به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، اورژانس بیمارستان جایی است که در آن زمان معنای دیگری پیدا میکند؛ گاهی چند دقیقه تأخیر میتواند سرنوشت یک بیمار را تغییر دهد و در عین حال، پزشکی که مسئولیت نجات جان بیماران را بر عهده دارد، باید میان انبوهی از مراجعان بدحال و بیمارانی که امکان انتظار دارند، اولویتبندی کند. افزایش مراجعات، کمبود برخی نیروهای پشتیبان، فرسودگی شغلی، خشونت علیه کادر درمان و انتظار برای دریافت خدمات فوری از جمله چالشهایی است که امروز اورژانسهای بیمارستانی با آن مواجهاند.
رسول سلیمی، متخصص طب اورژانس، طبیب بیمارستان بعثت همدان و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان در گفتوگوی تفصیلی با خبرنگار تسنیم از مهمترین چالشهای پزشکان اورژانس، افزایش مراجعات، ضرورت فرهنگسازی درباره تریاژ، خطر فرسودگی شغلی و افزایش خشونت علیه کادر درمان سخن گفت و معتقد است اجرای صحیح پزشک خانواده و نظام ارجاع میتواند بخش مهمی از بار مراجعات غیرضروری به اورژانسها را کاهش دهد.
از پزشکی عمومی تا انتخاب تخصص طب اورژانس
تسنیم: ابتدا درباره سابقه فعالیت خودتان بفرمایید. چه شد که طب اورژانس را برای ادامه مسیر حرفهای انتخاب کردید؟
سلیمی: دوره پزشکی عمومی را از سال 1376 آغاز کردم و در سال 1384 فارغالتحصیل شدم. پس از آن دو سال خدمت سربازی و حدود یک سال فعالیت به عنوان پزشک عمومی را پشت سر گذاشتم و در سال 1387 وارد دوره تخصصی دستیاری طب اورژانس در دانشگاه علوم پزشکی تبریز شدم و سال 1390 در رشته تخصصی طب اورژانس فارغالتحصیل شدم. از سال 1390 تاکنون نیز به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان در گروه طب اورژانس فعالیت دارم و محل خدمت من بیمارستان بعثت همدان است.
در زمان انتخاب رشته تخصصی، امکان انتخاب رشتههای دیگر را هم داشتم، اما واقعاً به طب اورژانس علاقه داشتم و از انتخاب این رشته هیچگاه پشیمان نشدهام. کار در اورژانس به یک نیروی پولادین، اراده قوی و علاقه واقعی به مردم و خدمت نیاز دارد. کسی که وارد این حوزه میشود باید عاشق کارش باشد، چون شرایط کاری اورژانس ساده نیست و فشار جسمی و روحی زیادی به پزشک وارد میشود.
«ازدحام بیماران»؛ مهمترین چالش یک پزشک اورژانس
تسنیم: اگر بخواهید مهمترین چالش یک پزشک اورژانس را در طول یک شیفت کاری بیان کنید، به چه موضوعی اشاره میکنید؟
سلیمی: یکی از مهمترین چالشها، ازدحام بیماران مراجعهکننده به اورژانس است. بخشی از این افراد واقعاً شرایط اورژانسی ندارند، اما انتظار دارند در کوتاهترین زمان ممکن و خارج از روال معمول ویزیت شوند. در حالی که بیماران در اورژانس بر اساس شدت بیماری و وضعیت بالینی تریاژ میشوند و اولویت رسیدگی با بیماران بدحال است.
برای مثال، بیماری که علائم یک سرماخوردگی ساده دارد ممکن است بر اساس دستورالعملهای پزشکی امکان انتظار داشته باشد، اما در همان زمان بیماری با سکته قلبی، مغزی، تروما یا اختلال سطح هوشیاری وارد اورژانس شود که هر دقیقه برای او اهمیت دارد. بنابراین عدم همکاری برخی مراجعان و انتظار برای ویزیت فوری، در شرایطی که بیمار دیگری نیازمند رسیدگی سریع است، فشار زیادی بر پزشک اورژانس وارد میکند.
