به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، در پی تلاشهای مداوم و ناکام دشمن آمریکایی-صهیونیستی برای خلع سلاح و نابودی مقاومت لبنان، تحلیلگران و ناظران امور معتقدند که تصویر پیروزی در لبنان که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم اشغالگر سعی در ترسیم آن داشت، تنها به عکس یادگاری سفیر لبنان با سفیر رژیم صهیونیستی در واشنگتن محدود شد؛ تصویری که تاریخ آن را به عنوان نمادی از خیانت دولت لبنان به وطن و فداکاری ملت ثبت خواهد کرد.
شکست همزمان آمریکا و اسرائیل در اهداف جنگ علیه ایران و لبنان
در همین راستا، شبکه المیادین در مقالهای به تحلیل این موضوع پرداخته و نوشت: رژیم صهیونیستی از همان مراحل اولیه جنگ خود علیه ایران و لبنان دریافت که اهدافی که از طریق این جنگ به دنبال آن بود، غیرقابل دستیابی شده است و واقعیت ایجاب میکند که روایت پیروزی مورد نظر را متناسب با واقعیتی که اثربخشی پاسخ ایران و عملیات حزبالله در جنوب لبنان تحمیل کرده بود، تعدیل کند.
این تعدیل روایت صهیونیستی با تعدیل متقابلی که دولت آمریکا انجام داد، مرتبط بود. آمریکا سقف اهداف خود را از تغییر نظام ایران و تصرف نفت به درخواست بازگشایی تنگه هرمز و «خودداری ایران از دستیابی به بمب هستهای» کاهش داد؛ درحالی که از ابتدا هم مشخص بود ایران قصدی برای ساخت سلاح هستهای ندارد و تنگه هرمز هم قبل از جنگ باز بود.
اما در این میان، مشکل دشمن صهیونیستی با لبنان پیچیدهتر بود. پس از نبردی که نزدیک به دو سال به طول انجامید و شهادت تعداد زیادی از رهبران و فرماندهان حزبالله و در رأس آنها سید شهدای امت اسلامی، شهید سید حسن نصرالله، رسانههای تبلیغاتی عبری و حامیان آنها ترویج کردند که آتشبس به منزله اعلام پیروزی نهایی اسرائیل بر مقاومت لبنان بود.
برای تأیید این پیروزی، دشمن صهیونیستی به مدت بیش از 15 ماه به حملات خود علیه لبنان ادامه داد و عدم پاسخ مقاومت را تأیید پیروزی ادعایی خود میدانست. از آنجا که بسیاری در داخل و خارج لبنان منتظر لحظه شکست حزبالله بودند، دولت لبنان به سرعت تصمیم به خلع سلاح حزبالله و جرمانگاری رزمندگان مقاومت گرفت تا به کاروان کسانی که پیش از آنها در مسیر آمریکایی-صهیونیستی حرکت کرده بودند، بپیوندد.
در فضای این پیروزی واهی، نتانیاهو و اعضای کابینه او با گشایش جبهه لبنان به گونهای برخورد کردند که گویی فرصتی برای از بین بردن آنچه از قدرت حزبالله باقی مانده بود، آن هم بدون ورود به پیچیدگیهای وضعیت داخلی لبنان، فراهم شده است.
این سناریو مورد قبول دولت سرسپرده نواف سلام در لبنان که از ابتدا هم تسلیم آمریکا بود، قرار گرفت؛ دولتی که ایده رفتن به سمت توافق عادیسازی با دشمن پس از پایان کار حزبالله را ترویج میکرد و سیاستمداران و رسانههای خود را برای توجیه تجاوز صهیونیستی و انداختن مسئولیت این تجاوزات به گردن مقاومت، بسیج کرد.
اما طبق معمول، محاسبات مستکبران و اشغالگران اشتباه از آب درآمد، زیرا این محاسبات بر موضعی متکبرانه بنا شده بود که معتقد بود آنها هر بار که به جنگ میروند، میتوانند پیروز شوند. در اینجا، نیروهای استعمار توهمی را ایجاد کردند که گویی آنها سرنوشتی هستند که اگر به ملتها برسد، راهی جز تسلیم و خضوع برای مقابله با آن نیست.
پروژه اسرائیل بزرگ زیر پای حزبالله له شد
اما همه دیدهاند که مستکبران بارها در دام این توهماتشان افتاده و از جنگهای خود شکستخورده بیرون آمدند. در اینجا اگر غزه و نبرد طوفان الاقصی نزدیکترین مثال باشند، تاریخ پر از سوابق شکستهای استعمارگران در برابر ملتهای مظلوم است، از الجزایر تا ویتنام و کوبا و لبنان، و حتی اخراج نیروهای استعماری فرانسه از کشورهای غرب آفریقا در سالهای اخیر.
