به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرمآباد، هر سال با گرمتر شدن هوا، بخشی از نگرانیها درباره منابع طبیعی زاگرس به زبانهکشیدن آتش در جنگلها باز میگردد.
در لرستان حریق تنها یک حادثه مقطعی در فصل گرما نیست، بلکه تهدیدی برای پوشش گیاهی، خاک، منابع آب و معیشت جوامع محلی بهشمار میرود.
نامدار صیادی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی لرستان، در مراسم گرامیداشت روز ملی جنگلبان و هفته تشکلهای زیستمحیطی، آتشسوزی را در کنار آفات و بیماریها از جمله تهدیدهای جدی منابع طبیعی عنوان کرد و بر ضرورت استفاده از ظرفیت مردم، تشکلهای زیستمحیطی و نیروهای محلی برای حفاظت از این عرصهها تأکید کرد.
بهگفته او این جنگلها بخشی از یک نظام بههمپیوسته طبیعی هستند که آب، خاک، پوشش گیاهی و زندگی جوامع محلی را به یکدیگر متصل میکنند.
لرستان بخشی مهم از زاگرس را در خود جای داده است؛ پهنهای که در 11 استان کشور امتداد دارد و حدود 6 میلیون هکتار وسعت دارد. حدود یکپنجم این پهنه در لرستان قرار گرفته و همین موضوع، موقعیت این استان را در حفاظت از زاگرس پررنگتر کرده است.
اهمیت زاگرس البته فقط به وسعت جنگلهای آن محدود نمیشود. طبق آمارهای مطرحشده از سوی رئیس سازمان جهاد کشاورزی لرستان، حدود 40 درصد آب شیرین کشور از این منطقه تأمین میشود و بخش قابلتوجهی از زندگی عشایر نیز به منابع طبیعی زاگرس وابسته است.
صیادی با تأکید بر محدود بودن تعداد نیروهای موجود در حوزه حفاظت از منابع طبیعی، مشارکت مردم و تشکلهای زیستمحیطی را ضروری دانست.
بهگفته او، حفاظت از عرصههای گسترده طبیعی با اتکا به نیروهای دولتی بهتنهایی امکانپذیر نیست و مردم، جنگلبانان، تشکلها و دستگاههای مسئول باید در کنار یکدیگر قرار گیرند.
این نگاه، در واقع تغییر نقش مردم از تماشاگر حادثه به بخشی از زنجیره حفاظت است. در بسیاری از مناطق روستایی و عشایری، نخستین کسانی که میتوانند نشانههای آتش را ببینند، همان ساکنان محلی هستند.
از سوی دیگر، آتشسوزی در زاگرس فقط یک مسئله زیستمحیطی نیست. جنگل و مرتع بخشی از منابع پایه تولید محسوب میشوند و آسیب دیدن آنها میتواند بر آب، خاک، کشاورزی و زندگی جوامع وابسته به طبیعت اثر بگذارد.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی لرستان نیز بر همین پیوستگی تأکید دارد و معتقد است تولید پایدار زمانی امکانپذیر است که منابع پایه از جمله آب، خاک، جنگل و مرتع حفظ شوند.
انتهای پیام/ 644/.