مقاومت و استکبارستیزی، خود را از خروجیهای جریان مقاومت شکل گرفته در حوزه نجف دانست و با اشاره به هجرتی که به شهرهای مختلف اروپا و آمریکا داشته است، گفت: پیش از حضور امام در نجف، افق طلبگی این بود که مجتهد یا روضهخوان شوند ولی بعد، رسالتی به نام تبلیغ آن هم در خارج از مرزهای اسلام، بهصورت جدی به این افق اضافه شد که به برکت آن امروز شاهد هستیم با وجود ممانعت که استکبار به شیوههای مختلف از گسترش اسلام داشته و دارد، گام به گام به ظهور حضرت ولیعصر و افول شرک و هواپرستی نزدیکتر میشویم؛ شاید همه مردم حضرت مهدی(عج) را نشناسند ولی در ذهنشان هست که یک منجی آسمانی باید بیاید.
35 سال حصر خانگی بهخاطر مقاومت مقابل استکبار و استعمار
وی درباره والد خود و فعالیتها و ارتباطات او با علما نیز خاطرنشان کرد: پدرم دو سال با آیتالله بهجت در مدرسه سید یزدی در یک حجره بود. با سید عبدالهادی نیز ارتباط نزدیکی داشت او هم خیلی پدرم را دوست میداشت؛ به حدی که وقتی عبدالهادی به سامرا رفت، پدرم هم مرا برداشت و با وجود سختی مسیر، رفتیم آنجا؛ همین که به منزل سید عبدالهادی وارد شدیم و صدای سلام پدر را شنید، گفت آقاسیدعلی آقا آمدی؟ دلم تنگ بود.
استاد حوزه نجف افزود: سید عبدالهادی نابینا بود ولی جلسات متعدد با علما داشت؛ یادم هست وقتی تازه طلبه شده بودم یک روز آقایان قوچانی، لاهیجی، اخوان مرعشی و پدرم در حضور ایشان بودند و بحث از لباس مصلین بود که آقایان میگفتند در این باره نصی نداریم و باید به اصل متوسل شویم. عبدالهادی هم گوش میداد؛ آخر جلسه پرسید آقاسیدعلی آقا نیستند؟ گفتیم چرا هستند؛ پرسیدند نظر شما هم همین است؟ پدر گفت خیر؛ در ذیل بحث کفن و میت، ذیل روایت چیزی دارد که شامل این بحث میشود. عبدالهادی گفت احسنتم و سایر آقایان هم متن را خواندند و متوجه شدند این مسأله، نص دارد و اصولی نیست.
خبرنگار: زهرا شریعتی
انتهای پیام/