به گزارش خبرگزاری تسنیم، در 23 می (2 خرداد) مسابقات بوکس حرفهای The Ring: Glory in Giza در مصر و در مجموعه اهرام جیزه برگزار خواهد شد. رویداد اصلی این برنامه، مبارزه برای کسب عنوان قهرمانی سنگینوزن WBC بین دارنده فعلی کمربند قهرمانی، قهرمان پیشین و شکستناپذیر جهان در دو وزن، اولکساندر اوسیک و کیکبوکسور افسانهای، ریکو ورهوون خواهد بود.
البته اعلام چنین مبارزهای واکنشهای متفاوتی را به همراه داشته است: اوسیک، بوکسور مدالآور که در این ورزش همه چیز را برده است، با حریفی مبارزه خواهد کرد که تنها یک مسابقه بوکس در کارنامه خود دارد اما ورهوون ستارهای بزرگ در دنیای کیکبوکسینگ است و قطعاً شایستگی یک مبارزه فوقالعاده با اوسیک را دارد، حتی اگر در بوکس کمتجربهتر باشد. ورهوون با کاراته آغاز کرد و پدرش مربی او بود.
ورهوون در شهر کوچک برگن اپزووم در هلند متولد شد. ریکوی کوچک چارهای جز دنبال کردن راه پدرش در هنرهای رزمی نداشت. یوس ورهوون پیشتر کاراتهکا و دارنده کمربند مشکی در کیوکوشین کاراته بود. یک آسیبدیدگی جدی دوران ورزشی یوس را کوتاه کرد و او تصمیم گرفت دانش و مهارتهای خود را به پسرش منتقل کند.
ریکو از شش سالگی تمرین کاراته را آغاز کرد و سپس به کیکبوکسینگ روی آورد؛ اتفاقاً پدرش نیز از طرفداران این ورزش بود اما پسرش در دستاوردهای ورزشی بسیار از پدرش پیشی گرفت.
با این حال، ریکو مجبور شد مدت زیادی برای این موفقیت صبر کند. ورهوون حتی در کودکی هم هیکل درشتی داشت، بنابراین پیدا کردن همسالانی با جثه مشابه برایش دشوار بود. او اغلب مجبور بود با حریفان بزرگتر از خود مبارزه کند و ریکو همیشه هم برنده نمیشد.
ورهوون میگوید: من همیشه بچه بزرگی بودم و مجبور بودم با بچههایی که دو یا سه سال از من بزرگتر بودند، رقابت کنم. وقتی هشت یا 9 ساله هستید، این تفاوت قابلتوجه است. در مقطعی، حدود 14 سالگی به دلیل وزنم دیگر حریفی نداشتم. برای مبارزه مجبور بودم سه یا چهار ساعت به آن طرف هلند سفر کنم. سپس پدرم شروع به آموزش من کرد و ما صبر کردیم تا 16 سالگیام برسد تا بتوانم به صورت حرفهای رقابت کنم.
فتح ژاپن
ریکو نخستین مبارزه حرفهای کیکبوکسینگ خود را در 16 سالگی انجام داد. او در لیگهای محلی تجربه کسب کرد و طی سه سال 10 مبارزه داشت: هشت برد، یک تساوی و یک باخت. سازمان افسانهای K-1 ژاپن به این مبارز هلندی بااستعداد علاقمند شد؛ پیشرفتی قابلتوجه برای این جوان 19 ساله. ریکو با قد بلندش یعنی 196 سانتیمتر قد و طول دست مناسب توجهها را جلب میکرد اما حتی بیشتر از آن با هوش رزمی زودرسش میدرخشید. ورهوون با شایستگی میجنگید با حریفان را در فاصله دور ناکاوت میکرد و کسانی را که از آنها پیشی میگرفت، از پیشرو برمیداشت. این مبارز جوان و فنی محبوب مردم ژاپن شد و در آغاز دوران حرفهای خود در این مسابقات جدید چندین پیروزی به دست آورد اما در فرمت محبوب گرندپری نتوانست به موفقیت برسد.
ورهوون علاوه بر ژاپن به طور متناوب در کشور خود نیز مبارزه میکرد. همه چیز کاملاً خوب پیش نمیرفت اما ریکو تجربه کسب کرد، در برابر چشمان همگان پیشرفت کرد و به یک اسطوره واقعی کیکبوکسینگ تبدیل شد.
اسطوره اصلی گلوری
ریکو در Glory به یک اسطوره تبدیل شد. پس از مشکلات مالی K-1 و ورشکستگی سازمان ژاپنی، Glory به خانه بهترین مبارزان جهان از جمله ورهوون تبدیل شد. جالب اینجاست که ریکو بلافاصله در لیگ جدید و در گرندپری سنگینوزن وارد شد و در راند اول مبارز مشهور روسی، سرگئی خاریتونوف را شکست داد. با این حال، ورهوون بعداً به کیکبوکسور افسانهای هلندی، سمی شیلت، برنده چهار دوره گرندپری K-1 و مبارز توانمند در هنرهای رزمی ترکیبی باخت.
