به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، نیما مهدی‌زاده در خصوص اصول اولیه طراحی بستر مکانیزه‌شدن فرآیند توزیع سود شرکت های بورسی و فرابورسی اعلام کرد: در طراحی و توسعه نسل جدید سامانه توزیع سود (سانا)، خودکارسازی فرآیند و مقیاس‌پذیری دو اصل کلیدی در معماری فنی بودند. سامانه به‌گونه‌ای طراحی شده که با افزایش تعداد ناشران، کاربران و حجم تراکنش‌ها، امکان افزایش ظرفیت بدون نیاز به تغییرات اساسی در معماری وجود داشته باشد.
در بخش پرداخت با بهره‌گیری از سرویس‌های بر خط بانکی و شناسه واریز اختصاصی، وجه پرداختی ناشر به‌صورت سیستمی شناسایی می‌شود و پس از تکمیل مبلغ، فرآیند پرداخت به سهامداران به‌صورت کاملاً خودکار انجام می‌گیرد.
پوشش انواع صندوق‌های سرمایه‌گذاری
با تکیه بر تجربه تیم فنی در سامانه‌های ملی و پرتراکنش، ملاحظاتی مانند توزیع بار، مدیریت درخواست‌های هم‌زمان، افزایش ظرفیت منابع و بهینه‌سازی دیتابیس در طراحی لحاظ شده و آزمون‌های بار نیز برای اطمینان از عملکرد انجام گرفته است. این معماری علاوه بر توزیع سود ناشران و صندوق‌های ETF، امکان توسعه خدمات برای صندوق‌های صدور و ابطالی را نیز فراهم کرده است.
کاهش ریسک عملیاتی و حذف تبادل دستی داده‌ها
هدف از خودکارسازی، حذف نقش انسان نیست بلکه برداشتن کارهای تکراری و مستعد خطا از دوش نیروی انسانی است تا زمان صرف تحلیل و تصمیم‌گیری‌های تخصصی‌تر شود. در توسعه سامانه‌های توزیع سود که امروز به نسل چهارم رسیده تلاش شده نقاط نیازمند به ورود و تطبیق دستی اطلاعات به فرآیندهای سیستمی و کنترل‌های خودکار تبدیل شود.
افزایش امنیت اطلاعات و قابلیت ردیابی تراکنش‌ها
در گذشته، بخش قابل توجهی از زمان کارشناسان صرف تبادل فایل، کنترل اطلاعات و پاسخگویی می‌شد که ریسک خطای انسانی را بالا می‌برد. امروز با سیستمی‌شدن این زنجیره، داده‌ها به‌صورت خودکار و کنترل‌شده منتقل شده و در نقاط مختلف اعتبارسنجی می‌شوند.
نتیجه این کار، کاهش زمان و هزینه، کاهش ریسک عملیاتی، جلوگیری از مغایرت مالی و افزایش قابلیت ردیابی تراکنش‌ها است. از منظر امنیت اطلاعات نیز هرچه انتقال دستی کمتر شود، نقاط تماس با داده‌های حساس و امکان دسترسی غیرضروری محدودتر می‌شود.
برنامه‌های آینده برای تحلیل داده‌ها
گام بعدی استفاده از مدل‌ها و دستیار هوشمند برای کشف مغایرت‌ها است. سیستم در آینده فقط مغایرت را اعلام نمی‌کند بلکه با تحلیل داده‌ها، الگوهای غیرعادی را تشخیص داده و حتی در پیدا کردن علت مغایرت به کارشناس کمک خواهد کرد. یعنی از خودکارسازی عملیات به سمت هوشمندسازی تحلیل و تصمیم حرکت می شود.
ساز و کار مدیریت تراکنش‌های برگشتی در دارا
در طراحی دارا، بخش ناشر و بخش سهامدار مکمل یکدیگرند و زنجیره یکپارچه را تشکیل می‌دهند. سهامدار می‌تواند گزارش سودها و وضعیت هر پرداخت را ببیند و در صورت نیاز، حساب بانکی را در سجام اصلاح کند.
اطلاع‌رسانی پیامکی وضعیت پرداخت سود
تمام موارد پرداخت نشدن از طریق پیامک به سهامدار اطلاع‌رسانی می‌شود و در صورت درخواست ناشر، ارسال پیامک واریز موفق نیز فراهم است. رویکرد اصلی ارائه دسترسی مستقیم، شفاف و بدون هزینه به اطلاعات است. به‌طوری که سهامدار برای آگاهی از وضعیت سود نیازی به تماس با مرکز تماس یا پیگیری از ناشر نداشته باشد. کاهش زمان پیگیری و مکاتبه، بخش مهمی از کاهش هزینه‌های عملیاتی است.
پاسخگویی هوشمند از طریق ربات دانا
چشم‌انداز آینده سهام‌داری است که برای دریافت خدمت، نیازی به جست‌وجو در منوهای مختلف یا تماس تلفنی ندارد. در گام بعد، ربات هوشمند دانا می‌تواند همین اطلاعات را ارائه دهد. کاربر کافی است به زبان ساده بپرسد: سودها در چه وضعیتی هستند؟ و سامانه پس از احراز هویت، پاسخ را ارائه می‌کند. نمونه اولیه این رویکرد در ربات دانا برای استعلام سود سهام عدالت فعال است و نقطه آغازی برای توسعه سایر خدمات هوشمند خواهد بود.
توسعه سرویس‌های جدید بر بستر درگاه دارا
جایی که امروز دارا در آن قرار دارد، آغاز فصل جدیدی در تحول دیجیتال سمات است. پس از مکانیزه و خودخدمت کردن فرآیندها برای ناشر، سهامدار و سبدگردان به‌تدریج به سمت مدلی حرکت می‌شود که هوش مصنوعی به‌عنوان دستیار کاربران، نقش محوری ایفا کند.
تبدیل میزهای خدمت سنتی به ایجنت‌های هوشمند
در این مدل، کاربر بجای جست‌وجو در سامانه‌ها، نیاز را به زبان طبیعی بیان و دستیار هوشمند متناسب با نقش و سطح دسترسی، سرویس مورد نظر را فراخوانی و اجرا می‌کند. در چنین رویکردی حتی می‌توان به‌تدریج بخشی از میزهای خدمت سنتی را به لایه‌های هوشمند تبدیل کرد. البته تحقق این چشم‌انداز یک نقشه راه چندساله برای توسعه APIها، یکپارچه‌سازی داده‌ها و آماده‌سازی زیرساخت‌های هوش مصنوعی می‌طلبد و امنیت، محرمانگی و حاکمیت داده از الزامات اصلی آن خواهد بود.
در چشم‌انداز باید پیچیدگی سامانه‌های پشت صحنه از دید کاربر پنهان شود. اگر امروز خود کاربر خدمت را دریافت می‌کند در آینده کاربر نیاز را می‌گوید و ایجنت هوشمند، خدمت را مهیا می‌کند.
انتهای پیام/