خبرگزاری تسنیم ـ صدیقه صباغیان| پاییز تقویم ما امسال زودتر از موعد فرا رسید؛ با هلال ماهی که در افق چشمانمان نهتنها یادآور یک سوگواری کهن که تداعیگر دردی جاری و معاصر است. محرم امسال، گویی شانههای شهر، بار سنگینتری از دلتنگی را حمل میکند. دیگر آن محرمهای همیشگی نیست که فقط تکرار یک روایت تاریخی باشد؛ این محرم، مواجهه مستقیم با جای خالیهاست.
امسال در حالی وارد ماه خون و شهادت شدیم که داغ بزرگ فقدان رهبر و مرادمان بر قلبهایمان سنگینی میکند. جای خالی آن دیدهبان بصیر که همواره قطبنمای حرکت ما در تندباد حوادث بود، در این شبهای روضه بیش از هر زمان دیگری حس میشود. گویی در غیاب آن ستون استوار، کشتی دلهایمان در این دریای طوفانی روزگار، بیش از پیش به تکیهگاه ابدی حسین(ع) نیازمند است.
اما این تنها داغ ما نیست. محرم امسال، با عطر خونهای تازهای که بر زمین سرزمینمان ریخته شده، آمیخته است. ما امسال شهدای بسیاری را در جنگ 12 روزه، جنگ رمضان و در جبهههای مقاومت تقدیم این انقلاب کردهایم؛ فرماندهان شجاع و مردم غیوری که امتداد راه کربلا را در کوچه و خیابانهای این زمانه جستند و به حقیقت «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» جامه عمل پوشاندند.
امسال در حالی وارد ماه محرم شدیم که داغ بچههای بیگناه میناب بر دلهایمان سنگینی میکند و یاد خانوادههایی که چگونه شبهنگام درحالیکه آرمیده بودند و به امید نوروزی تازه هفتسین آماده کردند اما موشک ماهی هفتسینشان را پرتاب کرد و کانون گرم خانوادهشان را از هم پاشید، هنوز در ذهن و جانمان زنده است.
امروز وقتی به پرچمهای سیاه برافراشته در شهر نگاه میکنیم، دیگر فقط به یاد سال 61 هجری نمیافتیم، بلکه صدای پدر پیر این امت در گوشمان تکرار میشود که با لحنی محزون میگفتند «السلام علیک یا اباعبدالله»، یاد آن لحظاتی میفتیم که چگونه در این ماه با شنیدن مصائب خاندان پیامبر(ص) اشک میریختند و طلب شهادت میکردند.
به یاد تمام آن علمدارانی میافتیم که در طول این سالها، پرچم عزت ما را بالا نگه داشتند و در نهایت، خودشان به کاروان ارباب پیوستند. محرم امسال، برایمان آینه تمامنمایی از فداکاریهای معاصر است. شاید به خوبی بتوان بیان کرد که تفاوت اصلی محرم امسال در این است که واژه «انتظار» و «استقامت» برای ما معنایی عمیقتر و ملموستر پیدا کرده است.
ما امسال نهفقط در سوگ سیدالشهدا(ع) که در سوگ فرزندان راه او و در فراق رهبری هستیم که مسیر رسیدن به او را به ما آموختند. با این حال، همین داغهاست که حقیقت محرم را برای ما زنده نگاه داشته است. ما معتقدیم اگر امام حسین(ع) برای زنده ماندن اسلام، عزیزترینهایش را فدا کرد، ما نیز امروز در مسیر حق، هزینههایی دادهایم که جانمان را میسوزاند.
امسال وقتی در روضهها زمزمه میکنیم «یا لیتنا کنا معک» (ای کاش با تو بودیم)، خطابمان دیگر فقط به سالهای دور نیست؛ خطاب ما به تمام شهدایی است که در کنار ما بودند و امروز در جوار سالار شهیدان آرمیدهاند و اما در روزگار پرآشوب امروز، بیش از هر زمان دیگری به وحدت، بصیرت و همدلی نیاز داریم.
جامعهای که در مسیر حق گام برمیدارد، باید در برابر تفرقه و آشوب، با آرامش، مسئولیتپذیری و همبستگی ایستادگی کند. در چنین شرایطی، گوش سپردن به سخنان رهبر معظم انقلاب، حفظ انسجام اجتماعی و حرکت در مسیر منافع جمعی، میتواند ما را از گردنههای سخت عبور دهد.
آری، محرم امسال، فرصتی است برای تجدید میثاق با آرمانهایی که برایش خونها ریخته شده است. بیایید امسال، گریههایمان را به نشانی از بیداری و سینهزنیهایمان را به رزمایشی برای ادامه دادن راه شهیدان تبدیل کنیم؛ برای تحقق این مهم، باید دلهایمان را به نور ایمان، صبر و بصیرت روشن نگه داریم و اجازه ندهیم غبار اندوه و هیاهوی روزگار، ما را از راه حق دور کند.
انتهای پیام/