به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، در حالی که رژیم ابومحمد جولانی، روی توافق امنیتی با رژیم صهیونیستی حساب میکند، این رژیم در حال تثبیت حضور نظامی خود در جنوب سوریه و گسترش حملات خود به حومه دمشق است که تا بیت جن میرسد.
نقشه صهیونیستها برای گسترش اشغالگری در سوریه تا دمشق
این روند نه تنها اشغالگری صهیونیستها را در جنوب سوریه تثبیت میکند، بلکه مقدمهای است برای پیشروی آنها به سمت دمشق. رژیم صهیونیستی همچنان به اشغال مناطق جنوب سوریه که از زمان روی کار آمدن رژیم جولانی آنها را غصب کرده ادامه میدهد و همزمان به نقش آمریکا به عنوان حامی هرگونه تفاهم با دمشق تکیه میکند.
در این میان به نظر میرسد که این نقش حمایتی آمریکا از رژیم صهیونیستی در سوریه، بعد از حمله این رژیم به فرودگاه ابوالظهور در حومه ادلب در ماه آگوست گذشته وارد مرحله جدیدی شده است.
از سوی دیگر، در شرایطی که دیپلماسی سوریه همچنان به پارامترهای توافقنامه عدم درگیری در سال 1974 پایبند است و رژیم جولانی همچنان حملات اسرائیل را به عنوان نقض این توافقنامه توصیف میکند، واقعیتهای میدانی تغییرات اساسی در چشم انداز این توافق را نشان میدهد.
در همین حال، اقدامات تلآویو در ماههای گذشته یک ساختار اشغال جامع ایجاد کرده است که میتوان آن را با سه بُعد اصلی توصیف کرد:
اول: یک زیرساخت نظامی دائمی
اسرائیل یک زیرساخت نظامی در جنوب سوریه ایجاد کرده که شامل تقریباً ده پایگاه مجهز به سیستمهای نظارتی است که از کوه حرمون تا حوضهی یرموک در مرز با اردن امتداد دارد. این شامل تکمیل جادهی نظامی «صوفا 53» است که ساخت آن در سال 2022 آغاز شد.
این جاده به منطقهای که تقریباً دو کیلومتر فراتر از «خط جدایی» امتداد دارد، تجاوز میکند و در نتیجه آزادی حرکت بیشتری را برای نیروهای اشغالگر صهیونیستی فراهم میکند. این کار به موازات کار مداوم بر روی «دیوار امنیتی هوشمند» انجام میشود.
از قضا، این «دستاورد» حتی در صورت عقبنشینی آتی اسرائیل از این پایگاههای تازه تأسیس نیز پابرجاست. بنابراین میتوان استدلال کرد که جاده مذکور، گذرگاهی برای نیروهای اسرائیلی از ارتفاعات جولان اشغالی است و نه لزوماً از پایگاههای جدیدی که پس از سقوط نظام بشار اسد تأسیس شدهاند، هرچند که همه آنها در یک منطقه جغرافیایی قرار دارند که هدف «صوفا 53» را دنبال میکند.
به گفته منابع الاخبار، اسرائیل برخی از پایگاههای خود در حومه قنیطره را با سلاحهای سنگین تقویت کرده است، که همزمان با فعالیتهای میدانی است که نشان میدهد قصد دارد برای مدت طولانیتری در آنجا بماند.
دوم: مدیریت مستقیم امنیت
ارتش رژیم صهیونیستی حملات و عملیاتهای تفتیش مکرری را در داخل مناطق جنوبی سوریه انجام میدهد و این اقدامات در ماه آگوست گذشته به اوج خود رسید.
از سوی دیگر، در حالی که به نظر میرسد نیروهای اشغالگر عملاً حرکت نیروهای دولتی سوریه در جنوب، به ویژه در مناطق اطراف پایگاههای نظامی اسرائیل را دیکته میکنند، این امر نقض آشکار «توافقنامه عدم درگیری» است، به ویژه از آنجا که برخی از این پایگاهها در داخل «منطقه حائل» ایجاد شدهاند که قرار است عاری از هرگونه فعالیت نظامی توسط هر دو طرف باشد.
سوم: تثبیت اشغال از نظر سیاسی و نظامی
روند اشغالگری صهیونیستها در سوریه از طریق اظهارات مقامات این رژیم و بازدیدهای آنها از مناطق اشغالی در جنوب این کشور به ویژه حضور بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اشغالگر در این منطقه در 9 سپتامبر تکمیل میشود.
پشت پرده حضور مکرر مقامات صهیونیست در جنوب سوریه و گسترش حملات در حومه دمشق
حضور مکرر مقامات صهیونیست در جنوب سوریه نشان دهنده قصد آنها برای تثبیت اشغالگری در سوریه و تمایل به جلوگیری از تشکیل هرگونه نیروی نظامی مؤثر است که روزی بتواند تهدیدی برای اسرائیل باشد.
