به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، به مناسبت ایام میهمانی ماه خدا، گزیدهای از سیره مرحوم علامه طباطبائی در ماه مبارک رمضان تقدیم شما فرهیختگان می شود.
ایشان شبهای ماه رمضان تا صبح بیدار بود. درس تفسیر داشت، سپس مقداری مطالعه می کرد و بقیه را به دعا و قرائت قرآن و نماز و اذکار مشغول بود.
ایشان در همان درس فرموده بودند که من در طول عمرم تا به حال به یاد ندارم که شبهای ماه رمضان را خوابیده باشم.
علاّمه مقید بود که دعای سحر را با افراد خانواده بخواند و پیش از ماه رمضان از همسایه ها اجازه می گرفت که اگر برای سحر خواب ماندند، آنها را بیدار کند..
علامه حسن زاده آملی می نویسد: وقتی به حضور شریف علامه طباطبایی رضوان الله تعالی علیه تشرف حاصل کرده بودم و عرض حاجت نمودم، فرمود: آقا، دعای سحر حضرت امام باقر علیه السلام را فراموش مکن که در آن جمال و جلال و عظمت و نور و رحمت و علم و شرف است و حرفی از حور و غلمان نیست.
اگر بهشت شیرین است، بهشتآفرین شیرینتر است.
آن عارف بزرگوار، در ماه مبارک روزه خود را با بوسه بر ضریح مقدس حضرت معصومه سلام الله علیها افطار می کردند.
ابتدا پیاده به حرم مشرف میشد و ضریح مقدس را میبوسید، سپس به خانه برمیگشت و غذا میخورد.
شبهای ماه رمضان در جاهایی که مجالس روضه بود شرکت میکرد و... و گاهی با تمام وجود گریه میکرد به طوری که بدنش میلرزید.
حضرت علامه شب قدر را به بحث و تحقیق آیات قرآنی احیا می کرد و تفسیرش در این شب فرخنده به پایان رسید.
منبع: سیره علمای تشیع
انتهای پیام/