از سوی دیگر، دسترسی نداشتن در برخی مواقع به متخصصان آنکال یا نبود برخی تخصصهای مورد نیاز در بعضی بیمارستانها نیز از چالشهای مهم است و بار مسئولیتی پزشک اورژانس را سنگینتر میکند.
افزایش مراجعات؛ چرا اورژانسها شلوغتر شدهاند؟
تسنیم: در سالهای اخیر حجم مراجعات به اورژانسها افزایش پیدا کرده است. علت را چه میدانید؟
سلیمی: افزایش مراجعات به اورژانس موضوعی است که در بسیاری از کشورها نیز دیده میشود و به طور کلی در منابع علمی، افزایش سالانه مراجعات اورژانس مطرح شده است. در کشور ما نیز از این روند مستثنا نیستیم و دانشگاه علوم پزشکی همدان هم این افزایش مراجعات را تجربه میکند.
یکی از دلایل میتواند تفاوت تعرفههای بخش خصوصی و دولتی باشد و از سوی دیگر، در سطح شهر همدان تعداد کلینیکها و مراکز سرپایی که بتوانند بخشی از بیماران را مدیریت کنند، کافی نیست. بیمارانی که دچار سرماخوردگی، بیماریهای خفیف یا مشکلاتی هستند که میتواند توسط پزشک عمومی در خارج از سیستم بیمارستانی مدیریت شود، گاهی مستقیماً به اورژانس مراجعه میکنند و همین مسئله باعث افزایش بار کاری اورژانس میشود.
در واقع وقتی بیمار برای دریافت خدمات سرپایی مسیر مشخص و مناسبی نداشته باشد، طبیعی است که اورژانس را به عنوان در دسترسترین محل انتخاب کند.
«تریاژ»؛ چرا بیمار سرپایی نباید از بیمار بدحال جلو بزند؟
تسنیم: شلوغی اورژانس تا چه اندازه میتواند کیفیت خدماترسانی به بیماران بدحال را تحت تأثیر قرار دهد؟
سلیمی: قطعاً شلوغی اورژانس بر کیفیت و سرعت ارائه خدمات تأثیرگذار است. بیماران بر اساس شدت وخامت حالشان طبقهبندی یا تریاژ میشوند و اولویت با بیمارانی است که وضعیت خطرناکتری دارند.
مشکل زمانی ایجاد میشود که اورژانس تکپزشکه باشد و یک پزشک مجبور باشد همزمان بیماران بدحال و بیماران سرپایی را مدیریت کند. در چنین شرایطی، بیماری که توانایی انتظار دارد، ممکن است با اصرار برای ویزیت سریعتر، فشار بیشتری بر سیستم وارد کند؛ در حالی که بیمار دیگری نیازمند توجه فوری است.
اگر امکان داشته باشد، بهتر است در اورژانسهای شلوغ یک پزشک برای بیماران بدحال و یک پزشک برای بیماران سرپایی اختصاص داده شود. البته در همه مراکز و همه شیفتها چنین امکانی وجود ندارد و گاهی از توان سیستم خارج است، اما فرهنگسازی در این زمینه بسیار مهم است. مردم باید بدانند که در اورژانس، اولویت با شدت بیماری است، نه با زمان ورود یا میزان اصرار همراهان.
چه علائمی را باید جدی بگیریم؟
تسنیم: مردم در چه شرایطی نباید مراجعه به اورژانس را به تأخیر بیندازند؟
سلیمی: موارد متعددی وجود دارد، اما به طور کلی هرگونه تغییر ناگهانی در وضعیت فرد باید جدی گرفته شود. در مورد درد قفسه سینه، اگر درد ماهیت فشارنده یا سنگینی داشته باشد، با تعریق سرد همراه شود یا به فک، پشت یا اندامها انتشار پیدا کند، بهویژه اگر فرد سابقه دیابت یا فشار خون داشته باشد، باید هرچه سریعتر به اورژانس مراجعه کند.
