به گزارش خبرگزاری تسنیم از شیراز، با نزدیک شدن به فصل سرما، دولت در حال آماده‌سازی مدل تازه‌ای برای دورکاری کارکنان است؛ مدلی که قرار نیست همه کارمندان را پشت میز خانه بنشاند، بلکه ترکیبی از حضور در محل کار و انجام فعالیت‌های غیرحضوری خواهد بود.
در همین حال، هشدار‌های مطرح‌شده درباره وضعیت انرژی در زمستان، به این سیاست اداری معنای تازه‌ای می‌دهد؛ چرا که کاهش مصرف انرژی در ساختمان‌های دولتی می‌تواند یکی از پیامد‌های اجرای دورکاری باشد.
دورکاری از نسخه اضطراری تا الگوی ترکیبی
سازمان اداری و استخدامی کشور اعلام کرده طرح جدید دورکاری در مراحل پایانی بررسی قرار دارد و پس از تصویب، شیوه اجرای آن به دستگاه‌های اجرایی واگذار می‌شود.
بر اساس توضیحات این سازمان، فعالیت‌های فردی، کارشناسی و پژوهشی ظرفیت بیشتری برای انجام غیرحضوری دارند، در حالی که کار‌هایی که به تصمیم‌گیری، جلسات حضوری، تعامل مستمر و کار گروهی وابسته‌اند، همچنان نیازمند حضور کارکنان خواهند بود.
قرار نیست یک نسخه واحد برای تمام دستگاه‌ها نوشته شود؛ هر دستگاه با توجه به ماهیت فعالیت، امکان انجام کار و نیاز به حضور فیزیکی، درباره ترکیب حضور و دورکاری نیرو‌ها تصمیم خواهد گرفت.
زمستان؛ آزمون دیگری برای انرژی
اهمیت این تصمیم زمانی بیشتر می‌شود که پای ناترازی انرژی به میان می‌آید. سید اسماعیل حسینی، نماینده مردم شیراز و زرقان و عضو کمیسیون انرژی مجلس در گفت‌و‌گو با خبرنگار تسنیم در شیراز، درباره وضعیت انرژی کشور هشدار داده است که با افزایش مصرف گاز خانگی و تجاری در زمستان، ممکن است در نتیجه ناترازی برق شکل بگیرد.
وی تأکید کرده ذخایر سوخت مایع نیروگاه‌ها در شرایط مطلوبی قرار دارد؛ ظرفیت تولید برق کشور را نیز نزدیک به 100 هزار مگاوات اعلام کرده و بر ضرورت بهینه‌سازی مصرف و کاهش تلفات شبکه تأکید داشته است.
این اظهارات نشان می‌دهد مسئله زمستان فقط گرمایش خانه‌ها نیست؛ گاز و برق در یک زنجیره به یکدیگر متصل‌اند و افزایش مصرف گاز می‌تواند بر سوخت نیروگاه‌ها و در نهایت پایداری برق اثر بگذارد؛ بنابراین هر سیاستی که بتواند مصرف انرژی بخش اداری را مدیریت کند، می‌تواند در کنار سایر اقدامات، بخشی از فشار مصرف را کاهش دهد؛ هرچند دورکاری به تنهایی راه‌حل ناترازی انرژی نیست.
یکی از پرسش‌های مهم درباره مدل جدید این است که آیا دورکاری صرفاً یک تغییر در شیوه اشتغال کارکنان خواهد بود یا می‌تواند به مدیریت مصرف انرژی نیز کمک کند؟ کاهش حضور نیرو‌ها در ساختمان‌های اداری می‌تواند به معنای استفاده کمتر از سامانه‌های گرمایشی، روشنایی و تجهیزات برقی باشد.
میزان این صرفه‌جویی به تعداد کارکنان دورکار، تعداد روز‌های غیرحضوری، نوع ساختمان و نحوه مدیریت دستگاه‌ها بستگی دارد و نمی‌توان پیشاپیش رقم مشخصی برای آن تعیین کرد.
دورکاری خود نیازمند زیرساخت است. اینترنت پایدار، دسترسی امن به سامانه‌های اداری، امکان تبادل اسناد و نظارت بر عملکرد، پیش‌شرط اجرای موفق این مدل است. اگر این زیرساخت‌ها فراهم نباشد، کاهش حضور فیزیکی ممکن است به کاهش سرعت ارائه خدمات منجر شود.
در شرایطی که احتمال فشار همزمان بر شبکه گاز و برق در زمستان مطرح شده، سیاست دورکاری می‌تواند بخشی از پازل مدیریت مصرف باشد، نه جایگزینی برای توسعه ظرفیت تولید و اصلاح شبکه.
تجربه سال‌های گذشته نیز نشان داده همه مشاغل دولتی قابلیت غیرحضوری شدن ندارند لذا اگر طرح جدید بر اساس ماهیت واقعی مشاغل اجرا شود، می‌تواند علاوه بر انعطاف در شیوه کار، فرصتی برای کاهش مصرف ساختمان‌های اداری فراهم کند؛ اما نتیجه نهایی آن به نحوه اجرای دستگاه‌ها و شرایط در شرایط فعلی کشور و شبکه‌های انرژی ماه‌های سرد سال وابسته خواهد بود.
انتهای پیام/424