به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، گاهی بعضی اتفاقها آنقدر ساده شروع میشوند که در نگاه اول شبیه یک تصمیم شخصی هستند اما میبینیم آرامآرام به یک جریان اجتماعی تبدیل میشوند؛ جریانی که میتواند معنای شادی، تولد و حتی انساندوستی را دوباره تعریف کند؛ جریانی که از دل انتخابهای فردی، به امیدی جمعی برای زندگی بهتر تبدیل میشود.
در استان البرز، این روزها چنین جریانی در حال شکلگیری است؛ پویشی با نام «یک تولد، یک آزادی» که به همت ستاد مردمی دیه استان البرز تلاش میکند یک تغییر کوچک اما مهم را در نگاه مردم ایجاد کند؛ اینکه شادی فقط مصرف کردن نیست، بلکه میتواند ساختن هم باشد؛ ساختنی تازه و متفاوت که میتواند سرنوشت یک انسان را از نو رقم بزند.
در این نگاه، تولد دیگر فقط یک روز شخصی در تقویم نیست، بلکه یک فرصت است؛ فرصتی برای اینکه بخشی از هزینه یک جشن، بهجای تبدیل شدن به چند ساعت خوشی، تبدیل شود به باز شدن یک در آهنی، به پایان یک انتظار طولانی و به برگشتن یک انسان به خانه و آغوش خانوادهاش و این همان معنای تازهای از شادی است؛ شادی عمیقتر و انسانیتر.
در یکی از همین روزها، «عرفان آشوری»، بازیکن جوان تیم فوتبال گسترش آپادانا، تصمیمی گرفت که مسیر روز تولدش را کاملاً تغییر داد. او میتوانست مثل خیلیهای دیگر، روز تولدش را با جمعی از دوستان، کیک، هدیه و عکسهای یادگاری بگذراند اما در ذهنش یک سؤال شکل گرفت؛ آیا این شادی میتواند شکل دیگری هم داشته باشد؟
همین سؤال ساده، او را به ستاد مردمی دیه استان البرز رساند؛ جایی که بهجای برنامهریزی برای جشن، درباره یک زندگی صحبت شد؛ درباره فردی که فقط به خاطر یک مشکل مالی، پشت دیوارهای زندان مانده بود. در همانجا تصمیم گرفته شد هزینهای که قرار بود صرف جشن تولد شود، به هزینه آزادی یک زندانی جرائم غیرعمد اختصاص یابد.
تصمیمی که شاید در ظاهر کوچک به نظر برسد، اما در واقع یعنی تغییر سرنوشت یک انسان. یعنی یک نفر به خانه برمیگردد، در خانهای دوباره باز میشود و خانوادهای دوباره کنار هم قرار میگیرد و همین بازگشت ساده، میتواند سالها امید و زندگی را به یک خانه برگرداند و یک پایان تلخ را به شروعی تازه تبدیل کند؛ شروعی دوباره، روشن، انسانی و ماندگار.
محمدباقر مقدسی، مدیر ستاد مردمی دیه استان البرز، این اقدام را فراتر از یک کمک مالی میداند و میگوید: اینگونه حرکتها نشان میدهند که مفهوم قهرمانی فقط در زمین ورزش یا موفقیت فردی نیست، گاهی قهرمانی در زندگی واقعی اتفاق میافتد، جایی که یک انسان شادی خودش را با نجات زندگی دیگری تقسیم میکند؛ تصمیمی با اثر ماندگار.
و خود عرفان آشوری، در سادهترین جمله ممکن، احساسش را اینگونه بیان میکند: من تنها عضو کوچکی از جامعه ورزشی هستم. تصور اینکه امروز یک نفر به خاطر کار من به آغوش خانوادهاش بازمیگردد، بهترین کادوی تولدی است که در تمام عمرم دریافت کردهام. و این تجربه برای او تبدیل به یکی از ماندگارترین لحظههای زندگیاش شد.
در کنار این روایت، داستان دیگری هم شکل گرفت؛ داستان «محمدعلی ارجمندی» که نشان داد اثر یک تصمیم میتواند چند برابر بزرگتر از انتظار باشد. او نیز روز تولدش را به شکلی متفاوت معنا کرد و بهجای جشن، هدیه و تشریفات، تصمیم گرفت مسیری را انتخاب کند که نتیجهاش آزادی چند انسان باشد و سرنوشت چند خانواده را تغییر دهد.
با اختصاص مبلغ سه میلیارد ریال، زمینه آزادی پنج زندانی جرائم غیرعمد فراهم شد؛ پنج نفری که پشت هر کدامشان یک خانواده، یک انتظار و یک زندگی نیمهتمام قرار داشت. وقتی این آزادیها رقم خورد، چند خانواده دوباره به زندگی برگشتند، چند خانه روشن شد و چند کودک دوباره توانستند حضور پدر یا مادرشان را کنار خودشان حس کنند.
پویش «یک تولد، یک آزادی» آرام اما عمیق، یک مفهوم تازه را وارد جامعه میکند؛ اینکه مناسبتهای شخصی میتوانند فراتر از خود فرد معنا پیدا کنند. در این نگاه، تولد دیگر فقط یک لحظه برای شادی فردی نیست و میتواند لحظهای باشد برای ایجاد یک تغییر واقعی در زندگی دیگران. اثر این تغییر در زندگی چندین خانواده خود را نشان میدهد.
در واقع، این پویش تلاش میکند یک سؤال مهم را در ذهن جامعه زنده کند؛ آیا میشود بخشی از شادیهای شخصی را به زندگی کسانی گره زد که در سختترین شرایط گرفتار شدهاند؟ پاسخ این پویش روشن است؛ بله، میشود و نتیجه آن هم فقط یک آزادی نیست، بلکه چندین زندگی است که دوباره شروع میشود و دوباره امید میگیرد و ادامه مییابد.
در پس این روایتها، یک واقعیت مهم وجود دارد که نباید فراموش شود. بسیاری از زندانیان جرائم غیرعمد، مجرم به معنای واقعی کلمه نیستند، آنها انسانهایی هستند که در یک نقطه از زندگی، زیر بار یک بدهی یا مشکل مالی زمینگیر شدهاند و این وضعیت ناخواسته، آنها را گرفتار کرده و همین موضوع است که اهمیت این آزادیها را چند برابر میکند.
هر آزادی، فقط خروج از زندان نیست، بازگشت به زندگی است؛ بازگشت به نقش پدری، مادری، فرزندی یا سرپرستی که مدتی از خانواده جدا شده است. شاید مهمترین ویژگی این پویش همین باشد که شادی در آن متوقف نمیشود. در این مدل، شادی از یک فرد شروع میشود، اما در همانجا نمیماند، حرکت و گسترش پیدا میکند و به زندگی دیگران میرسد.
یک تولد میتواند یک آزادی باشد، یک آزادی میتواند یک خانواده را کامل و یک خانواده میتواند دوباره بخشی از جامعه را زنده کند. در نهایت، آنچه در البرز در حال شکلگیری است، فقط یک پویش نیست، یک تغییر نگاه است؛ تغییری که میگوید شاید بهترین شکل جشن گرفتن، همان لحظهای باشد که شادی تو، به زندگی دیگری جان دوباره میدهد.
انتهای پیام/