به گزارش خبرگزاری تسنیم، بوکس دیگر ورزش نیست. اوسیک از کمربند خود در برابر یک کیکبوکسور دفاع خواهد کرد. این جمله شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد اما حقیقت دارد. نه تنها این، بلکه محل این مبارزه پسزمینه اهرام مصر در جیزه خواهد بود؛ جایی که تاریخ و افسانهها با هم تلاقی میکنند.
بوکس مدرن امروز به یک تجارت عظیم بدل شده است. در این عرصه گسترده، «کوسهها» برای نفوذ و کسب مزیت رقابت میکنند و از هر وسیله و روشی استفاده میکنند اما عجیب است که این مسابقه حالا دارد به شکلی شبیه ورزش واقعی درمیآید. مبارزه بعدی اولکساندر اوسیک، قهرمان 39 ساله و شکستناپذیر سنگینوزن WBA، WBC، IBF و IBO دیروز رسماً اعلام شد. او در برابر یک کیکبوکسور قرار خواهد گرفت که نخستین حضور حرفهای خود در بوکس را تجربه میکند و این مبارزه برای کسب عنوان قهرمانی WBC برگزار خواهد شد.
رقیب اوسیک، ریکو ورهوفن، اسطوره واقعی کیکبوکسینگ است. موفقیتهای او در عرصه کیکبوکسینگ اما چه ارتباطی با دنیای بوکس حرفهای دارد؟ این پرسشی بزرگ است که ذهن علاقمندان را مشغول کرده است.
محل مبارزه نیز محل تردید است. اعلامیه رسمی رینگ با جملاتی پرطمطراق میگوید: «افسانهها در جایی که ساخته شدهاند، با هم مبارزه خواهند شد.» و منظورشان، مبارزه در برابر اهرام مصر است؛ البته، تماشاگران آفریقایی ممکن است هیجانزده شوند اما این سطح تبلیغات معمولاً در ایالات متحده یا عربستان دیده میشود. دمای جیزه در ماه می به 33 درجه سانتیگراد میرسد، عددی که نه غیرمنطقی است و نه راحت برای بوکسورها.
از سوی دیگر، حتی نمایندگان بزرگترین سازمانهای بوکس نیز نسبت به این مبارزه با تردید نگاه میکنند. این مسابقه تنها توسط WBC تأیید شده است و ظاهراً بقیه سازمانها نمیخواهند کمربندهای خود را اینقدر بیارزش کنند. این وضعیت نشان میدهد که هیچ رقیبی برای عناوین اوسیک به معنای واقعی وجود ندارد و ورود یک مبارز از رشتهای دیگر حتی اگر اسطوره باشد، موقعیتهای پیچیدهای برای ورزش و هواداران ایجاد میکند.
با این حال، خود بوکسورها با خوشحالی به این مبارزه واکنش نشان دادهاند. ورهوفن فرصتی تاریخی یافته است؛ در نخستین مبارزه بوکس حرفهای خود میتواند قهرمان شود. درست است که حریفش بسیار سرسخت است اما هیچ کس نمیتواند احتمال یک مشت خوششانس یا اتفاقهای غیرمنتظره را رد کند.
ورهوفن میگوید: من به مدت 12 سال قهرمان بلامنازع کیکبوکسینگ سنگینوزن بودم و به هر چیزی که میخواستم رسیدم اما عطش من برای رقابت هرگز کاهش نیافت؛ بلکه تشدید شد. به دنبال راه آسان نبودم و سختترین چالش در دنیایی دیگر را جستجو کردم. اوسیک قهرمان بلامنازع بوکس است. بلامنازع در برابر بلامنازع، بهترین در برابر بهترین.
به نظر میرسد اوسیک هم از ماهیت تجاری این مبارزه کاملاً آگاه است. بدون شک، او این چالش را برای درآمد کلان پذیرفته است و شاید حتی خیلی کلان. با این حال، او نیز احترام خود را به ورهوفن ابراز کرده است: من به کسانی که در ورزش خود به بالاترین نتایج میرسند احترام میگذارم. ریکو یکی از آنهاست؛ ورزشکاری قوی و قهرمانی بزرگ. قهرمان بودن تنها به کمربند نیست؛ سالها تلاش، نظم و انضباط و خودباوری نیز در آن دخیل است. مسیر او قابل احترام است؛ او یک پادشاه واقعی کیکبوکسینگ است اما بوکس بازی متفاوتی است، با قوانین و پادشاهان خاص خود. آمادهام و مشتاق دیدار او در رینگ هستم. این تجربهای بینظیر برای هر دوی ما خواهد بود و مطمئنم که هواداران نیز هیجانزدهاند.
در واقع این مبارزه کمتر شبیه یک رویداد ورزشی است و بیشتر شبیه یکی از نمایشهای بزرگ ترکی آلشیخ است. او اخیراً تمایل به سازماندهی چنین مبارزهای را اعلام کرده بود و تنها چند هفته بعد رؤیا به واقعیت پیوست. طبیعتاً، پول و سرمایه عظیم در این رخداد دخیل بود اما این روند هشداری برای آینده بوکس است؛ مبارزاتی پوچتر و نمایشیتر ممکن است ادامه یابد. این مبارزه بیشتر برای جلب رضایت تماشاگران است تا رعایت استانداردهای ورزشی و انصاف نسبت به رقبا.
تشریح چهره محبوب یا پیشبینی نتیجه در این مبارزه کاری بیهوده است. توازن قدرت بیش از حد آشکار است. بسیاری در بوکس حرفهای فرصت خود را امتحان کردهاند و موفقیتی حاصل نشده است. حتی کیکبوکسور قدرتمندی مثل ورهوفن، بسیاری از مزایای خود را در دنیای بوکس از دست خواهد داد. بنابراین، تنها امید، رخداد یک معجزه است.
انتهای پیام/