به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، داستانهای مادری که از دوران کودکی برایمان نقل میشد، همواره در ذهنمان جاری است؛ داستانهایی چون دخترک کبریتفروش، شاه و گدا، و دارا و ندار، برخی شاد و برخی پر از غم. اما امروز میخواهم شما را به دنیای غمانگیز و حقیقی یک زندگی بیاورم، داستان دختری جوان که در آستانه ورود به زندگی جدیدش، با دلی پر از آرزوهای بزرگ، با عشق و شوق ناامیدکنندهای به زندگی مواجه شد.
ندا امینی آذر، جوانی 25 ساله و تازه ازدواج کرده، در دنیای خود غرق در عشق و امید به استقبال رویاهایش میرفت. او معلمی دلسوز و مهربان بود که صبحها با شور و شوق به کلاسهایش میرفت و به کودکان دبستان، علم و مهر را هدیه میکرد. خانهای که در آن دلایل خوشبختی را شکل میداد، با آرامش و عشق پر شده بود و او با دستهایی پر از محبت، به چیدن مهارتهای زندگی میپرداخت.
اما ناگهان، در یکی از روزهای تلخ اواخر اسفند، دنیای او به شکستی ناگوار مواجه شد. حملههایی از سوی دشمن، با هوایی تاریک و دلگیر، زندگی ندا را در کسری از ثانیه تغییر داد و در حال برگشت از مدرسه، در کنار اتوبان شهید کسایی تبریز، او هدف و قربانی ترکشهای وحشتناک شد.
چند روز در بیمارستان بستری شد، اما تن رنجورش دیگر توان رنج و درد را نداشت و روح لطیفش از میان ما پرکشید. در حالیکه هنوز در آستانه جشن زندگی مشترکش بود، او به سویی دیگر سفر کرد و پیوندش با دنیا بریده شد.
به مناسبت روز معلم، آموزش و پرورش آذربایجان شرقی بر سر مزار ندا به یاد او جمع شدند. خانوادهاش، پدر و مادر داغدیده، با چشمانی پر از اشک، غمگین و شکسته، در کنار هم ایستاده بودند و یاد دخترشان را زنده نگه میداشتند. دوستان و همکارانش هم با دلی سرشار از اندوه، و شاگردان کوچک و بیگناهش با اشکهای پاک، مرثیهگر فقدان او بودند.
مدیر مدرسه این شهیده گفت: ندا امینی آذر، نمونهای از یک معلم واقعی بود. فضایل اخلاقی و کرامت انسانی او، برای همکارانش الهامبخش بود. او نه تنها درس الفبا را به کودکان یاد میداد، بلکه درس زندگی را نیز به ما آموخت. ندا با رفتارهایش، روحیه ما را تقویت میکرد و نمونه بارز انسانی متعهد و دلسوز بود.
وی افزود: این همکار همه ما را با فضایل خود شرمنده میکرد و امروز قول میدهیم که همیشه وفادار به یاد و خون او خواهیم بود. ندا بزرگوار، در دل ما زنده است و اخلاقاش همیشه چراغی در زندگیمان خواهد بود.
زندگی ام به شادی و خوشی با دخترم سپری شد
پدر شهیده در حالی که اشک امانش نمیداد نیز خاطرنشان کرد: زندگیام به شادی و خوشی با دخترم سپری شد. او 25 سال در خانهام بود و حالا در اینجا، بدون او، نمیتوانم ذرهای از غم و دلتنگیام را پنهان کنم. اما میدانم که ندا در دل همه ما زنده خواهد ماند.
وی تاکید کرد: زحمات من برای شادی دخترم بینتیجه نبود، چون او با قدم گذاشتن در راه تعلیم و تربیت، زندگی و هدف والایی را انتخاب کرده بود. او نمونهای از یک انسان بزرگ و شجاع بود که حاضر بود برای شاگردانش فداکاری کند و با روحیهاش به دیگران امید بدهد. امیدوارم همه ما همچنان راه او را ادامه دهیم.
همکار شهیده ندا امینی آذر هم با چشمانی پر از اشک ادامه داد: ندا همواره در کنار ما بود و لحظات شاد و سخت را با هم تقسیم میکردیم. او برای همه ما منبع الهام و روحیه بود. با مهارتهایش و توجه به نیازهای دانشآموزان، معلمی فراتر از یک آموزگار بود. ندا به همه ما یاد داد که معلمی تنها یک شغل نیست، بلکه یک رسالت است.
وی یادآور شد: او با اخلاق نیکو و خوشخلقیاش، قلب تمامی مشغولان به امر تعلیم را تسخیر کرده بود. فقدان او خسارتی غیرقابل جبران برای ماست و هرگز فراموش نخواهیم کرد که او چه انسان والایی بود.
حسنا از شاگردان او بود، گفت: من حسنا هستم و معلم من ندا امینی آذر بود. او با مهربانیاش به همه ما یاد میداد و ما او را خیلی دوست داشتیم. هر روز که به مدرسه میرفتیم، میدانستیم که روز خوبی در انتظارمان است. او همیشه با لبخند و عشق به سر کلاس میآمد و ما را تشویق میکرد تا بهترین نسخه از خودمان باشیم. وقتی شنیدم که او دیگر پیش ما نیست، دلام شکست. او همیشه به ما دلداری میداد و یادش هرگز از ذهنتان نمیرود. خداحافظی با او برای ما خیلی سخت بود.
باید یاد معلم مان را زنده نگه داریم
کوثر نیز با بغض و گریه افزود: ندا معلم مهربان و خوبی بود. همیشه دلم میخواست بیشتر در کنار او باشم، چون او باعث شادی ما میشد. هر روز عاشقانه به کلاسمان میآمد و تلاش میکرد که ما یاد بگیریم. وقتی شنیدم که او دیگر در بین ما نیست، اولین چیزی که کردم این بود که گریه کردم. او حق بزرگی بر گردن ما داشت و اکنون باید یادش را زنده نگهداریم. اشکهای من در یاد او خواهد بود و امیدوارم روزی بتوانم به او ثابت کنم که درسهایش را فراموش نکردهام.
فاطمه هم در مورد معلمش اضافه کرد:ندا معلمی بود که همیشه بر دوش ما پشتیبان بود و به ما درسهای زندگی را یاد میداد. او به ما میگفت که اگر در زندگی با چالشها مواجه میشوید، من در کنار شما هستم. او به من گفته بود که تمام مراحل زندگیتان را باسواد طی کنید و اگر ذرهای اذیت از من دیدهاید، حلالکنید. ندا با دل و جان برای ما درس میداد و هر کلمهاش گنجی در دل ماست. او دیگر در بین ما نیست، اما ارزشهایی که در ما گذاشت، زنده خواهد ماند. شهیدتان مبارک و یادش همیشه با ماست.
داستان شهیده ندا امینی آذر، یادآور دختری است که با وجود جوانی و شادابی، ناگهان زندگیاش دچار سختی شد و عشقش به تعلیم و تربیت، از او یک قهرمان ساخت. ما باید به یاد ندا و همه معلمان فداکار دیگر، گام برداریم و داستان زندگیاش را در دلهایمان زنده نگه داریم.
انتهای پیام/