به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری تسنیم، محمدرضا ظفرقندی در مراسم گرامیداشت هفته دفاع مقدس که در سالن امام جواد(ع) ستاد وزارت بهداشت برگزار شد، با خیرمقدم به خانوادههای معظم شهدا، اظهار کرد: همه همکاران وزارت بهداشت در قبال ایثارگریهای کادر سلامت مسئولیت دارند، این دین باید ادا شود و حداقل ادای این دین، ثبت و ضبط خدمات، رسیدگیها، رشادتها و ایثارگریهای اعضای تیم ملی سلامت، بهویژه در شرایط بحران و جنگ است.
ظفرقندی ادامه داد: گاهی اوقات در شلوغیها و هیجانها، ثبت وقایع فراموش میشود، اما به خاطر داریم در زمان جنگ هشتساله، وقتی عملیات تمام میشد و همه خسته بودند، یکی از همکاران ما به نام دکتر قدسی که جراح اعصاب بود و در همه عملیاتها با هم شرکت میکردیم، بعد از عملیات، پروندهها را یکییکی مرور و ثبت میکرد که کار چگونه انجام شده و اگر مثلاً رزمندگان مجروح زودتر میرسیدند، چه اتفاقی میافتاد. این موارد بعدها منتشر شد.
وزیر بهداشت با تأکید بر اینکه ثبت وقایع، بهویژه در بحرانها و جنگ، یک وظیفه است، تصریح کرد: ثبت وقایع یک وظیفه بلاعوض است؛ یعنی اگر در همان زمان انجام نشود، دیگر قابل جبران نیست، چرا که آن صحنه دیگر قابل تکرار نیست.
ظفرقندی با اشاره به حوادث بیمارستان شهدای خلیج فارس گفت: اگر صحنههای بیمارستان شهدای خلیج فارس و خارج کردن نوزادان بستری از پنجره به حیاط، توسط یک نفر، دوربین بیمارستان یا فرد دیگری ثبت نمیشد، به نظرم جفا بود؛ جفا به تمام این زحمات و به پرستاران عزیز و کادر سلامت.
وی افزود: وقتی این وقایع ثبت نشود، الگوبرداری هم صورت نمیگیرد و حماسهسازی و روایتگری نیز شکل نمیگیرد. مقدمه همه اینها، ثبت و سپس پردازش است.
وزیر بهداشت با اشاره به ضرورت روایت وقایع و حوادث جنگ و بحران اظهار داشت: مظلومیت ملت ما همچنان مغفول مانده و هنوز به آن پرداخته نشده است. این صحنهها و عباراتی که خانم بسطام، مادر شهیده رها زارعی از شهدای دانشآموز مدرسه شجره طیبه میناب، بیان کردند، انسان را دچار اعجاب میکند که فرزند شهید ایشان، چندین سال با وجود اشتغال مادر در شهرستان سیریک، رشد کرده بود.
ظفرقندی گفت: در حوزه جنگ، بحثها و مطالب بسیار زیادی وجود دارد؛ اینکه چگونه درسآموختهها را به کار بگیریم، چگونه خودمان را با جنگها و مدلهای مختلف آن تطبیق دهیم و چگونه تریاژ کنیم، اما قدم اول این است که وقایع و حوادث باید ثبت و سپس ارائه شود.
وی با تأکید بر ضرورت انتقال و استفاده از تجربیات ثبتشده بیان کرد: ثبت وقتی در جایی بدون استفاده باقی بماند، فایدهای ندارد؛ مثل یک پایاننامه است که بعضی افراد میگیرند، مینویسند و در طاقچه خانه یا کتابخانه بیمارستان میگذارند و ممکن است چند سال هم بماند، اما کسی به آن رجوع نکند.
وزیر بهداشت افزود: ضریب نفوذ و ضریب انتقال وقایع و حوادث در بحرانها و جنگ، در داخل و خارج کشور، با زبان حماسه، با زبان روایت و با زبان علم بسیار مهم است.
ظفرقندی در ادامه با اشاره به ضرورت ثبت علمی تجربیات دفاع مقدس گفت: یک مثال از ثبت با زبان علم میزنم. ما بیش از 100 هزار مجروح شیمیایی در کشور داریم. صد هزار مجروح شیمیایی در هیچ جای دنیا و در هیچ جای تاریخ تکرار نشده است. این تجربه باید با زبان علم به همه دنیا ارائه شود تا ماندگار شود.
وی افزود: در جنگ اخیر نیز وقایعی مانند شهدای مدرسه میناب و مجموعه ورزشی در لامرد و آسیب به دیگر اماکن و مردم غیرنظامی باید علاوه بر زبان حماسه و روایت، با زبان علم نیز ارائه شود.
مطالعه 10 ساله روی 7 هزار مجروح شیمیایی برای ثبت علمی بروز سرطان
وزیر بهداشت با اشاره به یکی از مطالعات انجامشده درباره مجروحان شیمیایی اظهار داشت: به عنوان یک کار و برای نشان دادن مظلومیت مجروحان شیمیایی به دنیا، طرح علمی را انتخاب کردیم که میزان بروز سرطان در مجروحان شیمیایی بررسی شود؛ موضوعی که مورد توجه قرار نگرفته بود.
ظفرقندی ادامه داد: این مطالعه در دنیا انجام نشده و امکان انجام آن نیز در بسیاری از نقاط وجود ندارد، چون هیچ جای دنیا چنین مجموعهای با این میزان آسیب وجود ندارد. در قالب این مطالعه، 7 هزار مجروح شیمیایی را ثبت و بررسی کردیم و در یک مطالعه کوهورت 10 ساله، آنها را با 7 هزار رزمنده همزمان مقایسه کردیم تا مطالعه دچار بایاس یا به اصطلاح تعارض نشود. این مطالعه انجام شد و میزان بروز سرطان را در دنیا اعلام کردیم و مقاله آن نیز موجود است.
قدم اول ادای دین به شهدا و مجروحان، ثبت وقایع است
وزیر بهداشت با تأکید بر مسئولیت جامعه پزشکی و کادر سلامت در قبال شهدا، مجروحان و مردم ایران گفت: یک وظیفه و تکلیف بزرگ نسبت به خانواده شهدا، مجروحان، همه مردم ایران، کشور ایران و پرچم ایران داریم و قدم اول آن این است که در هیجان و شلوغی، به فکر ثبت وقایع و حوادث باشیم.
ظفرقندی در پایان خاطرنشان کرد: ممکن است برخی بگویند در شرایط بحران، این چه وقت فیلمبرداری و مستندسازی است، اما این کار به نظرم لازم است انجام شود؛ چرا که ثبت وقایع، مقدمه پردازش، انتقال تجربه، الگوبرداری، روایتگری و ارائه علمی حماسههای کادر سلامت در بحرانها و جنگ است.
انتهای پیام/