به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، شهریور که به نیمه میرسد، کوچهها و خیابانها رنگ و بوی دیگری به خود میگیرند. ویترین مغازهها پر میشود از دفترهای نقاشی با جلدهای براق و رنگارنگ، مدادرنگیهای چیدهشده در جعبههای فلزی و چوبی، کیفهای نو با طرحهای کارتونی و کفشهایی که بوی نوییشان در فضای راسته بازار میپیچد.
برای بیشتر خانوادهها، این روزها همراه با هیاهوی شیرین خرید است؛ دست کودک در دست پدر و مادر، از این مغازه به آن مغازه، ورق زدن دفترها، انتخاب تراش و پاککن و امتحان کردن کیفهایی که قرار است بار یک سال تلاش و آموختن را به دوش بکشند. برای این کودکان، شهریورماه رویاپردازی برای روز اول مهر و ذوق پوشیدن لباسی نو است.
اما در همین شهر، درست در چند کوچه پایینتر و در پس دیوارهای خشتوگلی یا خانههای استیجاری حاشیه شهر، شهریورماه دلشورههای بیپایان است. صدای زنگ مدرسهها که از دور دست به گوش میرسد، برای برخی پدران و مادران، طنین اضطراب و شرمندگی است.
نگاه نگران پدری که دستش از درآمد روزمزد خالی است، به نگاه مشتاق فرزندش دوخته میشود؛ فرزندی که شاید زبان به خواسته نگشاید و با دیدن خستگی چشمان پدر، دفتر سال قبل را ورق بزند تا شاید چند صفحه سفید برای سال جدید پیدا کند.
مادری که روزهاست حسابوکتاب میکند تا ببیند چطور میتواند با اندک پساندازش، تنها یک جفت کفش برای فرزندش تهیه کند تا او در برابر همکلاسیهایش سرشکسته نباشد. برای این کودکان، اشتیاق رفتن به مدرسه در سکوت حسرت گم میشود؛ گویی رؤیاهایشان پشت در بسته نداری متوقف مانده است.
فاصله میان این دو دنیا گاهی به اندازه چند جلد دفتر، یک دست پوشاک مناسب یا یک کیف ساده است. نوشتافزار برای یک دانشآموز تنها چند برگ کاغذ و مداد نیست؛ ابزار ساختن آینده، اعتمادبهنفس و تکیهگاهی برای حفظ کرامت انسانی اوست.
وقتی کودکی به دلیل نداشتن ملزومات اولیه تحصیلی احساس کمبود کند، انگیزهاش برای درس خواندن کمرنگ میشود و بذر ناامیدی در وجودش جوانه میزند؛ بذری که میتواند در آینده به ترک تحصیل و هدررفت استعدادهای درخشان منجر شود.
در چنین بزنگاهی است که حس همنوعدوستی و نگاه مسئولانه جامعه میتواند این شکاف عمیق را پر کند و نگذارد هیچ استعدادی در غبار محرومیت خاموش شود. در آستانه بازگشایی مدارس، البرز بار دیگر صحنه تلاقی مهر و سخاوت شده است.
پویش ملی «جشن عاطفهها» در سراسر استان آغاز به کار کرده تا پیونددهنده دستهای بخشنده خیران با دلهای چشمانتظار کودکان کمبرخوردار باشد. در این پویش، هدف تنها یک اقدام مقطعی یا توزیع بسته حمایتی نیست، بلکه نجات امید و هموار ساختن مسیر دانشآموزانی است که با تمام محرومیتها، عاشقانه به دنبال یادگیری هستند.
رضا البرزی، مدیرکل کمیته امداد استان البرز از آغاز پویش «جشن عاطفهها» با هدف تأمین بخشی از نیازهای تحصیلی دانشآموزان تحت حمایت و خانوادههای نیازمند با مشارکت خیران تا 15 شهریورماه خبر داد و گفت: تأمین لوازمالتحریر، کیف، کفش و پوشاک تحصیلی از مهمترین نیازهای دانشآموزان خانوادههای کمبرخوردار است.