دردهای شکمی نیز نباید صرفاً به عنوان دردهای مزمن تلقی شوند. اگر درد به صورت ناگهانی ایجاد شود، سیر افزایشی داشته باشد یا با علائم جدیدی همراه شود، نیاز به ارزیابی فوری دارد. همچنین در افراد سالمند و کودکان که در دو سر طیف سنی قرار دارند، هرگونه تغییر در رفتار، سطح هوشیاری یا وضعیت عمومی میتواند یک زنگ خطر باشد.
اختلال ناگهانی در تکلم، کاهش قدرت عضلانی، تغییر حالت صورت، اختلال سطح هوشیاری، درد ناگهانی قفسه سینه یا سردرد ناگهانی و شدید از جمله علائمی هستند که نباید در مواجهه با آنها تأخیر کرد. در صورت تردید نیز تماس با اورژانس پیشبیمارستانی میتواند راهنمای خوبی برای بیمار و همراهان باشد.
«زمان طلایی» در سکته قلبی و مغزی
تسنیم: در حوادث قلبی و مغزی، زمان مراجعه بیمار چقدر اهمیت دارد؟
سلیمی: در حوادث قلبی و مغزی، زمان اهمیت بسیار زیادی دارد. در سکتههای مغزی، چهار ساعت نخست اهمیت ویژهای دارد و در مورد سکتههای قلبی نیز هرچه بیمار زودتر مراجعه کند، امکان مداخله مؤثرتر بیشتر است.
امروز با پیشرفت علم، برای بسیاری از سکتههای قلبی روشهای مداخلهای وجود دارد و اگر بیمار در یک تا دو ساعت نخست مراجعه کند و سکته قلبی تشخیص داده شود، امکان هماهنگی و انتقال سریع برای انجام اقدامات مداخلهای از جمله استنتگذاری وجود دارد.
در سکته مغزی نیز اگر بیمار با اختلال تکلم، ضعف عضلانی یا تغییرات صورت مراجعه کند و در زمان مناسب به بیمارستان برسد، متخصصان میتوانند با استفاده از داروهای اختصاصی یا روشهای مداخلهای، شانس بسیار بیشتری برای حفظ کیفیت زندگی بیمار ایجاد کنند.
خوددرمانی دیگر جایگاهی در پزشکی ندارد
تسنیم: درباره خوددرمانی و مصرف خودسرانه دارو چه هشداری به مردم دارید؟
سلیمی: خوددرمانی در پزشکی امروز جایگاه قابل قبولی ندارد و ما به مردم توصیه نمیکنیم که خودسرانه دارو مصرف کنند. حتی پزشکان نیز اگر با مشکلی خارج از حوزه تخصصی خود مواجه شوند، معمولاً با همکاران متخصص مشورت میکنند.
مراجعه دیرهنگام یا مراجعه نامناسب در بسیاری از موارد میتواند باعث آسیبهای جدی و تأثیرگذار بر وضعیت جسمانی بیمار شود. بنابراین مردم باید توصیههای پزشکی را جدی بگیرند و به جای آزمون و خطا یا مصرف دارو بر اساس تجربه اطرافیان، از پزشک یا نظام سلامت کمک بگیرند.
بیمارستان بعثت؛ مقصد بخش مهمی از حوادث ترافیکی همدان
تسنیم: در بیمارستان بعثت بیشتر با چه نوع بیمارانی مواجه هستید؟
سلیمی: نوع بیماران به مرکزی که پزشک اورژانس در آن فعالیت میکند بستگی دارد. بیمارستانها غالباً به شکل جنرال فعالیت میکنند، اما برخی مراکز تکتخصصی هستند؛ برای مثال بیمارستان فاطمیه در حوزه زنان فعالیت دارد و بیمارستان قلب فرشچیان نیز بیشتر بیماران قلبی را پوشش میدهد.
