به گفته این کارشناس مسائل غرب آسیا، ایالات متحده در ماههای اخیر بخشی از پایگاههای مهم خود در شرق سوریه را تخلیه کرده است؛ اقدامی که صرفاً یک جابهجایی عادی نیرو تلقی نمیشود.
او تأکید میکند که خروج آمریکا از پایگاههایی مانند التنف در جنوبشرق سوریه، که در نقطه اتصال سوریه، عراق و اردن قرار دارد، و همچنین از پایگاههای مستقر در مناطق نفتخیز استان دیرالزور، بهویژه پایگاه العمر، از نظر ژئوپلیتیکی معنادار است.
به گفته او، اهمیت این خروج زمانی بیشتر میشود که در نظر گرفته شود نیروهای آمریکایی پس از ترک برخی پایگاهها، آنها را بمباران کرده و تجهیزات باقیمانده را به آتش کشیدهاند.
این تحلیلگر تصریح میکند که برخلاف برخی تیترهای رسانهای، این تحولات به معنای خروج کامل آمریکا از سوریه یا عراق نیست.
به گفته او، واشنگتن همچنان پایگاههای فعالی در سوریه از جمله رمیلان، هیموس در نزدیکی قامشلی و روبار در حاشیه المالکیه در اختیار دارد که برخی از آنها پایگاه هوایی محسوب میشوند.
او همچنین به ادامه حضور نظامی آمریکا در عراق اشاره میکند و پایگاههایی مانند ویکتوریا در بغداد، حریر در نزدیکی اربیل و پایگاه مستقر در فرودگاه اربیل را از مصادیق این حضور میداند.
به باور او، تحلیلهایی که خروج آمریکا از شرق سوریه را صرفاً تلاشی برای دور شدن از تیررس موشکهای کوتاهبرد ایران میدانند، کامل نیستند؛
چرا که ایالات متحده همچنان حضور گستردهای در منطقه خلیج فارس، از جمله در کویت و بحرین، دارد که این پایگاهها نیز در همین برد موشکی قرار دارند.
این کارشناس در جمعبندی میگوید که یکی از عوامل کلیدی در تخلیه پایگاههای شرق سوریه، مذاکرات واشنگتن و تلاش آمریکا برای بازتعریف رابطه خود با حکومت انتقالی مستقر در دمشق است.
.
او در عین حال بر همزمانی خروج آمریکا با فرار برخی عناصر داعش تأکید میکند و معتقد است این همزمانی را نمیتوان صرفاً تصادفی دانست؛ باید در آینده ببینیم آیا آمریکا در حال فعالسازی دوباره داعش است یا نه؟
انتهای پیام/