به گزارش دفتر منطقهای خبرگزاری تسنیم، «یان ایگلند»، رئیس شورای پناهندگان نروژ، با انتقاد از کاهش کمکهای بشردوستانه به افغانستان، مطالبه حقوق زنان از سوی کشورهای غربی که همزمان کمکهای خود به این کشور را کاهش میدهند، ریاکارانه توصیف کرد.
ایگلند در گفتگو با خبرگزاری فرانسه در کابل اظهار دشات که کشورهای خارجی حق دارند مانند نهادهای بشردوستانه، خواستار آموزش دختران و حق کار زنان افغان باشند، اما طرح چنین مطالباتی در اروپا و همزمان قطع کمکهای غذایی به دختران افغان و حتی کمکهای مربوط به آموزش ابتدایی آنان، ریاکاری است.
کمکهای بینالمللی به افغانستان از سال 2021 و پس از بازگشت طالبان به قدرت بهشدت کاهش یافته است. سازمان ملل اعلام کرده تا اواخر آگوست، کمتر از 30 درصد بودجه مورد نیاز برای ارائه کمکهای نجات بخش به افغانستان تأمین شده است.
وضعیت بشردوستانه افغانستان در کنار کاهش کمکهای خارجی، تحت تأثیر چندین بلای طبیعی و بازگشت اجباری میلیونها افغان از ایران و پاکستان از سال 2023 نیز وخیمتر شده است. یونیسف نیز در ماه آگوست اعلام کرده بود سوءتغذیه حاد کودکان به سطح بحرانی رسیده و حدود یک میلیون کودک را تحت تأثیر قرار داده است.
ایگلند گفت کاهش بودجه برای زنان و دختران افغان فاجعهبار است و کسانی که تصور میکنند مجازات طالبان از طریق قطع کمکها از مردم افغانستان اقدام درستی است، «واقعیتهای اینجا را درک نکردهاند».
شورای پناهندگان نروژ حدود 400 نفر، از جمله زنان، را در افغانستان به کار گرفته و در زمینههای کمک غذایی، آموزش، سرپناه و حفاظت از جوامع آسیبپذیر فعالیت میکند. با این حال، ایگلند گفت این سازمان به دلیل کمبود بودجه مجبور شده است برخی نیروهای امدادی زن و معلمان زن مدارس ابتدایی دخترانه را اخراج کند.
ایگلند همچنین با اشاره به ممنوعیت تحصیل دختران بالاتر از کلاس ششم در افغانستان تاکید کرد ادامه این وضعیت میتواند پیامدهای جدی برای آینده این کشور داشته باشد. در صورت ادامه ممنوعیت آموزش دختران، افغانستان در آینده با کمبود معلمان، پرستاران، پزشکان و ماماهای زن ماهر مواجه خواهد شد. آموزش یک حق اساسی و جهانی است و باید همین حالا برای دختران فراهم شود.
رئیس شورای پناهندگان نروژ همچنین از کشورهای اروپایی، آمریکای شمالی و سایر کشورها خواست سفارتخانههای خود در افغانستان را بازگشایی و با طالبان وارد تعامل شوند.
به گفته ایگلند، تعامل با طالبان لزوماً به معنای به رسمیت شناختن آنان نیست، بلکه کشورها میتوانند ضمن مطالبه حقوق زنان و دختران، به آنان کمک نیز ارائه کنند.
وی در پایان نیز تاکید کرد که گروههای بشردوستانه فعال در افغانستان در خط مقدم کمکرسانی قرار دارند، اما در شرایط کنونی «کاملاً تنها ماندهاند».
انتهای پیام/.