در بیمارستان بعثت ترکیبی از انواع بیماران مراجعه میکنند و به دلیل امکانات و تنوع خدمات، حوادث ترافیکی سهم مهمی از مراجعات را تشکیل میدهد، چرا که برخی خدمات مورد نیاز این بیماران در سایر مراکز قابل ارائه نیست. علاوه بر حوادث ترافیکی، بیماران سکتههای مغزی، مسمومیتها، بیماران داخلی و جراحی، موارد گوش، حلق و بینی و آسیبهای فک و صورت نیز در اورژانس بعثت مورد ارزیابی قرار میگیرند و سایر متخصصان نیز در کنار گروه طب اورژانس به بیماران خدمات ارائه میکنند.
تسنیم: یک پزشک اورژانس در یک شیفت با چه تعداد بیمار مواجه است؟ آیا استاندارد مشخصی وجود دارد؟
سلیمی: واقعاً نمیتوان تعداد مشخصی برای بیماران یک شیفت تعیین کرد. اورژانس مانند یک هندوانه دربسته است؛ ممکن است در یک ساعت تعداد بیماران کم باشد و ناگهان با حجم زیادی از مراجعهکنندگان مواجه شوید. استانداردهایی برای تعداد بیماران وجود دارد، اما شرایط اورژانس به گونهای نیست که بتوان همیشه تعداد مراجعهکنندگان را از قبل پیشبینی کرد.
ما در اورژانس هستیم تا کار مردم را انجام دهیم و نمیتوانیم بیماری را دست رد به سینه بزنیم، اما وقتی فشار کار بسیار زیاد میشود، طبیعتاً بر جسم و روح پزشک تأثیر میگذارد. با این حال، تا جایی که من همکاران پزشک اورژانس را میشناسم، با تمام وجود تلاش میکنند و آنچه در توان دارند برای ارائه خدمات به بیماران به کار میگیرند.
فرسودگی شغلی؛ نزدیکتر از همیشه به پزشکان اورژانس
تسنیم: درباره فرسودگی شغلی پزشکان اورژانس صحبتهای زیادی مطرح میشود. وضعیت را چگونه ارزیابی میکنید؟
سلیمی: فرسودگی شغلی یا «برناوت» در برخی رشتههای پزشکی نمود بیشتری دارد و طب اورژانس یکی از رشتههایی است که پزشکان آن در معرض این مسئله قرار دارند. فشار کاری بالا، تعداد زیاد مراجعان، شیفتهای متعدد، نبود فرصت کافی برای ریکاوری جسمی و روحی و تناسب نداشتن دریافتی با حجم مسئولیتها، همه میتوانند فرسودگی شغلی را تشدید کنند.
طب اورژانس رشتهای کاملاً فرسایشی و فیزیکی است و از سوی دیگر، بسیاری از پزشکان تمایل چندانی به فعالیت در اورژانس ندارند. دریافتیهای ناکافی، پرداختهای با تأخیر و حجم بالای مراجعات باعث شده ورود دانشآموختگان جدید به این رشته نسبت به گذشته کمتر شود. اگر این روند ادامه پیدا کند، در آینده تأمین نیروی متخصص طب اورژانس برای مراکز درمانی میتواند به یک چالش جدی تبدیل شود.
افزایش خشونت علیه کادر درمان؛ امنیت پزشک شرط ارائه خدمت است
تسنیم: یکی دیگر از مشکلاتی که بارها از سوی کادر درمان مطرح شده، خشونت کلامی و فیزیکی است. این مسئله در اورژانسها چقدر جدی است؟
سلیمی: متأسفانه خشونت کلامی و فیزیکی علیه کادر درمان افزایش پیدا کرده است. گاهی برخی مراجعان با یک پیشذهنیت منفی وارد اورژانس میشوند و حتی قبل از اینکه فرآیند درمان آغاز شود، شروع به پرخاشگری و تهدید میکنند.
این مسئله مستقیماً بر عملکرد کادر درمان اثر منفی دارد. وقتی پزشک یا پرستار نگران امنیت جانی خود باشد، طبیعی است که شرایط کار کردن دشوارتر شود. موارد متعددی در حوزه اورژانس بیمارستانی و حتی پیشبیمارستانی داشتهایم و انتظار داریم مسئولان مربوطه، بهویژه نهادهای انتظامی و امنیتی، جدیتر به موضوع حفاظت فیزیکی از کادر درمان ورود کنند.
