به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در مارس 1996، یعنی 30 سال قبل حسین انیس ایوب (با نام جهادی ربیع) در حالی به شهادت رسید که هیچ اطلاعات دقیقی از خودش و اجرای عملیاتش در دست نبود. حتی خانواده حسین وقتی از شهادت فرزندشان با خبر شدند نه تنها جزئیات بیشتری نمیدانستند بلکه حتی پیکری از عزیزشان برنگشته بود که در آغوش بگیرند.
مادر شهید ایوب بعدها تعریف کرد: چند روز بعد از اینکه خبر شهادت پسرش را شنید، به او اطلاع داده شد که قرار است یک مهمان به خانهاش بیاید در حالی که نمی دانست چه کسی است. وقتی مهمان آمد معلوم شد که او سید حسن نصرالله بوده که برای عرض تسلیت به خانهشان در بیروت، و در منطقه آزاد شده توسط حزب الله، آمده بود. سید حسن آن روز جزئیاتی درباره «ربیع»، نقش او و برخی از شرایط پیرامون شهادتش را برای او تعریف کرد.
سید همچنین گفت: «ما در این عملیات بقایای شهید علی منیف اشمر را پیدا کردیم، اما شهید ربیع هیچ پیکری نداشت و در واقع انفجار بدنش را به کلی تکه تکه کرده بود. مطمئن باشید روزی فرا خواهد رسید که حق شهید ربیع را ادا خواهیم کرد.»
تا سال 2012، حسین ایوب صرفاً نامی بود که بدون اطلاعات زیادی به فهرست شهدای حزب الله اضافه شده بود. همان سال فرمانده و دوست صمیمی حسین ایوب یعنی شهید حاج حسان اللقیس، با نامگذاری پهپادی به نام ربیع که بر فراز فلسطین اشغالی پرواز میکرد، نام او را دوباره در یادها زنده کرد و نام حسین ایوب پس از 16 سال سکوت کامل مقاومت، بار دیگر بر سر زبان ها افتاد.
سال 2018، بالاخره حزب الله نام حسین انیس ایوب را که تا آن روز فقط در فهرست شهدایش قرار گرفته است بار دیگر برد و حقیقتی را از عملیات او که تا آن سال پنهان مانده بود، آشکار کرد.
مادر شهید حسین ایوب نه درخواستی برای تشییع جنازه فرزندش داشت و نه اصرار می کرد که نشانه ای از او بیاورند. او میگفت هر چه دبیرکل حزب الله سید حسن نصرالله بگوید همان است.
حسین انیس ایوب در آخرین لحظه قبل رفتن برای اجرای عملیات در پاسخ به شهید اللقیس که می خواهد اگر کاری دارد برایش انجام دهد، همانجا کاغذ و خودکاری برداشته و وصیتی مینویسد تا بعد از شهادت انجام شود. او در جملاتی کوتاه مینویسد:
به حاج حسان ( حفظه المولی)
خواهش دارم از تو که یک روسری سفید برای خواهرم زهرا بخری و یک اسباب بازی نیز برای برادرم عباس بخری.
ثواب برای توست
پول در کیفم است
ربیع
انتهای پیام/