به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود آورده است: سرهنگ داگلاس مکگرگور، مشاور ارشد پیشین وزیر دفاع آمریکا تصریح کرد: رئیسجمهور ترامپ احتمالاً به دنبال یک عملیات سریع «بزن و در رو» است؛ اما در مورد ایران چیزی به نام عملیات سریع وجود ندارد. نیروی دریایی ما با محدودیتهای شدیدی روبهروست؛ ما تنها برای 10 روز تا 2 هفته ذخیره موشکی داریم و فاقد ظرفیت تولید انبوه سریع هستیم. نیروی هوائی نیز پس از چند روز، از نفس خواهد افتاد. ورود به این درگیری نه تنها دستاوردی نخواهد داشت، بلکه با تخریب میز مذاکره، ایران و سایر کشورها را به تقویت توان بازدارندگی هستهای سوق میدهد.
اسکات ریتر افسر اطلاعاتی سابق پنتاگون هم تاکید کرد: ما امروز ظرفیت نظامی لازم برای حمله به ایران را نداریم. داریم درباره ایرانی صحبت میکنیم که هزاران سکوی پرتاب موشک و دهها هزار موشک دارد؛ ما نمیتوانیم این را مهار کنیم. هر حملهای یعنی نابودی اسرائیل و پایگاههای آمریکا در منطقه.
در همین حال، خبرگزاری انگلیسی رویترز در گزارشی نوشت: سامانه دفاعی پاتریوت در حالی در پایگاه العدید قطر مستقر شده که قبلا هم حریف ایران نشده و پیشینه شکست در برابر موشکهای ایرانی را دارد. در جنگ 12روزه، موشک فاتح-313 با عبور از این سپر گرانقیمت، رادوم 15 میلیون دلاری نیروی هوائی آمریکا را منهدم کرد و ثابت کرد که زرادخانه رو به پایان پاتریوت، دیگر ضامن امنیت پایگاههای حیاتی واشنگتن نیست.
از سوی دیگر، ابراهیم ماجد، تحلیلگر عرب و چهره نزدیک به حزبالله در تحلیلی خاطرنشان کرد: آمریکا به دنبال «جنگ بدون جنگ» با ایران است و آنچه جریان دارد، استراتژی «فرسایش مدیریت شده» است. واشنگتن به جای ورود به یک تقابل مستقیم، راهبرد «فرسایش مدیریت شده» را در پیش گرفته است؛ راهبردی مبتنی بر جنگ ترکیبی که مرزهای ایران را به میدان فشارهای امنیتی، اقتصادی و فناورانه تبدیل کرده، در حالی که از عبور از خط قرمز خلیجفارس و شوک به بازار جهانی انرژی پرهیز میکند. هدف استراتژیک نیز اشغال سرزمین نیست، بلکه «فرسایش» است؛ تضعیف تدریجی کنترل دولت در حاشیه، تحلیل بردن منابع دفاعی و افزایش فشارهای داخلی و خارجی بدون ورود به جنگی تمامعیار. پاسخ ایران نشان میدهد بقا در چنین محیطی نه به پیروزی قاطع، بلکه به «تابآوری» وابسته است.
همچنین، نشریه آمریکایی آتلانتیک تاکید کرد: آمریکا محاسبات غلط و کمبود قوا در مقابل ایران رو به رو است. برخلاف اولتیماتومهای آتشین دونالد ترامپ برای «نابودی هستهای» یا تسلیم تهران، واقعیتهای میدانی پنتاگون را به ترمز اضطراری واداشته است. مقامات نظامی دریافتهاند که ناوگروه فعلی «آبراهام لینکلن» برای اجرای یک عملیات هفتههای متوالی کافی نیست و اعزام ناوگروه دوم دستکم دو هفته زمان میبرد. این خلأ لجستیکی، همراه با فقدان بانک اهداف شفاف، کاخ سفید را مجبور کرد تا جنگ را به عقب براند؛ چرا که «آرمادای عظیم» وعده داده شده، هنوز روی کاغذ باقی مانده است.
این، پارادوکس ضعف و بازدارندگی است. ماشین نظامی ایران، دستنخورده باقی مانده است. شکافی در بدنه سپاه پاسداران ایجاد نشده و زرادخانه موشکهای بالستیک و پهپادی ایران، حتی پس از ضربات محدود تابستان، همچنان قادر است تمام خاورمیانه را هدف قرار دهد. آغاز گفتوگوها در عمان با حضور دریادار «براد کوپر»، نشانگر تغییر فاز از جنگ قریبالوقوع به دیپلماسی اجبار است. متحدان آمریکا، بهویژه عربستان و امارات، از ترس حملات تلافیجویانه به زیرساختهای حیاتی و احتمال بسته شدن تنگه هرمز که 20 درصد نفت جهان از آن عبور میکند، از حمایت جنگ سر باز زدهاند.
اواخر ماه گذشته، رئیسجمهور ترامپ در شبکههای اجتماعی تهدیدی کاملاً آشکار به حاکمان ایران صادر کرد: به میز مذاکره بیایید و با «بدون سلاح هستهای» موافقت کنید، یا خطر پاسخ سریع و خشنی را بپذیرید که رئیسجمهور ونزوئلا، نیکولاس مادورو و همسرش را در نیمهشب از کاراکاس بیرون کشید. «زمان در حال اتمام است، این واقعاً حیاتی است!»
دو هفته بعد، ناگهان اینطور نیست. اکنون «عجلهای» برای انجام توافق وجود ندارد.
مقامات دریافتند که ایالات متحده نمیتواند حملهای بزرگ را به سرعتی که انتظار داشت انجام دهد بدون اینکه خطرات واقعی برای نیروهای آمریکایی، حمایت از متحدان و ثبات منطقهای وجود داشته باشد، دو مقام آمریکایی به ما گفتند. حتی با وجود اینکه ترامپ از «ناوگان عظیمی» که به سمت ایران میرود، صحبت کرده است، ایالات متحده به اندازه کافی کشتی و هواپیما در منطقه ندارد تا هفتهها حمله انجام دهد.
منبع: کیهان
انتهای پیام/