البته در مقابل این موارد، بسیاری از همشهریان نیز با آرامش و متانت با کادر درمان همکاری میکنند و همین رفتارها موجب دلگرمی پزشکان و پرستاران است، اما نمیتوان روند افزایشی خشونت را نادیده گرفت.
پزشک اورژانس قرار نیست در چند دقیقه «همه مشکلات» را حل کند
تسنیم: یکی از گلایههای همراهان بیماران این است که پزشک اورژانس باید در کوتاهترین زمان ممکن تمام مشکلات بیمار را برطرف کند. این انتظار تا چه اندازه منطقی است؟
سلیمی: تشخیص و درمان در پزشکی همیشه دو دوتا چهارتا نیست. بعضی بیماریها تظاهرات متفاوتی دارند و پزشک برای رسیدن به تشخیص قطعی ممکن است نیاز به بررسیهای مختلف، آزمایش، تصویربرداری یا مشورت با متخصص داشته باشد.
اولویت پزشک اورژانس در وهله نخست حفظ جان بیمار است؛ یعنی باید راه هوایی، وضعیت تنفسی و گردش خون را ارزیابی و در صورت نیاز پایدار کند و بیمار را از شرایط وخیم خارج کند. پس از آن میتوان سراغ تشخیصهای افتراقی و بررسی علت اصلی بیماری رفت.
انتظار برای اینکه در چند دقیقه همه مشکلات بیمار مشخص و برطرف شود، انتظاری غیرواقعی است و حتی اضطراب و استرس زیادی برای کادر درمان ایجاد میکند. این استرس ممکن است تمرکز پزشک را کاهش دهد. بنابراین همراهان باید اجازه دهند پزشک بر اساس شرایط بالینی بیمار تصمیم بگیرد و در صورت نیاز با متخصص مربوطه مشورت کند.
پزشک اورژانس؛ «دریایی از دانش» برای تشخیص موارد خطرناک
تسنیم: به نظر شما مهمترین سوءبرداشت مردم از وظایف پزشک اورژانس چیست؟
سلیمی: گاهی مردم تصور میکنند پزشک اورژانس باید متخصص همه رشتهها باشد و هر مشکلی را به تنهایی حل کند. در حالی که پزشک اورژانس باید دانش گستردهای در حوزههای مختلف پزشکی داشته باشد تا بتواند شرایط اورژانسی را از موارد غیراورژانسی تفکیک کند و در مواقع ضروری جان بیمار را نجات دهد.
در واقع پزشک اورژانس باید یک دریای گسترده از دانش داشته باشد و بتواند در مدت کوتاهی تشخیص دهد کدام بیمار در معرض خطر است و چه اقدامی باید در اولویت قرار گیرد. ورود رشته تخصصی طب اورژانس تا حد زیادی مشکلاتی را که پیش از آن در برخی اورژانسها وجود داشت، کاهش داده است.
تسنیم: با وجود اهمیت این رشته، چرا به گفته شما استقبال از تخصص طب اورژانس کاهش یافته است؟
سلیمی: یکی از دلایل، سختیهای ذاتی این رشته است. طب اورژانس از نظر فیزیکی و روحی فرسایشی است و پزشک باید شیفتهای متعدد و فشار کاری زیادی را تحمل کند. از سوی دیگر، درآمد این رشته عمدتاً به سیستم دولتی وابسته است و پرداختها نیز گاهی با تأخیر انجام میشود و تناسب لازم میان دریافتی و حجم مسئولیت وجود ندارد.
در استان همدان نیز در حال حاضر تنها دو بیمارستان از متخصص طب اورژانس برخوردار هستند. امیدواریم در سطح کلان تدابیری اندیشیده شود تا شرایط برای ورود پزشکان جوان به این رشته جذابتر شود؛ چراکه طب اورژانس یک رشته کلیدی و حیاتی برای نجات جان انسانهاست و حضور متخصصان این رشته در اورژانسها میتواند کیفیت خدمات، بهویژه برای بیماران بدحال، را افزایش دهد.
