به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، مجله آمریکایی فورچون در مقالهای روز یکشنبه با اشاره به برخی شواهد نوشته که دنیا تهدیدهای اقتصادی ایالات متحده آمریکا علیه ایران را جدی نگرفته است.
این نشریه اظهارات تند و تیز اسکات بسنت وزیر خزانهداری آمریکا برای «یورش اقتصادی به ایران» را تلاشی تازه برای پایان دادن به جنگ نظامی توصیف کرد اما نوشت تا کنون کشورهایی که با تهران روابط اقتصادی دارند عملاً این تهدید را نادیدهاند و تحلیلگران نیز اقدامات آمریکا را بسیار کماثرتر از آنچه وعده داده شده بود ارزیابی کردند.
چین که 90 درصد نفت ایران را خریداری میکند، بهجای عقبنشینی در برابر واشنگتن، هشداری صریح و سرسختانه به آمریکا داد. شعبههای بانکهای ایرانی در دبی نیز همچنان باز بودند.
پروازهای تجاری میان ایران و ترکیه و همچنین میان ایران و امارات متحده عربی نیز ادامه داشت؛ پروازها به مقصد تایلند و جمهوری آذربایجان و همچنین چندین مقصد در روسیه و چین نیز بدون اختلال ادامه یافتند.
در پایان هفته، آمریکا اعلام کرد قصد دارد شعبههای بانک مصری «بانک مصر» در امارات متحده عربی را تحریم کند.
فورچون نوشته اما این اقدام بسیار پایینتر از انتظاراتی بود که پس از هشدار بسنت شکل گرفته بود؛ او گفته بود جهان تا پایان هفته شاهد «اعلام تحریم یک مؤسسه مالی بزرگ» خواهد بود.
الکس زردن، مقام پیشین وزارت خزانهداری آمریکا و بنیانگذار مؤسسه «کپیتال پیک استراتژیز»، گفت: «حالا که جنگ از مرز شش ماه گذشته، اقداماتی که وزارت خزانهداری این هفته بهطور علنی انجام داده با هیاهویی که پیش از آن به راه افتاده بود همخوانی ندارد.»
زردن افزود: «عملیات "طرد اقتصادی" در واقع ادامه 47 سال سیاستهای محدودکننده اقتصادی علیه ایران است، اما هیچ تصویر روشنتری از اینکه آمریکا در کارزار کنونی چگونه میخواهد به پیروزی اقتصادی یا نظامی برسد، ارائه نمیدهد.»
فورچون مینویسد تهدیدهای بسنت و بیاعتنایی نسبی کشورهای مختلف به آنها، معضل اصلی دولت ترامپ را در تلاش برای وادار کردن ایران به پذیرش خواستههای واشنگتن از طریق تحریمها آشکار میکند.
یک کارزار تحریمی واقعاً مؤثر علیه ایران ناگزیر باید چین را نیز هدف قرار دهد؛ اقدامی که میتواند واکنش تلافیجویانه پکن و حتی پیامدهای سنگین برای اقتصاد جهانی به دنبال داشته باشد.
به نوشته این نشریه، در مقابل، اگر آمریکا از این مرحله عقبنشینی کند، تحریمها ممکن است فشار اقتصادی بر ایران را بیشتر کنند اما احتمالاً آنقدر شدید نخواهند بود که محاسبات راهبردی تهران را تغییر دهند.
فورچون مینویسد: «اعتبار آمریکا نیز در این میان به خطر افتاده است. بسنت بارها واکنش آمریکا را با فرود تاریخی نیروهای متفقین در نرماندی فرانسه در سال 1944 مقایسه کرده بود؛ عملیاتی هماهنگ و گسترده از زمین و هوا که با هدف سرنگونی حکومت نازی انجام شد. اما اقدام اخیر آمریکا یکجانبه بوده و واشنگتن بهجای همکاری با دیگر کشورها، آنها را برای همراهی با خود تحت فشار گذاشته است. خود بسنت نیز آشکارا اذعان کرده که اگر آمریکا بیش از حد سریع و شدید عمل کند، ممکن است نظام مالی جهان را با بحران مواجه کند.»
مقامهای کشورهایی که بهطور سنتی روابط اقتصادی نزدیکی با ایران داشتهاند به این نشریه گفتهاند این هفته تماس چندانی از سوی آمریکا دریافت نکردهاند. به گفته افراد مطلع، ترکیه تاکنون هیچ دستورالعمل رسمی از آمریکا درباره محدودیتهای جدید و نحوه اعمال آنها در قبال ایران دریافت نکرده است.
واکنش پاکستان نیز نشان داد که حتی کشورهایی که روابط نزدیکی با آمریکا دارند، دستکم در مقطع کنونی، فشار فوری چندانی از سوی کارزار جدید واشنگتن احساس نمیکنند.
طبق گزارش فورچون، اسلامآباد در هفتههای اخیر به دلیل تلاشهای میانجیگرانه برای پایان دادن به جنگ مورد تمجید ترامپ قرار گرفته است، اما هیچ نشانهای وجود ندارد که تجارت زمینی پاکستان با ایران، از جمله مبادلات برنج و انبه، کاهش یافته باشد.
طاهر اندرابی، سخنگوی وزارت خارجه پاکستان، نیز این هفته به خبرنگاران گفت که کشورش «ملزم نیست» از تحریمهای یکجانبه تبعیت کند.
استیون فالون، مشاور ارشد مؤسسه «دیبیام کانسالتینگ»، گفت: «این تصور که میتوان ایران را با چنین اقداماتی از پا درآورد، مضحک است؛ این اقدامات تأثیر تعیینکنندهای نخواهند داشت. ایجاد یک محاصره کاملاً نفوذناپذیر در این زمینه ممکن نیست. بازیگران بیش از حد زیادی درگیرند و انگیزه مالی برای ادامه این فعالیتها نیز بسیار بالاست.»
انتهای پیام/