به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، در پسِ سالها نشستن پشت نیمکتهای مدرسه و بالیدن در سایه پدر و مادر، این معلمان بودهاند که شاخصترین نقش را در زندگی یکایک ما ایفا کردهاند. نقشی که به راستی میتوان آن را «جهاد» نامید و معلمان را «مجاهد» خواند؛ قشری پرتلاش و سختکوش که علیرغم مشکلات معیشتی، دستمزد پایین و رفاهیات اندک در مقایسه با بسیاری از کارمندان دولت، به عشق تربیت فرزندان ایرانزمین، هر روز راهی دورترین نقاط روستایی و عشایری میشوند و مسیرهای پرمخاطره را به جان میخرند.
یکی از این معلمان فداکار، روحالله عبادی، آموزگار دهه هفتادی منطقه لیلان است که دو سال پیش از طریق آزمون استخدامی ماده 28، تدریس در این منطقه را آغاز کرده است. او در گفتوگو با خبرنگار تسنیم، انگیزه خود را از انتخاب شغل معلمی چنین بازگو میکند: در طول زندگی همواره کوشیدهام انسانی مفید برای جامعه باشم و برای پیشرفت و آبادانی کشورم تلاش کنم. از آنجا که دانشآموخته رشته روانشناسی هستم، به تعلیم و تربیت و لطافت روح دانشآموزان علاقهای وافر داشتم و به همین دلیل، ردای معلمی را بر تن کردم. معتقدم معلمی، عبادت است.
پیشینه جهادی این معلم جوان، پیش از ورود رسمی به آموزشوپرورش شکل گرفته است. او در این باره توضیح میدهد: پیش از استخدام، به اردوهای جهادی دانشگاه علاقه داشتم و با همکاری بسیج در برخی فعالیتهای جهادی مشارکت میکردم. این روحیه، بعدها نیز همراهم ماند.
تدریس جهادی در بحران جنگ تحمیلی سوم
عبادی در ادامه به تجربه تدریس جهادی خود در ایام ناآرامیهای ناشی از جنگ تحمیلی سوم اشاره میکند و میگوید: تعطیلی ناگهانی مدارس، مشکلات آموزشی بسیاری برای دانشآموزان، بهویژه دوره ابتدایی، به وجود آورد. از طرفی شبکه شاد نیز به دلیل مشکلات زیرساختی، نمیتوانست پاسخگوی نیاز همه دانشآموزان باشد. در منطقهای که من خدمت میکنم، شماری از دانشآموزان به گوشی هوشمند و اینترنت دسترسی ندارند. از همین رو، با جلب رضایت والدین و دانشآموزان، کلاسها را به صورت حضوری و جهادی در دل طبیعت برگزار کردم.
این معلم درباره دشواریهای مسیر خدمتش میافزاید: بارها در پیچوخم جادهها نزدیک بود دچار حادثه شوم یا در برف و بوران گرفتار آمدم؛ اما قدردانی پرمهر دانشآموزان و مردم شریف روستا، رنج این دشواریها را در نظرم کمرنگ کرده است.
واکنش به حادثه تروریستی میناب
عبادی در بخش دیگری از گفتوگو به حادثه تروریستی مدرسه میناب اشاره میکند و آن را زخمی عمیق بر پیکره جامعه میداند: این رویداد غمانگیز و ناگوار، چهره پلید آمریکا و اسرائیل جنایتکار را یکبار دیگر به جهانیان نشان داد. اینک وظیفه ما معلمان است که نگذاریم یاد و خاطره دانشآموزان و معلمان مظلوم آن مدرسه به دست فراموشی سپرده شود.
هفته معلم؛ فرصتی برای شنیده شدن یک صدا
این آموزگار جهادگر در پایان، با اشاره به هفته معلم اظهار میکند: هفته معلم فرصتی ارزشمند است تا یاد و نام معلمان در جامعه گرامی داشته شود. اما در عین حال، زمان مناسبی است تا مسئولان و جامعه به مطالبات این قشر، بهویژه بهبود شرایط معیشتی و رفاهیات آنان، توجهی جدی داشته باشند.
روایت معلمی چون روحالله عبادی، تنها یک قصه شخصی از ایثار نیست؛ بلکه آیینهای تمامنما از قامت خسته اما استوار جامعه معلمانی است که بیچشمداشت، گردنههای صعبالعبور عشق را به جان میخرند. در آستانه هفته معلم، قدرشناسی از این مجاهدان گمنام، دیگر نباید تنها به واژههای ستایشآمیز و مراسم نمادین محدود بماند. اگر کلاسهای درس در دل طوفان برف، سیل و سرما برپا میمانند، چتر حمایتی مسئولان نیز بر سر این قشر زحمتکش باید مستحکمتر شود. بیشک، حل مشکلات معیشتی، تامین امنیت و ارتقای رفاهیات معلمان، نه یک مطالبه صنفی، که پیششرط تحقق عدالت آموزشی و ساختن ایران فردایی آباد است؛ چرا که معلم، قلب تپنده توسعه است و تا این قلب آرام نگیرد، کالبد جامعه روی آرامش به خود نخواهد دید.
گزارش از: فرزانه میریاصل
انتهای پیام/