ریکو در 31 دسامبر 2012 به شیلت باخت؛ این نخستین شکست ورهوون در Glory بود و تنها شکست او! از آن زمان، این مبارز هلندی تا پیش از بازنشستگی رسمیاش در پاییز گذشته در این سازمان شکستناپذیر ماند. ریکو با ثبت رکورد فوقالعاده 28 پیروزی و تنها یک شکست و 13 دفاع موفق از عنوان قهرمانی سنگینوزن به جوانترین قهرمان تاریخ این لیگ تبدیل شد؛ آن هم در 24 سالگی.
جالب اینجاست که او کمربند قهرمانی را در برابر یک هموطن افسانهای دیگر، پیتر آرتس به دست آورد؛ کسی که ریکو با تماشای مبارزاتش بزرگ شد و نخستین فردی بود که او را به کیکبوکسینگ علاقمند کرد. ریکو همچنین دو پیروزی مهم در مسابقات Glory برابر بدر هاری دارد، در حالی که ورهوون سیلوا پاگنده را در خارج از مسابقات قهرمانی شکست داد و با پیروزی چشمگیر مقابل آرتم واخیتوف کار خود را در این لیگ به پایان رساند.
او فقط یک بار بوکس بازی کرده است؛ آن هم 12 سال پیش.
با وجود همه اعتبار و جایگاهی که ریکو در کیکبوکسینگ دارد، او در بوکس حرفهای عملاً یک تازهکار به شمار میآید؛ چرا که تنها یک مبارزه بوکس در کارنامهاش ثبت شده است. با این حال، همان یک مبارزه نیز بیش از 10 سال پیش برگزار شد. در سال 2014 او در رینگ مقابل یانوس فینفرا قرار گرفت. اگر تاکنون نام این بوکسور را نشنیدهاید، جای تعجبی ندارد. یانوس با رکورد بدون پیروزی و 5 باخت وارد آن مسابقه شد؛ رکوردی که در آن هر پنج شکستش با ناکاوت رقم خورده بود.
مبارزه با ورهوون نیز از این قاعده مستثنا نبود. ریکو از نظر جثه و توان بدنی به طور محسوسی از حریف خود برتر بود. البته یانوس به خاطر آنکه بدون توجه به اعتبار و هیبت حریف تا جایی که میتوانست با ورهوون درگیر شد، شایسته تحسین است اما قدرت مشتهای مبارز هلندی خیلی زود اثر خود را گذاشت و فینفرا به تدریج از سرعتش کاست و شروع به دریافت ضربات سنگین کرد. یانوس پس از یک ترکیب ضربات دیگر به زمین افتاد و نتوانست دوباره بلند شود، داور مبارزه را متوقف کرد. با این حال، از روی آن مسابقه به سختی میتوان درباره تکنیک بوکس ورهوون قضاوتی دقیق داشت. مبارزه با فینفرا سالها پیش برگزار شد و سطح یانوس و حریف فعلی ریکو قابل مقایسه نیست.
جالب اینجاست که قرار بود بازگشت او به رینگ بوکس نه مقابل اوسیک، بلکه برابر یکی دیگر از برترین سنگینوزنهای دوران یعنی آنتونی جاشوا رقم بخورد.
ورهوون در اینباره گفته است: در ابتدا قرار بود من با جاشوا نه اوسیک مبارزه کنم. این مبارزه برنامهریزی شده بود اما یک اتفاق غمانگیز رخ داد. آن شرایط همه چیز را بر هم زد. طبیعی است که فرض کنیم ایجی برای بهبودی به زمان نیاز داشت اما در نهایت ماجرا همانجا متوقف شد.
ستاره هالیوود
ریکو از سال 2014 تلاش برای ورود به سینما را آغاز کرده است. او ابتدا نقشهای کوتاهی در سریالهای تلویزیونی «بلوف» و «قلب مبارز» ایفا کرد و سپس در سال 2018 در کنار ژانکلود وندام در دنباله فیلم کالت «کیکبوکسور» به ایفای نقش پرداخت؛ حضوری که برای این اسطوره کیکبوکسینگ کاملاً برازنده بود. در این فیلم، چهرههای سرشناس دیگری همچون مایک تایسون، واندرلی سیلوا، رونالدینیو و هافتور بیورنسون نیز حضور داشتند؛ ترکیبی از ورزشکاران مشهوری که پا به دنیای بازیگری گذاشته بودند.
در مجموع، ریکو 10 نقش مختلف در کارنامه هنری خود دارد. جالب آنکه قرار است فیلمبرداری قسمت دوم فیلم تحسین شده «خانه جادهای» با حضور کانر مکگرگور و جیک جیلنال به زودی آغاز شود و ورهوون نیز در آن ایفای نقش خواهد کرد.
انتهای پیام/