به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، این توصیفی است که روزنامه هاآرتص در شماره امروز یکشنبه خود منتشر و اعلام کرد که در سایه تقویت جایگاه شماری از اعضای کنیست(پارلمان)، شخصیتهای عالی رتبه لیکود به انتخابات داخلی خود به عنوان نوعی همه پرسی در رابطه با روند حزب اشاره و نگران چهره این حزب فردای رفتن نتانیاهو هستند.
در ادامه این گزارش آمده است: حزب لیکود فردا (دوشنبه) انتخابات مقدماتی خود را برای انتخاب نامزدهای عضویت در کنست برگزار میکند.
بسیاری در این حزب بر این باورند که این انتخابات مقدماتی مهمترین رقابت در سالهای اخیر به شمار میرود.
این شرایط زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که احتمال خروج حدود نیمی از نمایندگان فعلی از کنست بعدی به شدت افزایش یافته است.
مقامات ارشد حزب لیکود و همچنین نزدیکان بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر، بر این باورند که این انتخابات بیش از هر چیز، یک همه پرسی بر سر مسیر آینده این حزب در سالهای پیش رو خواهد بود ـ خواه نتانیاهو هدایت آن را بر عهده داشته باشد یا خیر ـ و مشخص خواهد کرد که آیا حزب به سمت افراط گرایی حرکت میکند یا اعتدال در دستورکار خود قرار خواهد داد.
یک منبع در لیکود میگوید: «این انتخابات مقدماتی یک آزمون واقعی برای لیکود است. پس از آن کاملاً متوجه خواهیم شد که جنبش به کدام سمت میرود و آیا جنبشِ نتانیاهو خواهد بود یا جنبش هواداران حزب».
آغاز این انتخابات مقدماتی میتوانست پایان آن نیز باشد. طی هفتههای گذشته، نتانیاهو، رهبر حزب لیکود، تمام تلاش خود را به کار بست تا انتخابات مقدماتی را لغو و فهرست نامزدها را شخصاً تنظیم کند. هدف واضح بود: کنار زدن چهرههای غیر دلخواهش بود.
در جلسات غیرعلنی، مقامات ارشد حزب لیکود از «جریان نتانیاهو به رهبری تالی گوتلیب» سخن میگویند. در کنار او، افرادی چون داوید امسالم، شلومو کرعی، موشه سعاده، نسیم واتوری و دیگران جای میگیرند که در سالهای اخیر در لیکود برجسته شدهاند.
پارادوکس ماجرا اینجاست فردی که اکنون در برابر «جریان نتانیاهو» ایستاده، کسی جز برنامههای نتانیاهو نیست. نزدیکان نتانیاهو اذعان دارند که او خود طی سالها این گروه را پرورش داده است؛ زیرا در نبردش علیه ساختارهای قضایی و امنیتی، به نمایندگانی نیاز داشت که آماده حمله شدید به این دو دستگاه و فرماندهان آنها باشند و آنها نیز دقیقاً همین کار را کردند. اکنون او به دنبال انتقام از آنهاست. با این حال، پس از ناکامی نتانیاهو در لغو انتخابات مقدماتی، این او نیست که سرنوشت نمایندگان را تعیین میکند، بلکه سرنوشت آنها به دست حدود 150 هزار عضو حزب رقم خواهد خورد.
نظرسنجی شبکه 12 انجام و دو روز پیش منتشر شد، نشان میدهد که تالی گوتلیب از بیشترین میزان حمایت در میان رایدهندگان حزب لیکود برخوردار است. پیشبینی نتایج انتخابات داخلی بهمراتب دشوارتر از انتخابات کنست است؛ مسئلهای که بخشی از آن به کوچک بودن حجم نمونه و محدود بودن آن به کسانی مربوط میشود که قصد خود را برای رای دادن به لیکود اعلام کردهاند. با این حال، با توجه به این نتیجه واضح، این نظرسنجی میتواند نشاندهنده مسیری باشد که حزب در حال طی کردن آن است.
به نوشته این رسانه، علامتهای سوال متعددی درباره انتخابات مقدماتی همان چیزی است که وزرایی چون یسرائیل کاتس(وزیر جنگ) و حاییم کاتس را واداشت تا به جای رقابت در انتخابات مقدماتی، برای تضمین جایگاه خود در فهرست تلاش کنند. یک منبع آگاه نزدیک به یکی از آنها گفت: «ما هرگز شاهد چنین انتخابات مقدماتی نبودهایم.» به این موارد باید معاملهها و ائتلافهای سیاسی داخلی را نیز افزود که جزیی جداییناپذیر از هر کمپین درونحزبی است.
