به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، در کردستان، سرزمین کوه و مه و مرزهای همیشه بیدار، امروز هوا رنگ دیگری داشت؛ رنگی میان اندوه و سکوت. گویی باد نیز خبر سنگینی را در دل خود میچرخاند و بر روستاها و شهرها میپاشید؛ خبری که دلها را بیقرار کرده بود. از سنندج تا مریوان، از بانه تا سقز، نامی بر زبانها جاری بود که سالها محور وحدت و امید در این دیار تلقی میشد.
کردستان این سرزمین که همواره در خط مقدم دفاع از تمامیت ارضی ایران ایستاده، امروز در سوگ فقدانی نشسته بود که تنها یک نام سیاسی نبود، بلکه برای بسیاری یک نماد از همزیستی، وحدت و آرامش میان شیعه و سنی محسوب میشد. وجببهوجب خاک این استان، با خون شهدا آمیخته است؛ شهیدانی که در سختترین روزها، معنای «ایستادن برای وطن» را به تصویر کشیدند.
در چنین فضایی، فراق و تششیع پیکر پاک «رهبر شهید انقلاب اسلامی» برای مردمان این دیار، صرفاً یک خبر نبود؛ زخمی بود بر حافظه تاریخی منطقهای که همواره میان امید و رنج زیسته است. دلتنگی، در چهرهها، در نگاهها و در سکوت کوچهها جاری بود؛ سکوتی سنگینتر از هر فریاد.
در خیابانهای سنندج، مغازهدارانی که کرکرهها را نیمهباز گذاشته بودند، در گفتوگوهای کوتاه از خاطره روزهایی میگفتند که حضور او را نقطه اتکای وحدت میدانستند. یکی از کسبه میگفت: برای ما فرق نمیکرد از کدام مذهب هستیم؛ او همیشه ما را یک ملت میدید.
در مریوان، فضای شهر آرام اما سنگین بود. جوانانی از خاطراتی حرف میزدند که بیشتر از جنس باور بود تا سیاست. یکی از آنان میگفت: «ما در اینجا همیشه دنبال آرامش بودیم، و رهبری برای ما نشانه همین آرامش بود، یاد روزی بخیر که حضرت آقا به این شهرستان سفر کردند. 26 اردیبهشتماه، یادآور سفر تاریخی رهبر شهید در سال 1388 به شهرستان مریوان است؛ سفری که با استقبال گسترده مردم این شهر مرزی همراه شد»
در بانه خانوادهای کنار هم نشسته بودند و رادیوی قدیمی خانه روشن بود. صدای بحثها کوتاه اما پرمعنا بود. پدری میگفت: سالهاست در این مرز زندگی کردهایم؛ چیزی که ما را نگه داشته، همین حس وحدت بوده است.
روایت خبرنگار
خبرنگار در میان مسیرهای کوهستانی کردستان، از روستاهایی میگذرد که هنوز رد پای سختیهای تاریخی در آنها پیداست. اما امروز، در میان همان خانههای ساده، نامی تکرار میشود که رنگ سوگ دارد. در یکی از روستاها، پیرمردی با دستان پینهبسته میگوید: ما او را ندیده بودیم، اما حس میکردیم برای ما هم هست.
در مسیرهای منتهی به شهرها، تابلوهای تسلیت و پرچمهای سیاه بر در و دیوارها نصب شده است. خبرنگار روایت میکند که این داغ، فقط در شهرها نیست؛ در دل کوهها و جادهها نیز جریان دارد، گویی طبیعت نیز در این اندوه شریک شده است.
در یکی از گفتوگوهای میدانی، خبرنگار با جوانی روبهرو میشود که میگوید: برای ما کردها، مسئله فقط سیاست نیست؛ مسئله زندگی است. وقتی کسی نماد وحدت باشد، رفتنش فقط یک فقدان شخصی نیست.