در این راستا، تغییر قابل توجهی در الگوی حملات اسرائیل از ابتدای ماه آگوست تا اواسط سپتامبر ثبت شده است. نیروهای اشغالگر صهیونیستی که ابتدا صرفاً بر مناطق جنوبی سوریه تمرکز کرده بودند این بار حملات خود را به جغرافیای وسیعتری گسترش داده و به بیت جن در حومه غربی دمشق رسیدند.
از 18 آگوست تا 12 سپتامبر، بیت جن به تنهایی تقریباً 11 حمله را تجربه کرد که برجستهترین آنها حمله 12 ساعته به تپه «باط الورد» بود که با بمبارانهای متوالی دنبال شد.
نیروهای اشغالگر صهیونیستی سپس حملات خود را تشدید و و با نیرویی متشکل از دو تانک، یک بولدوزر و بیش از ده خودروی نظامی به باغهای بیت جن نفوذ کردند. این عملیات با پروازهای شناسایی که تا الدیماس در حومه دمشق امتداد داشت، همراه بود.
در این زمینه، منابع نظامی به الاخبار گفتند که اسرائیل از طریق این حملات و فشار روانی ناشی از آن بر ساکنان - علاوه بر فشار ناشی از ربایش مداوم شهروندان سوری - بر جمعآوری اطلاعات در مورد وجود احتمالی انبارهای مخفی سلاح تمرکز دارد.
این اقدامات صهیونیستها همچنین با پیامهایی که واحد 504 اطلاعات نظامی اسرائیل به تلفنهای همراه شهروندان سوری در جنوب ارسال کرده بود، با هدف جذب جاسوسانی که میتوانستند چنین اطلاعاتی را در اختیار دشمن قرار دهند، همسو است.
در همین حال، دشمن صهیونیستی در طول ماه سپتامبر حملات خود را در استانهای درعا، قنیطره و حومه دمشق تشدید کرده و مشخصاً متمرکز بر شهر الرفید در حومه قنیطره است. این شهر پیشتر نیز هدف حملات توپخانهای قرار گرفته بود که منجر به آتش سوزی زمینهای کشاورزی شد.
علاوه بر آن، نیروهای اشغالگر صهیونیستی به شکل گسترده به الرفید یورش برده و علاوه بر آزار شهروندان و تفتیش خانهها حتی به گوسفندان هم رحم نکردند و آنها را دزدیدند.
علاوه بر این، نیروهای کمکی نظامی قابل توجهی از ارتش صهیونیستی، شامگاه گذشته به تل الاحمر در حومه شمالی قنیطره رسیدند، جایی که نیرویی متشکل از سه تانک و بیش از ده خودروی نظامی مستقر بودند.
نقشه اسرائیل برای اشغال دمشق در میان انفعال رژیم جولانی
حدود دو ساعت قبل از ورود نیروهای اشغالگر صهیونیستی به باغهای بیت جن، وب سایت عبری والا گزارشی منتشر کرد که در آن به تمایل نیروهای اسرائیلی برای «نفوذ بیشتر به خاک سوریه» پرداخته شده بود.
در این گزارش به نقل از افسران ذخیره ارتش صهیونیستی آمده است که نیروهای ارتش نباید صرفاً دامنه و سطح عملیاتی خود را محدود به مناطق جنوب سوریه کنند، بلکه باید هر روز تحرکاتی در منطقه بیت جن در حومه دمشق هم انجام شود.
بر اساس این گزارش، افسران ذخیره ارتش صهیونیستی همچنین خواستار «گسترش و تعمیق عملیات تهاجمی و میدانی در قلب روستاهای سوریه و مناطق باز بین آنها» به بهانه «رفع و خنثی کردن تهدیدات و نیات خصمانه علیه اسرائیل تا حد امکان» هستند.
با این حال، جدیترین جنبه این گزارش، اشاره صریح آن به پایتخت سوریه بود؛ در این گزارش آمده بود که «بسیاری از نیروها و افسران ذخیره خواستار پیشروی و نفوذ به سمت دمشق هستند و این موضوع صراحتاً در جریان بازدید دو هفته قبل ایال زامیر رئیس ستاد ارتش اسرائیل از نوار غزه مطرح شده بود».
در عین حال در همین گزارش به وجود کانالهای میدانی تفاهم با دمشق اشاره شده است. طبق این گزارش، یک افسر ارشد ارتش اسرائیل اعلام کرد که درکها و تحولاتی در میدان وجود دارد که در خدمت منافع امنیتی مستقیم اسرائیل است و نمیتوان آنها را علناً مورد بحث قرار داد.
این افسر ارتش صهیونیستی گفت «همانطور که ارتش اسرائیل به تمام نقاط لبنان یا غزه دسترسی ندارد - مناطقی وجود دارد که ما در آنها فعالیت میکنیم و مناطقی که در آنها فعالیت نداریم - همین امر در مورد سوریه نیز صدق میکند».
انتهای پیام/