به گزارش خبرگزاری تسنیم، امیر قلعهنویی شب گذشته و چند روز بعد از بازگشت تیم ملی از جام جهانی متنی احساسی در صفحه شخصیاش منتشر کرد.
سرمربی تیم ملی در این نوشته تلاش کرد با به میان کشیدن مسائل عاطفی و احساسی موضوع را به سمت دیگری ببرد در شرایطی کماکان ابهامها و سوالات پیرامون تیم ملی فراوان است.
ظاهراً قلعهنویی همچنان خودش را موظف نمیداند به عنوان سرمربی تیم ملی بابت صعود نکردن در جام جهانی ٢٠٢6 یک عذرخواهی ساده انجام دهد. او اگر چه گفته «سهم خودم را از نتایج میپذیرم» و «نمیدانم شرمنده مردم باشم یا بازبکنان»؛ اما از به کار بردن کلمه عذرخواهی یا معذرت خواهی اکراه دارد.
در همین جام جهانی بسیاری از مربیانی که تیمهایشان ناکام ماندند استعفا کردند. با توجه به شناختی که وجود دارد انتظار چنین کاری را نداریم اما به کار بردن کلمه عذرخواهی کمترین کاری است که میتوان انجام داد.
در حوزه فنی هم قلعهنویی باید پاسخگو باشد و بگوید هدف از دعوت و حضور دنیس درگاهی چه بود؟ این بازیکن برای اینکه بتواند در تیم ملی ایران بازی کند حتی مجبور شد نام خانوادگیاش را از اکرت به درگاهی تغییر دهد اما یک ثانیه هم به میدان نرفت؟ ملاک دعوت او چه بوده است؟ اگر در لیگ بلژیک بازیکن خوبی نشان داده و لایق حضور در تیم ملی بود چرا با صفر دقیقه بازی جام جهانی را ترک کرد؟ اگر هم در حد تیم ملی نبوده چرا دعوت شده است؟ در هر دو صورت قلعهنویی باید پاسخگوی این موضوع باشد آن هم در شرایطی که برای حضور درگاهی، مراحل سخت و پیچیده اداری هم انجام شد.
سرمربی تیم ملی البته باید بگوید چرا روزبه چشمی را با مصدومیت به جام جهانی برده است؟ چرا با وجود وعدهای که در مورد کسب چهار امتیاز- و حتی بیشتر- داد این اتفاق محقق نشد؟ چرا تعطیلی یک هفتهای که وعده آن را داده و گفته بود «در جام جهانی کاری میکنیم که کشور یک هفته تعطیل شود»، اتفاق نیفتاد؟
در مورد مسائل فنی پرسشهای زیادی وجود دارد که پیشتر به آنها پرداخته شده و هنوز پاسخی گرفته نشده است.
در اینکه تیم ملی با مشکلات زیادی قبل و حین جام جهانی مواجه بود تردیدی وجود ندارد. همه میدانیم تیم ملی با شرایطی خاص راهی این تورنمنت شد اما اینکه اشکالات رو نبینیم و نپذیریم؛ نتیجهاش میشود همین شرایطی که در آن قرار داریم.
عملکرد تیم ملی در جام جهانی ٢٠٢6 نه خیلی عالی بود و نه خیلی بد اما اینکه در جام جهانی 4٨ تیمی صعود نکنیم و در ادامه پاسخگو نباشیم هم قابل قبول نیست.
امیر قلعهنویی که به دلیل صعود ایران به جام جهانی 2026 پاداش یک میلیون دلاری گرفته، قاعدتاً نمیتواند با بازی با کلمات از پاسخگویی به پرسشهای فنی و اساسی شانه خالی کند.
انتهای پیام/