به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، هفتم شهریورماه امسال، وزیر رفاه در سفر به کردستان در حضور نماینده ولیفقیه و استاندار کردستان، وعده راهاندازی قطار سنندج-مشهد بهصورت آزمایشی و افزایش حرکت قطارهای سنندج-تهران را داد. وعدهای که مردم را به امید رفع مشکلات سفر و ارتباط با پایتخت خوشحال کرد.
اما شش ماه گذشته و خبری از تحقق وعده نیست؛ نه قطار سنندج-مشهد راهاندازی شده و نه سرویسهای سنندج-تهران افزایش یافتهاند. وعدهای که قرار بود نقطه امیدی برای مسافران باشد، امروز تبدیل به نماد بیاعتمادی و تأخیر در خدمترسانی شده است.
سکوت مسئولان و نبود توضیح شفاف، بیش از هر چیز، اعتماد عمومی را نشانه گرفته است؛ مردمی که به وعدهها چشم دوخته بودند، اکنون سرگردان و ناامید شدهاند.
وضعیت فعلی قطار سنندج محدود است: هفتهای دو سرویس در روزهای سهشنبه و جمعه، با زمانبندی نامناسب؛ ساعت 20:40 شب حرکت و ساعت 03:20 بامداد رسیدن به تهران. کسانی که برای امور اداری، درمان یا کار ضروری به پایتخت میروند، عملاً در ایستگاهها منتظر میمانند و گزینه اسکان ندارند.
ظرفیت محدود قطار و قیمت بلیط هر نفر 565 هزار تومان، حتی در شرایط کنونی پاسخگوی نیاز واقعی مردم نیست. وعده افزایش سرویسها که قرار بود این مشکل را حل کند، هنوز روی کاغذ مانده است.
نکته قابل تأمل آنکه 29 آذرماه نیز گزارشی درباره همین وعده منتشر شد اما هیچ اقدام عملی از سوی وزارت رفاه صورت نگرفت و وعدهها همچنان در حد حرف باقی ماندهاند.
وعدهای که خاک خورد؛ وزیر رفاه چرا پاسخ نمیدهد؟
وعدههای دادهشده نه تنها با نیاز واقعی مردم همخوانی ندارد بلکه بر خلاف الزامات برنامهریزی حملونقل است؛ وقتی دو سرویس محدود و زمانبندی نامناسب وجود دارد، افزایش وعدهای روی کاغذ تنها موجب بیاعتمادی میشود.
بررسیها نشان میدهد که حجم مسافران سنندج-تهران و تقاضای سنندج-مشهد در ماههای اخیر افزایش چشمگیر داشته و ظرفیت موجود حتی یک سوم نیاز را پوشش نمیدهد. این تناقض، نشاندهنده بیتوجهی به مطالبه مردم و ضعف مدیریتی است.
انتها یپیام/