وی با اشاره به اینکه جشن عاطفهها فرصتی برای همراهی مردم در فراهم کردن شرایط مناسب تحصیل این عزیزان به شمار میرود، عنوان کرد: کمیته امداد استان البرز با استفاده از ظرفیت ادارات، مراکز نیکوکاری و پایگاههای جمعآوری کمکهای مردمی، زمینه مشارکت آسان و مستقیم مردم نیکوکار را فراهم کرده است.
البرزی مطرح کرد: خیران و مردم نوعدوست میتوانند با مشارکت در این پویش، در تأمین ملزومات تحصیلی سهیم شوند و زمینهساز آغاز سال تحصیلی با آرامش و امید بیشتر برای این دانشآموزان باشند. نیکوکاران میتوانند کمکهای خود را از طریق شماره کارت 6037997950030578 و کد دستوری 026#*8877* پرداخت کنند.
مدیرکل کمیته امداد استان البرز افزود: مراجعه به ادارات کمیته امداد، پایگاههای جمعآوری کمک و مراکز نیکوکاری در استان نیز از دیگر روشهای مشارکت است. همراهی مردم در جشن عاطفهها، تنها تأمین چند قلم کالای تحصیلی نیست، بلکه گامی برای حمایت از آینده فرزندان این سرزمین و فراهم کردن فرصت برابر برای تحصیل و پیشرفت آنان است.
مفهوم مشارکت در جشن عاطفهها، فراتر از یک حسابوکتاب مالی است. هنگامیکه یک شهروند با چند کلیک ساده روی تلفن همراه یا با حضور در مراکز نیکوکاری، سهمی هرچند کوچک از دارایی خود را به این جریان پیوند میزند، در واقع نه فقط یک مداد یا دفتر، بلکه بذر امید و انگیزه را به قلبی کوچک هدیه میدهد.
این حمایتها به دانشآموزی که تا دیروز سرش را از خجالت پایین میانداخت، این پیام روشن را میرساند که او در این مسیر تنها نیست و جامعه بزرگی پشت سرش ایستاده تا دست در دست هم، آیندهای روشن برایش بسازند. عدالت آموزشی یکی از بنیادیترین حقوق هر کودک است.
هر دانشآموزی حق دارد سال تحصیلی را با خیالی آسوده، دفتری پاکیزه و روحیهای سرشار از امید آغاز کند. وقتی فرصت برابر تحصیلی برای همه کودکان فراهم شود، محرومیت از چرخه نسلی خارج میشود زیرا همین کودک کمبرخوردار امروز، با تکیه بر درس و آگاهی، فردا میتواند مهندس، پزشک، معلم یا کارآفرینی باشد که بار مشکلات خانواده و جامعه را به دوش میکشد.
تأثیر این پویشها تنها به دریافتکننده کمک محدود نمیشود؛ جامعهای که در آن دستگیری از نیازمندان به یک سنت زنده و پویا تبدیل شده باشد، جامعهای سرشار از همبستگی، امنیت روانی و همدلی است. حس بخشش، روح جامعه را صیقل میدهد و به انسانها یادآوری میکند که زندگی فردی ما در پیوند با سرنوشت دیگران معنا پیدا میکند.
تماشای لبخند کودکی که برای نخستین بار کیف نویی را روی شانههایش میاندازد و با ذوق مدادهایش را مرتب میکند، نهتنها اشک شوق را به چشمان خانوادهاش میآورد، بلکه برکت و آرامشی بیپایان به زندگی بخشندگان سرازیر میسازد. شهریورماه در البرز این روزها میتواند آغازگر داستانی زیبا از محبت باشد.
فاصلهها با یک کارتبهکارت ساده یا بخشیدن بستهای لوازمالتحریر برداشته میشوند. مدرسهها به زودی باز و زنگ کلاسها نواخته میشود؛ بیایید نگذاریم هیچ کلاسی شاهد صندلی خالی دانشآموزی باشد که به خاطر نداشتن دفتر و کتاب از ادامه راه بازمانده است. بگذاریم پاییز امسال، برای تمام کودکان سرزمینمان، با طعم خوش مهربانی و امید آغاز شود.
انتهای پیام/