به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، شهر ما امروز زیر آسمان آفتابی و سرد اسفند، صحنهٔ یکی از به یادماندنیترین لحظات تاریخ معاصر ایران بود. جمکران، این میعادگاه همیشگی عاشقان، این بار میزبان مردمانی بود که نه تنها با دل، که با علم و پرچمهای برافراشته، پیام وفاداری خود را به ناخدای جدید کشتی انقلاب اسلامی رساندند.
کشتی انقلاب، اینروزها بر امواج خروشان جنگ تحمیلی شناور است. ناخدای عزیز ایران با شهادتی عزتمندانه پر کشیده و ملتی را در اندوهی عمیق و امیدی بیکران تنها گذاشته است. اما امت ایران، در سایهای از «حماسه و امید»، هفتهای را پشت سر گذاشت؛ هفتهای که هر لحظهاش با انتظار و دعا همراه بود.
شب گذشته، مجلس خبرگان رهبری رسالت تاریخی خود را به انجام رساند و سکاندار جدید این کشتی بزرگ را معرفی کرد: حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای. و امروز، هجدهم اسفند، مردم قم، آن شهیدپروران فهیم و بصیر، در مسجد مقدس جمکران گرد آمدند تا با رهبر جدید امت اسلامی بیعت ببندند.
چه صحنهای بود آنجا… چهرهها حکایت از دنیایی از احساسات متضاد و عمیق داشت: غم از دست دادن ناخدای شهید، شادی از تداوم راه، خشم نسبت به دشمنان، غرور از ایستادگی، عزت از انتخاب آزادانه، نفرت از ظلم، نگرانی از فردا، شوق دیدار و بالاتر از همه، امیدی که مانند خورشید از لابهلای ابرهای اندوه میدرخشید.
امروز قم نه یک شهر، که یک قلب تپنده بود؛ قلبی که برای ایران میتپید.
فریاد یکپارچهٔ امت؛ از جمکران تا قلب تاریخ
امروز در قم، بزرگ و کوچک، جوان و پیر، شانه به شانه ایستادند تا نشان دهند که ملتی یکپارچه، حتی در سختترین روزهای تاریخش، هرگز تسلیم نمیشود. اینجا، در میانهٔ ماتم شهادت امام و شوق بیعت با امام جدید، مردمی ایستادهاند که خستگی را به جان خریدهاند، اما عزت را هرگز نفروختهاند.
مشتیهای گرهکرده، فریادهای «اللهاکبر»، و نگاههای آکنده از عزم، اینها زبان بیزبانی مردمی است که میدانند چه میخواهند: نه سازش، نه تسلیم، انتقام، انتقام. انتقام از دشمنانی که خیال کردند میتوانند این امت را به زانو درآورند.
این جمعیت، تنها جمکران را درننوردیده، این خروش از شهر به شهر، از دل به دل، موج میزند و به دنیا پیام میدهد: ما هراسان نیستیم. ما ترک برداشتیم، اما هرگز نمیشکنیم. ما خم میشویم، اما هرگز فرو نمیریزیم.
و در این میان، شعاری بر زبانها جاری است که گویای همهچیز است:
«ماییم و نوای بینوایی، بسمالله اگر حریف مایی»
انتهای پیام/