تسنیم: وضعیت نیروی انسانی اورژانسهای همدان را چگونه ارزیابی میکنید؟
سلیمی: تعداد پزشکان و پرستاران در استان همدان در مجموع در وضعیت نسبتاً معقولی قرار دارد، اما در برخی بخشها از جمله نیروهای خدماتی و کمکپرستاری با مضیقه مواجه هستیم. این کمبود شاید در نگاه اول کمتر دیده شود، اما در عمل تأثیر زیادی بر عملکرد اورژانس دارد.
برخی اورژانسها نیز ممکن است با کمبود پزشک مواجه باشند. از طرف دیگر، بسیاری از پزشکان جوان به عنوان پزشک خانواده در مراکز بهداشتی و درمانی شهری و روستایی مشغول فعالیت هستند و با توجه به سختیهای کار در اورژانس، همه پزشکان تمایل ندارند این حوزه را انتخاب کنند. بنابراین تأمین نیروی انسانی مناسب نیازمند برنامهریزی مدیریتی و سیاستگذاری در سطح کلان است.
پزشک خانواده میتواند بار اورژانس را سبک کند
تسنیم: اجرای پزشک خانواده و نظام ارجاع تا چه اندازه میتواند به حل مشکل ازدحام اورژانسها کمک کند؟
سلیمی: اگر پزشک خانواده و نظام ارجاع واقعاً به شکل صحیح، عملیاتی و مستمر اجرا شود، میتواند تأثیر قابل توجهی در کاهش مراجعات غیرضروری به اورژانس داشته باشد. بیمارانی که مشکلشان توسط پزشک خانواده قابل مدیریت است، نباید مستقیماً برای هر بیماری ساده به اورژانس مراجعه کنند.
در کشورهای مختلف نیز نظام ارجاع یکی از ابزارهای مدیریت صحیح منابع درمانی است. امیدواریم این طرح با برنامهریزی دقیق و اجرای درست پیش برود و به شکلی نباشد که به دلیل ضعف در اجرا با شکست مواجه شود. اگر پزشک خانواده و نظام ارجاع درست اجرا شود، هم بیمار خدمات مناسبتری دریافت میکند و هم اورژانس فرصت بیشتری برای رسیدگی به بیماران بدحال خواهد داشت.
اورژانسهای همدان؛ خدمات قابل قبول اما هنوز کافی نیست
تسنیم: نقاط قوت و ضعف اورژانسهای همدان را چه میدانید؟
سلیمی: یکی از نقاط قوت، دسترسی مناسب مردم به بیمارستانهای سطح شهر همدان است. از سوی دیگر، در بسیاری از اورژانسها پزشکان باتجربه و نیروهای پرستاری متخصص و توانمند حضور دارند و در مجموع، خدماتی که در اورژانسهای شهر همدان ارائه میشود، به عنوان کسی که شرایط پزشکی چند استان دیگر را نیز از نزدیک دیدهام، قابل قبول است؛ هرچند قطعاً کافی و صددرصد ایدهآل نیست و نقاط ضعفی وجود دارد که باید برطرف شود.
یکی از نقاط ضعف، کمبود نیروهای تخصصی یا نیروهای کمکی در برخی اورژانسهاست. بیمارستان بعثت با توجه به تنوع کیسها و حجم مراجعات، شاید یکی از پرترافیکترین اورژانسهای شهر باشد، اما این به معنای نادیده گرفتن خدمات سایر بیمارستانها نیست و همکاران ما در مراکز دیگر نیز خدمات ارزشمندی به بیماران ارائه میکنند.
اورژانس پیشبیمارستانی؛ بال دوم اورژانس بیمارستانی
تسنیم: نقش اورژانس پیشبیمارستانی را در نجات جان بیماران چگونه ارزیابی میکنید؟
سلیمی: اورژانس پیشبیمارستانی در واقع بال اورژانسهای بیمارستانی است. همکاران ما در این بخش پس از دریافت تماس و انجام غربالگری اولیه، در محل حاضر میشوند و بیمار را ارزیابی میکنند و در صورت نیاز، انتقال سریع او به بیمارستان را انجام میدهند.