گفتوگوی مردمی
در سنندج، زنی میانسال با چشمانی اشکآلود میگوید: سالهاست ما در کنار هم زندگی کردهایم؛ رهبر شهید انقلاب همیشه از وحدت حرف میزد. امروز حس میکنیم یک تکیهگاه را از دست دادهایم.
جوانی در میدان آزادی سنندج میگوید: فرق ندارد کجای ایران باشیم؛ وقتی کسی برای وحدت تلاش کند، دل همه ما به او گره میخورد.
مردی از روستاهای اطراف مریوان میگوید: ما همیشه مرزدار بودهایم، اما مرز دلهایمان یکی بوده است. حضرت آقا این را خوب میفهمید و حس میکرد.
در شهر سقز، فضای عمومی شهر آرام اما سنگین است. مردم درباره روزهایی صحبت میکنند که حضور رهبری را عامل کاهش تنشها و افزایش همبستگی و پر از خیر و برکت میدانستند.
در قروه و بیجار، صدای نوحه و ذکر در برخی خانهها شنیده میشود؛ نه به عنوان یک مراسم رسمی، بلکه به عنوان یک واکنش جمعی به یک فقدان مشترک.
کردستان امروز تنها سوگوار یک فرد نیست؛ سوگوار یک مفهوم و مکتب است. مفهومی به نام وحدت که در این دیار همواره در میدان آزمونهای سخت تاریخی معنا پیدا کرده است. مردم این خطه، فقدان را نه صرفاً در سطح عاطفی، بلکه در سطح اجتماعی و هویتی درک میکنند.
آنچه در کوچهها، خیابانها و روستاهای کردستان دیده میشود، یک حقیقت روشن را بازتاب میدهد: این سرزمین، با همه تنوع مذهبی و فرهنگی، بر یک محور مشترک ایستاده است؛ محور همبستگی ملی. و این همبستگی، در نگاه مردم، با نامهایی گره خورده که برایشان نماد وحدت بودهاند.
به گزارش تسنیم، همزمان با سوگ و دلتنگی در سراسر کشور، تهران امروز صحنهای کمنظیر از همبستگی و حضور میلیونی مردم در آیین تشییع پیکر «رهبر شهید انقلاب اسلامی» بود. خیابانهای منتهی به مسیر تشییع، از ساعات ابتدایی صبح مملو از جمعیتی شد که از اقصی نقاط کشور خود را به پایتخت رسانده بودند، حضوری که بار دیگر نشان داد این وداع، محدود به یک شهر یا یک منطقه نیست، بلکه یک سوگ ملی و فراگیر است.
در کنار تهران، برنامههای مشابهی در دیگر شهرهای مذهبی و انقلابی کشور نیز در حال برگزاری است. در قم، خاستگاه حوزههای علمیه و پایگاه همیشگی جریانهای فکری انقلاب، علما، طلاب و مردم در فضایی آکنده از اندوه گرد هم آمدهاند تا با پیکر مطهر وداع کنند؛ وداعی که رنگ و بوی معنوی و حوزوی آن، حال و هوایی متفاوت به این مراسم بخشیده است.
مشهد نیز با حضور گسترده زائران و مجاوران بارگاه امام رضا(ع)، شاهد برگزاری آیینهای بزرگداشت و تشییع است؛ شهری که همواره در بزنگاههای تاریخی، به یکی از کانونهای اصلی ابراز ارادت و همراهی مردمی تبدیل شده و امروز نیز در صف نخست این سوگ ملی قرار گرفته است.
این همزمانی و در پیش رو بودن مراسم در تهران، قم و مشهد با حضور تمام مردم استانها و کشورهای مختلف، تصویری از یک وحدت گسترده و کمنظیر در سراسر کشور و دنیا ترسیم کرده است؛ وحدتی که در آن مرزهای جغرافیایی رنگ باخته و تنها یک نام و یک خاطره مشترک، همه اقشار و گروهها را در کنار هم قرار داده است؛ وداعی که در حافظه جمعی ملت ایران ماندگار خواهد شد.
انتهای پیام/481/