به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمان، یازدهمین شب از سیزدهمین سوگواره ملی تعزیه دهزیار در حالی برگزار شد که هزاران نفر از عاشقان اهلبیت(ع)، دوستداران هنر آیینی تعزیه و ارادتمندان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) از نقاط مختلف استان کرمان و حتی دیگر استانهای کشور خود را به روستای دهزیار، روستای تعزیه ایران، رسانده بودند تا شاهد یکی از تأثیرگذارترین و جانسوزترین مجالس تعزیه باشند.
در این شب، میدان تعزیهخوانی مسجد مقدس حضرت جوادالائمه(ع) بار دیگر مملو از جمعیتی شد که برای تماشای مجلس تعزیه شهادت حضرت علیاکبر علیهالسلام، جوان رشید و برومند امام حسین(ع)، گرد هم آمده بودند؛ مجلسی که با اجرای جمعی از اساتید برجسته تعزیه ایران، صحنههایی ماندگار و تأثیرگذار از حماسه عاشورا را پیش چشم حاضران به تصویر کشید.
از ساعات ابتدایی شب، مسیرهای منتهی به میدان تعزیه مملو از جمعیتی بود که برای حضور در این مجلس معنوی راهی دهزیار شده بودند. بسیاری از خانوادهها به همراه فرزندان خود آمده بودند و حضور نسلهای مختلف در کنار یکدیگر، جلوهای زیبا از استمرار فرهنگ عاشورا و انتقال آن از نسلی به نسل دیگر را به نمایش گذاشت.
شبی در سوگ جوان بنیهاشم
مجلس تعزیه شهادت حضرت علیاکبر(ع) از جمله مجالسی است که همواره حال و هوایی متفاوت دارد. علیاکبر(ع) جوانی بود که بنا بر نقلهای تاریخی، بیشترین شباهت را به پیامبر اکرم(ص) در چهره، گفتار و رفتار داشت و همین موضوع سبب شده است که روایت شهادت او در میان وقایع عاشورا جایگاهی ویژه داشته باشد و هر بار که این مصیبت بازخوانی میشود، دلهای عاشقان اهلبیت(ع) را متأثر کند.
در اجرای شب یازدهم سوگواره، صحنه وداع حضرت علیاکبر(ع) با اهل حرم از تأثیرگذارترین بخشهای مجلس بود. وداعی که در آن، مادر چشم به راه فرزند بود و اهل خیمهها با دلی شکسته جوان بنیهاشم را بدرقه میکردند.
اذن میدان؛ لحظهای که دلها لرزید
یکی از جانسوزترین صحنههای تعزیه، لحظه درخواست اذن میدان از امام حسین(ع) بود؛ در این بخش، رابطه عاطفی میان پدر و فرزند به زیبایی به تصویر کشیده شد. پدری که میدانست فرزندش به میدان میرود و بازگشتی در کار نیست و فرزندی که برای دفاع از امام زمان خویش آماده فدا کردن جان خود بود.
در آن لحظات، سکوتی سنگین بر میدان حاکم شده بود و بسیاری از حاضران با اشک، صحنههای تعزیه را دنبال میکردند.
وداع با سکینه و علیاصغر؛ اوج تأثر حاضران
اما شاید جانسوزترین بخش مجلس، صحنه وداع حضرت علیاکبر(ع) با حضرت سکینه(س) و حضرت علیاصغر(ع) بود.
اجرای هنرمندانه این بخش توسط تعزیهخوانان، فضای میدان را به شدت تحت تأثیر قرار داد. زمزمههای وداع، نگاههای آخر و روایت دلتنگی اهل حرم، اشک را بر چشمان بسیاری از حاضران جاری کرد.
در کنار این صحنهها، روایت تشنگی کودکان و فریادهای «العطش» نیز بار دیگر بخشی از مظلومیت کاروان امام حسین(ع) را بازآفرینی کرد؛ مظلومیتی که پس از قرنها همچنان دلهای آزادگان جهان را به درد میآورد.
آنچه شخصیت حضرت علیاکبر(ع) را ماندگار کرده، تنها نسبت خانوادگی او با امام حسین(ع) نیست؛ بلکه انتخاب آگاهانه او در دفاع از حق و حقیقت است.
او جوانی بود که در حساسترین لحظه تاریخ اسلام، راه خود را شناخت و در کنار امام زمان خویش ایستاد. جوانی که میتوانست زندگی را انتخاب کند، اما شهادت در مسیر حقیقت را برگزید. به همین دلیل است که نام علیاکبر(ع) امروز نیز برای جوانان مسلمان الهامبخش است؛ الگویی از ایمان، بصیرت، شجاعت و مسئولیتپذیری.
تعزیه؛ مدرسهای برای شناخت حق
در شبهای مختلف سیزدهمین سوگواره ملی تعزیه دهزیار، از شهادت حضرت مسلم(ع) و طفلان مسلم گرفته تا وهب نصرانی، حر بن یزید ریاحی، حضرت عباس(ع) و امام حسین(ع)، هر مجلس حامل پیامی برای زندگی امروز بوده است.
مجلس شهادت حضرت علیاکبر(ع) نیز یادآور این حقیقت است که جوانی، زمانی ارزشمند است که در مسیر حق و دفاع از ارزشها صرف شود.
استقبال گسترده مردم از یازدهمین شب سوگواره بار دیگر نشان داد که دهزیار امروز به یکی از مهمترین پایگاههای هنر آیینی تعزیه در کشور تبدیل شده است.
حضور گروههای برجسته تعزیه از استانهای مختلف، مشارکت گسترده مردم، حضور چشمگیر نوجوانان و جوانان و استمرار برگزاری این رویداد طی سیزده دوره متوالی، جایگاه ویژهای برای این سوگواره در میان رویدادهای فرهنگی و مذهبی کشور ایجاد کرده است.
یازدهمین شب سیزدهمین سوگواره ملی تعزیه دهزیار، شبی بود که نام حضرت علیاکبر(ع) بار دیگر در دلهای عاشقان اهلبیت(ع) طنینانداز شد؛ شبی که هزاران نفر در کنار یکدیگر به تماشای روایت جوانی نشستند که در راه دفاع از حقیقت و ولایت، از جان خود گذشت.
پیام این مجلس برای امروز نیز روشن است؛ اینکه جامعه برای ساختن آیندهای روشن، به جوانانی نیاز دارد که همچون علیاکبر(ع)، حق را بشناسند، در لحظههای حساس انتخاب درست داشته باشند و برای دفاع از آرمانهای الهی و انسانی از هیچ فداکاری دریغ نکنند.
انتهای پیام/511/