اگر همکاران اورژانس پیشبیمارستانی بتوانند شرایط خطرناک بیمار را در همان ابتدا تشخیص دهند و انتقال سریع انجام شود، ما نیز در اورژانس بیمارستان میتوانیم بلافاصله فرآیند ارزیابی و درمان را آغاز کنیم. نقش این نیروها در نجات جان افراد بسیار مهم است و همکاری میان اورژانس پیشبیمارستانی و بیمارستانی میتواند نتیجه درمان را به شکل محسوسی بهبود دهد.
اگر اختیار داشتم، سه تغییر در اورژانس ایجاد میکردم
تسنیم: اگر اختیار داشتید سه تغییر اساسی برای بهبود شرایط اورژانسهای کشور و استان همدان ایجاد کنید، چه اقداماتی انجام میدادید؟
سلیمی: نخستین اقدام من فرهنگسازی درباره الگوی مراجعه به اورژانس و اولویتبندی بیماران بود. باید مردم بدانند که اولویت در اورژانس با بیمار بدحال است. این موضوع باید به شکل مستمر از طریق رسانه ملی، رسانههای اجتماعی و سایر ابزارهای اطلاعرسانی برای مردم توضیح داده شود.
دومین اقدام، اجرای صحیح و واقعی پزشک خانواده و نظام ارجاع است. اگر این نظام درست اجرا شود، بخشی از مراجعات غیرضروری کاهش پیدا میکند و اورژانس میتواند تمرکز بیشتری بر بیماران نیازمند خدمات فوری داشته باشد.
سومین اقدام نیز تقویت نیروهای کمکپرستاری و خدماتی در اورژانسهاست. در برخی بیمارستانها این نیروها به اندازه کافی وجود ندارند و در نتیجه بخشی از خدماتی که باید توسط نیروهای پشتیبان انجام شود، بر عهده همراهان یا حتی خود بیماران قرار میگیرد. ما انتظار داریم وقتی فردی وارد بیمارستان میشود، تا حد امکان تمامقد در کنار او باشیم و خدمات مورد نیازش را ارائه کنیم.
اگر این سه موضوع یعنی اصلاح فرهنگ مراجعه، اجرای صحیح پزشک خانواده و نظام ارجاع و تقویت نیروهای کمکپرستاری و خدماتی دنبال شود، مطمئنم شرایط اورژانسها تفاوت محسوسی خواهد کرد.
ماندگارترین خاطره؛ رضایت بیماری که با حال خوب از اورژانس خارج میشود
تسنیم: با وجود تمام سختیهایی که از آن گفتید، چه چیزی باعث شده همچنان به کار در اورژانس علاقه داشته باشید؟
سلیمی: کار کردن در اورژانس همیشه سخت است و نیاز به اراده قوی و علاقه واقعی دارد. همانطور که گفتم، من شخصاً از انتخاب طب اورژانس پشیمان نیستم و این رشته را از جان و دل دوست دارم.
ماندگارترین چیزی که در این سالها با آن مواجه شدهام، احساس خوشایندی است که وقتی بیمار یا همراه او از خدمات ارائهشده رضایت دارد، به پزشک منتقل میشود. اینکه بیماری با شرایط سخت وارد اورژانس شود و بتوانیم به او کمک کنیم و در نهایت با حال بهتر و خاطرهای خوب از بیمارستان خارج شود، برای من و بسیاری از همکارانم حس بسیار ارزشمندی ایجاد میکند.
ما در اورژانس برای خدمت به مردم هستیم. شاید فشار کار، خستگی، کمبود نیرو و بسیاری از مشکلات را تحمل کنیم، اما وقتی نتیجه کارمان نجات جان یک انسان
یا ایجاد آرامش برای یک خانواده باشد، همین موضوع بزرگترین انگیزه برای ادامه این مسیر است.
مصاحبه از: فائزه محمدی
انتهای پیام/