مهدی چمران در گفت وگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، درباره نقاط قوت و ضعف انتخابات شورای شهر تهران به صورت تناسبی، اظهار کرد: طبیعتاً اگر انتخابات به همان شیوه گذشته برگزار میشد، از نظر اجرایی کار سادهتر بود. در انتخابات تناسبی، محاسبات و تقسیم کرسیها بر اساس نسبت آرا انجام میشود و فرآیند پیچیدهتری دارد.
وی ادامه داد: به نظر میرسد هدف از اجرای این مدل، تقویت جایگاه احزاب در کشور باشد؛ زیرا هنوز احزاب در ایران نقش پررنگی ندارند و نه مردم بهطور گسترده رأی حزبی میدهند و نه بسیاری از نامزدهای شورا فعالیت کاملاً حزبی دارند. به همین دلیل، این شیوه بهدنبال آن است که جایگاه احزاب را ارتقا دهد، اما باید منتظر ماند و نتیجه عملی آن را مشاهده کرد.
رئیس شورای شهر تهران تصریح کرد: در خصوص حضور تفکرات مختلف در شورای شهر نیز معتقدم صرف تعدد دیدگاهها نه مزیت است و نه ایراد؛ همه چیز به عملکرد افراد بستگی دارد. البته حاکم بودن فقط یک تفکر نیز مطلوب نیست، اما تجربه نشان داده حتی افرادی که با یک فهرست مشترک وارد شورا میشوند، پس از آغاز فعالیت، اختلافنظرها و دیدگاههای متفاوتی پیدا میکنند و به مرور به چند جریان فکری تقسیم میشوند. بنابراین وجود تفاوت دیدگاهها امری طبیعی است.
وی افزود: بنده در دوره چهارم شورای شهر نیز تجربه فعالیت در شورایی با ترکیبهای مختلف سیاسی را داشتهام. در آن دوره، رقابتها بسیار نزدیک بود؛ یک دوره با 15 رأی رئیس شورا نشدم و دوره بعد با 17 رأی به ریاست شورا رسیدم. با وجود اختلافنظرهای سیاسی، شورا توانست کار خود را انجام دهد.
.
چمران گفت: به اعتقاد من، شورای شهر نباید سیاسیکاری کند. این به معنای بیتفاوتی نسبت به مسائل سیاسی نیست، بلکه شورا باید در تصمیمگیریها رویکردی تخصصی داشته باشد. اعضای شورا ممکن است هرکدام گرایش سیاسی خود را داشته باشند، اما در مدیریت شهری باید مسائل را بر پایه تخصص بررسی و حل کنند. هرچه شورا از کشمکشهای سیاسی فاصله بگیرد و تصمیمات تخصصیتری اتخاذ کند، موفقتر خواهد بود.
وی ادامه داد: البته یک نگرانی وجود دارد و آن هم این است که اگر احزاب صرفاً با رویکرد رقابتهای سیاسی وارد شورا شوند، ممکن است اختلافات و کشمکشهای سیاسی بر عملکرد مدیریت شهری سایه بیندازد. اما اگر اعضا گرایشهای سیاسی خود را در حوزه تخصصی دخالت ندهند، شورا میتواند عملکرد موفقی داشته باشد.
رئیس شورای شهر تهران خاطرنشان کرد: همیشه این مثال را میزنم که وقتی بیماری به پزشک مراجعه میکند، پزشک از او نمیپرسد گرایش سیاسیاش چیست، بلکه به دنبال درمان بیماری اوست. مدیریت شهری نیز باید همینگونه باشد؛ مشکلات شهر و شهروندان باید بدون توجه به اختلافات سیاسی و بر مبنای تخصص حل شود. موضوعاتی مانند حملونقل، پروژههای عمرانی، خدمات شهری و محیطزیست، مسائل تخصصی هستند و باید با نگاه کارشناسی مدیریت شوند.
وی گفت: درباره آینده تهران نیز باید بگویم که هم امیدوارم و هم نگران. اگر در آینده، مدیریت شهری و شورای شهر بیش از آنکه به مسائل تخصصی بپردازند، درگیر ملاحظات سیاسی شوند، مشکلات شهر و شهروندان افزایش خواهد یافت. اما اگر مدیران، ضمن حفظ دیدگاههای سیاسی خود، در حوزه مدیریت شهری با نگاه تخصصی عمل کنند و ارتباط نزدیکتری با مردم داشته باشند و از ظرفیت و مشارکت شهروندان بهره بگیرند، بدون تردید آینده تهران امیدوارکننده خواهد بود.
انتهای پیام/