به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، کتاب «بیتاب آسمان» مجموعهای از 33 نوشته است که در دو بخش داستان و ناداستان تنظیم شده و سمیه جمالی و هاشم نصیری آن را گردآوری کرده و از سوی انتشارات حس داستان منتشر شده است.
محور مشترک این نوشتهها تجربه نوجوانان از جنگ، اضطراب جمعی، ازهمگسیختگی زندگی روزمره و شکلگرفتن حس مسئولیت در دل موقعیتهای سخت است. از همان سخن آغازین، فضا روشن میشود: مدرسه، خانه، خیابان و محله دیگر مثل قبل نیستند و نوجوانان ناچارند خیلی زودتر از معمول با ترس، فقدان، خشم و تصمیمگیری روبهرو شوند. همین زاویه دید باعث شده متنها بیشتر از آنکه به صحنههای بزرگ و رسمی تکیه کنند، سراغ جزئیات ملموس زندگی بروند؛ جزئیاتی مثل صدای انفجار، نگرانی خانواده، شلوغی خیابان، موکب، صف تلفن و واکنشهای کوچک اما تعیینکننده آدمها.
این مجموعه با کنار هم گذاشتن داستانها و نوشتههایی از نویسندگان گوناگون، حالوهوای روزهایی را ثبت میکند که جنگ و ناامنی ناگهان وارد زندگی نوجوانان شده است. این اثر بخش داستان، موقعیتهایی متنوع را کنار هم میگذارد؛ از کودکی که بعد از انفجار زبانش بند آمده تا نوجوانی که با هوشیاری جلوی خرابکاری را میگیرد، از ماجرای یک مغازهدار و پسری خجالتی تا روایتهایی از روستا، دریا، محله و خانه. عنوانهایی مثل «آنیسا حرف نمیزد»، «فلافل یا برگر؟»، «ناخدا عبد»، «دختری که تنگه را نگه داشت» و «خانه امن» نشان میدهند که کتاب به یک لحن یا یک الگوی ثابت محدود نمانده است. در بخش ناداستان هم متنها بیشتر به ثبت احساس، خاطره، نامه، تأمل و روایت مستقیم از روزهای بحران نزدیک میشوند و عنوانهایی مثل «جنگ واقعی»، «قلب ایران»، «رضایتنامه» و «تاریخ تکرار میشود» این تنوع را کاملتر میکنند.
کتاب بیتاب آسمان در مجموع تصویری از نوجوانانی میسازد که فقط تماشاگر حادثه نیستند. بعضی از آنها میترسند، بعضی سکوت میکنند، بعضی کمک میرسانند و بعضی در دل آشفتگی، معنای تازهای از همدلی و مراقبت پیدا میکنند. نقطه مهم این کتاب همین است که جنگ را فقط در سطح خبر و درگیری نشان نمیدهد، بلکه اثرش را بر زبان، خیال، دوستی، خانواده و نگاه نوجوان به جهان دنبال میکند.
این داستان ها تجربه نوجوانان را در روزهای جنگ و التهاب اجتماعی روایت میکند. متنها از لحظهای شروع میشوند که زندگی عادی بههم میریزد؛ مدرسه ناگهان رنگ اضطراب میگیرد، خانه دیگر پناه مطلق نیست و خیابان به صحنهی ترس، شتاب و واکنش جمعی تبدیل میشود. هر نوشته از زاویهای جداگانه به این وضعیت نزدیک میشود: یکجا سکوت یک کودک پس از انفجار مهم میشود، جایی دیگر مراقبت از خانواده، محله یا حتی چند ماهی در دریا. دغدغهی اصلی مجموعه، نشاندادن نوجوانانی است که در دل بحران فقط آسیبپذیر نیستند، بلکه بهتدریج نقش میگیرند، تصمیم میگیرند و معنای ایستادگی را در مقیاس زندگی روزمره تجربه میکنند.
انتهای پیام/