مسئولان ارشد حزب لیکود تصویری نگرانکننده از دیدگاه خود ترسیم میکنند. آنها بر این باورند که نتانیاهو رأیدهندگان را به خود جذب میکند و تا زمانی که در رأس حزب قرار دارد، هویت پیروان او و خطی که دنبال میکنند اهمیتی ندارد. این مقامات بیم آن دارند که پس از دوران نتانیاهو، لیکود به یک حزب حاشیهای تبدیل شود. یک وزیر برجسته در گفتگوهای غیرعلنی پیش از انتخابات مقدماتی گفت: «لیکود بیش از پیش بر شخص نتانیاهو متمرکز میشود و این موضوع برای ما نویدبخش نیست».
در همین راستا پایگاه خبری نیوز وان هم در یادداشتی اعلام کرد شرایط به هم ریخت حاکم بر انتخابات لیکود ما را به یاد شرایطی میاندازد که اسرائیل این روزها با آن دست به گریبان است.
در این یادداشت آمده است: هر دو پیامد اقدامات و تقصیرهای یک نفر است: بنیامین نتانیاهو. در اسرائیل ، ما در حال جنگ یا رقابت در 10 جبهه مختلف هستیم. بیبی رئیس کابینهای است که دست راست و چپ آن در حال نزاع با یکدیگرند و هر دو به ساختار اسرائیل آسیب میزنند. ارتش تا آخرین نیروهای کادر و احتیاط خود دچار فرسایش شده است، و در عین حال، بیبی و حامیانش تلاش میکنند قانونی را برای معافیت حریدیها از خدمت نظامی تصویب کنند که در مرحله نخست، مانع بازداشت یا زندانی شدن فراریان از خدمت میشود.
ارتش با کمبود نیروی رزمی روبرو است، اما اسموتریچ و بنگویر پولهای بیشتری را به یهودا و سامره (شهرک سازی در کرانه باختری) تزریق میکنند تا از شهرک نشینان آشوبگر که مزاحم اعراب محلی میشوند پشتیبانی کنند و در عین کمبود نیروی انسانی، خواستار استقرار ارتش و پلیس برای حفظ نظم هستند.
اینها نظامیانی هستند که در مرزها کمبودشان احساس میشود. شورشهای شهرک نشینان تمامی شهرکهای یهودا و سامره را تهدید میکند، اما نتانیاهو و کابینهاش آن را نادیده میگیرند؛ تا جایی که آمریکا وارد عمل شده و سفیر آن در تل آویو، این اغتشاشات را به شدت محکوم میکند.
وزیر جنگ، پلیس را از اقدام جدی علیه سرکردههای آشوبگران منع میکند. اسرائیل دچار بیماری خودایمنی شده است ـ بیماریای که در آن بدن به خودش حمله میکند. روابط ما با آمریکا، بزرگترین (و تقریباً تنها) دوستمان، متشنج است؛ اگرچه نتانیاهو، ترامپ را وادار کرد تا با اکراه و تردید آشکار او را بپذیرد. انبارهای وزارت جنگ از انواع موشکهای رهگیر خالی شده و این وزارتخانه خواستار بودجه است، اما در عین حال، بودجههای بیشتری به حریدیها اختصاص مییابد.
مشخص شده که آمریکا نیز با کمبود مهمات روبرو است و در شرایط فعلی، اگر به کمک فوری آنها نیاز داشته باشیم، ممکن است آن را دریافت نکنیم؛ نه تنها به دلیل اقدامات ما در کرانه باختری و بیاحترامی آشکار به اسرائیل و نتانیاهو در آمریکا، بلکه به این دلیل ساده که انبارهای آنها هم خالی است (و برخی مدعی هستند این دلیل اصلی تهدیدهای توخالی و تکراری ترامپ برای حمله به ایران هم همین دست خالی آمریکا است).
حال به انتخابات مقدماتی لیکود بازگردیم. شکی نیست که رویکرد نتانیاهو در مطالبه سهمیههای اختصاصی در فهرست حزب برای کنست، غیرمنطقی است. کل این کابینه، با نمایندگان بینوا در کنست و وزرایش که «پدران شر» خوانده میشوند، نیازمند تغییر اساسی است. اما آیا نتانیاهو فرد مناسبی برای بستن این فهرست است؟ اتفاق عجیبی در این حزب رخ میدهد؛ در حالی که اکنون به ساختاری برای خدمت به خانواده نتانیاهو تبدیل شده است.
انتهای پیام/