پیش از آغاز جنگ اخیر، نتانیاهو بار دیگر از پروژه استعماری موسوم به "اسرائیل بزرگ" حرف زد و مساحت جاهطلبیهای خود را به بخشهایی از لبنان، سوریه، اردن و شمال عربستان سعودی گسترش داد؛ به ویژه درحالی که حاکمان این کشورهای عربی باز هم انفعال خود را به نمایش گذاشته و حتی نتوانستند یک موضع لفظی واحد و قاطع مقابل این توطئه بزرگ اتخاذ کنند.
با آغاز جنگ اخیر، ارزیابیها در جبهه متجاوزان اینگونه بود که فرصت برای تحقق حلقه اول رؤیای اسرائیل بزرگ فراهم شده است؛ جایی که کابینه دشمن صهیونیستی اعلام کرد که هدفش اشغال کامل جنوب لبنان و ایجاد نقاط تمرکز نظامی در آن پس از آواره کردن ساکنان این منطقه است.
هدف، همانطور که نتانیاهو مشخص کرد، اشغال رودخانه لیتانی با عمقی بین 4 تا 30 کیلومتر در داخل خاک لبنان بود، به علاوه خلع سلاح حزبالله در جنوب و شمال لیتانی. اما آنچه که رژیم صهیونیستی گمان میکرد گامی به سوی تحقق این رؤیاست، در سایه مقاومتی که نشان داد هنوز دارای همان قدرت و صلابتی است که همیشه داشت، به کابوسی بزرگ برای صهیونیستها تبدیل شد.
در چارچوب این نبرد قهرمانانه مقاومت با اشغالگران صهیونیست، نام شهرهایی مانند الطیبه، الخیام و عیترون برجسته شد و نام هر شهر با نبردی قهرمانانه گره خورد که در آن دشمن متحمل خساراتی سنگین در سطح تجهیزات و نیروها به گونهای شد که انتظار آن را نداشت.
دو هفته پیش از توافق آتشبس موقت اخیر، ژنرالهای ارتش رژیم صهیونیستی اعلام کردند که نیروهای آنها به جنوب لبنان نفوذ نخواهند کرد و به ایجاد نقاط نظامی در مناطق حاکم که از شمال فلسطین اشغالی در برابر موشکهای حزبالله محافظت میکنند، اکتفا خواهد کرد.
سایه کابوس خانه عنکبوت همچنان بر سر صهیونیستها
اما برای اینکه این سناریو به تصویر پیروزی تبدیل شود، ارتش رژیم اشغالگر شهر بنت جبیل را هدف قرار داد؛ با توجه به اهمیت نظامی این شهر به دلیل موقعیت استراتژیک و اهمیت معنوی آن به عنوان شهری که اولین سخنرانی سید شهدای امت اسلامی پس از آزادی جنوب لبنان در سال 2000 را در خود جای داد، سخنرانیای که در آن شهید نصرالله معادله بازدارندگی مقابل دشمن را اعلام کرد که اثربخشی خود را در جنگ 2006 ثابت نمود.
در این زمینه چهار لشکر ارتش صهیونیستی با تجهیزات و نفرات خود شهر کوچک بنت جبیل را محاصره کردند؛ شهری که ساکنانش آن را ترک کرده بودند و در اختیار چند ده نفر از رزمندگان مقاومت باقی مانده بود. هدف صهیونیستها رسیدن به ورزشگاه شهرداری (که شهید نصرالله جمله معروف اسرائیل سستتر از خانه عنکبوت است را در آن بیان کرد) و اعلام پیروزی از آنجا بود.
ارتش رژیم اشغالگر برای رسیدن به این هدف، تمام سلاحهای مرگبار خود را بیفایده به کار گرفت؛ زیرا مبارزان حزبالله در بنت جبیل به اشباحی تبدیل شدند که از ناکجاآباد ظاهر میشدند، به صهیونیستها ضربه میزدند و عقبنشینی میکردند. به این ترتیب کابینه رژیم صهیونیستی نتوانست آتشبس را بر ویرانههای شکست خود اعلام کند، زیرا حتی در آن نبرد کوچک نیز نتوانست پیروز شود.
بنابراین، تصویر پیروزی که نتانیاهو سعی در ترسیم آن داشت، تنها به یک عکس یادگاری تبدیل شد که سفیر لبنان را با سفیر رژیم صهیونیستی در واشنگتن گرد هم آورد؛ تصویری که تاریخ آن را به عنوان نمادی از خیانت دولت سرسپرده لبنان به وطن و فداکاری ملت آن حفظ خواهد کرد.
اما واقعیت پیروزی را تصویر جوانی ترسیم میکند که پرچم رژیم اشغالگر صهیونیستی را از قلعه شقیف در مرتفعترین نقطه جنوب لبنان پایین کشید و پرچم حزبالله را به جای آن برافراشت؛ گویی زبان حالش میگوید که سرزمین جنوب متعلق به اربابان آن است که خون خود را برای آن فدا کردهاند و هرگز هیچ متجاوز یا خائنی را نخواهد پذیرفت.
انتهای پیام/