به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، امروز، 25 مه، شش سال از مرگ جورج فلوید، شهروند سیاهپوست آمریکایی، میگذرد؛ مردی که جان باختنش زیر زانوی یک افسر پلیس سفیدپوست در مینیاپولیس، به یکی از تکاندهندهترین تصاویر تاریخ معاصر آمریکا تبدیل شد و موجی جهانی از اعتراضات علیه نژادپرستی و خشونت پلیس را به راه انداخت.
فلوید، پدر پنج فرزند، در آخرین دقایق زندگی بارها گفت «نمیتوانم نفس بکشم»، اما درک شاوین، افسر پلیس، زانوی خود را از روی گردن او برنداشت. ویدئوی این صحنه که توسط یک شهروند ضبط شده بود، ظرف چند ساعت در سراسر جهان منتشر شد و خشم عمومی را برانگیخت. شاوین بعدتر به اتهام قتل و آدمکشی محکوم و به بیش از 20 سال زندان محکوم شد.
مرگ فلوید تنها چند ماه پس از کشته شدن احمد آربری و برئونا تیلور رخ داد و به جرقهای برای یکی از بزرگترین موجهای اعتراضات نژادی در تاریخ آمریکا تبدیل شد. اما برای بسیاری از فعالان حقوق مدنی، فلوید نه یک استثنا، بلکه بخشی از زنجیرهای طولانی از خشونت ساختاری علیه سیاهپوستان بود.
آمارهای سالهای اخیر نیز نشان میدهد این بحران همچنان ادامه دارد. در سال 2025، پلیس آمریکا بهطور میانگین روزانه بیش از سه نفر را کشته است و سیاهپوستان در مقایسه با سفیدپوستان، نزدیک به سه برابر بیشتر قربانی خشونت پلیس شدهاند. همچنین سال 2024 مرگبارترین سال از زمان آغاز ثبت رسمی آمار خشونت پلیس در 2013 شناخته شد؛ سالی که 1365 نفر در برخورد با پلیس جان باختند، در حالی که نرخ جرایم خشونتآمیز کاهش یافته بود.
تحقیقات منتشرشده در مجله پزشکی «لنست» نیز نشان میدهد احتمال کشته شدن سیاهپوستان بر اثر خشونت پلیس، 3.5 برابر بیشتر از سفیدپوستان است. این پژوهش همچنین تاکید میکند بیش از 55 درصد مرگهای ناشی از خشونت پلیس در فاصله 1980 تا 2018 یا بهدرستی ثبت نشده یا اساساً گزارش نشدهاند.
شش سال پس از مرگ فلوید، خانواده او میگویند تغییرات وعدهدادهشده هنوز محقق نشده است. امسال برای نخستینبار خانواده فلوید و خانواده امت تیل، نوجوان 14 سالهای که در 1955 به قتل رسید، در کنار یکدیگر درباره عدالت نژادی سخن گفتند؛ دو پرونده با هفت دهه فاصله، اما با روایتی مشابه از تبعیض نژادی در آمریکا.
در همین حال، وزارت دادگستری آمریکا در دولت دونالد ترامپ اعلام کرده است قراردادهای اصلاح عملکرد پلیس که در دوران دولت جو بایدن با شهرهای مینیاپولیس و لوئیزویل منعقد شده بود را لغو خواهد کرد؛ توافقهایی که پس از پرونده جورج فلوید شکل گرفته بودند.
همزمان، برخی جریانهای راستگرا بار دیگر درباره علت مرگ فلوید تردید مطرح کرده و به مصرف مواد مخدر اشاره میکنند؛ این در حالی است که کارشناسان پزشکی قانونی در دادگاه شاوین، نقش مواد مخدر در مرگ فلوید را رد کرده بودند. حتی برخی چهرههای محافظهکار خواستار عفو شاوین شدهاند.
جمله «نمیتوانم نفس بکشم» که فلوید در واپسین لحظات زندگی خود تکرار میکرد، به شعار میلیونها معترض در صدها شهر جهان تبدیل شد. اما شش سال بعد، خانواده او همچنان هر سال به تقاطع خیابان 38 و شیکاگو در مینیاپولیس بازمیگردند؛ جایی که مرگ فلوید به نماد بحران نژادی آمریکا تبدیل شد.
برای بسیاری از ناظران، پرونده جورج فلوید نشان داد که نژادپرستی ساختاری در آمریکا با یک حکم قضایی یا چند موج اعتراض از میان نمیرود و مقابله با آن، نیازمند تغییرات عمیق سیاسی و اجتماعی است؛ تغییراتی که به باور منتقدان، هنوز بهطور کامل تحقق نیافتهاند.
انتهای پیام/