به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، این روزها، نام مهران رجبی میان دو روایت ضد و نقیض دست به دست میشود؛ برخی از کسالت او میگویند و برخی دیگر، غیبت ناگهانیاش از پردهی تلویزیون را با گمانهزنیهای مختلف پیوند میزنند. اما واقعیت، جایی میان این شایعات و سکوتِ تلویزیون نهفته است.
ما برای یافتن حقیقت، با او تماس گرفتیم. مهران رجبی، مردی که روزگاری با لبخند در برنامه «خودمانی» شبکه سه دلها را میربود و در سریالهایی چون «سوجان» یا «بیگانگان» حضور داشت، اکنون با لحنی متفاوت با ما سخن میگوید. لحنی که برخلاف شور و هیجانِ گذشته، ردی از تأمل و شاید اندکی ملال در خود دارد؛ لحنی که هرکس بشنود، بیاختیار متأثر میشود.
توقف در میانهی مسیر
رجبی در پاسخ به پرسش ما درباره علت غیبتش، از اتفاقاتی میگوید که در لحظات حساس رخ دادهاند. او میگوید: پس از جنگ 12 روزه، پروژههایی را آغاز کردیم، اما با شروع دوبارهی درگیریها، تمام برنامهها متوقف شد. ما در سمنان مشغول ساخت سریالی به نام "تیم آزادی" بودیم که به طور کامل متوقف شد؛ خبری هم از سرانجام این کار نیست.
وقتی از او درباره آینده کاری و نقشهای جدید پرسیدیم، پاسخ او کوتاه و تا حدی تلخ بود: فعلاً پیشنهادی دریافت نکردهام. راستش را بخواهید، این روزها کمتر هم کار میشود یا شاید من خبری ندارم.
سایه بحرانها بر چهرهها
نگاه به مسیر حرفهای مهران رجبی، یادآور ایام پرتلاطم سال 1401 و بحرانهای بزرگ دیگری است که کشور از آنها عبور کرد. در آن مقاطع، امثال او که هم در مقام مجری و هم در نقش بازیگری، چهرههای ملموس تلویزیون بودند، همواره در مرکز توجه قرار داشتند؛ حتی گاهی شوخیهای صمیمانه با آنها بخشی از فضای عمومی بود. اما با گذشت بحرانها، انگار یک فرآیند نادیده گرفته شدن آغاز میشود.
آیا تلویزیون وظیفه حمایت از کسانی را که در روزهای سخت پای رکاب نظام ایستادهاند، انجام میدهد؟ یا پلتفرمهای خصوصی و عوامل سازنده، با قرار دادن این چهرهها در «لیست سیاه» خود، راه را بر بازگشت آنها میبندند؟ این پرسشی است که پاسخ آن هنوز در هالهای از ابهام قرار دارد.
سپاس از لطفِ مردمی که نادیده نمیگیرند
با وجود اینکه آثار اخیر او مثل سریالهای «ساهره» و «بیگانگان» (که برای پیش از بحرانها تولید شده بود) هنوز در حافظه مخاطب هست، اما حضور فعلی او در فضای رسانهای، کمرنگ شده است. با این حال، مهران رجبی حتی در این روزهای سکوت، از پیوند خود با مردم گسسته نشده است. او با متانت تمام میگوید: از مردمی که در کوچه و خیابان مرا میبینند و با لطفشان ابراز محبت میکنند، صمیمانه سپاسگزارم.
مهران رجبی امروز در میانهی پروژههای نیمهتمام و سکوتِ پرمعنای رسانهای ایستاده است؛ در دورانی که نه چراغ استودیویی بر چهرهاش میتابد و نه دوربینِ سریالها، او را به آغوش مخاطبان بازمیگرداند.
انتهای پیام/